فیلترها
نتایج جستجو برای «یاد خدا»: ۲۳۵۰ حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:الذِّكرُ نورُ العَقلِ، وحَياةُ النُّفوسِ، وجِلاءُ الصُّدورِ. ۱
امام على عليه السلام:ياد خداوند، روشنايى خرد و زندگى جانها و صيقل دل هاست.
۱.غرر الحكم: ح 1999، عيون الحكم والمواعظ: ص 60 ح 1532.
عنه عليه السلام:مَن كَثُرَ ذِكرُهُ استَنارَ لُبُّهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كس كه زياد به ياد خدا باشد، خردش روشنايى مى يابد.
۱.غرر الحكم: ح 9123.
عنه عليه السلام:مَن ذَكَرَ اللّهَ سُبحانَهُ، أحيَا اللّهُ قَلبَهُ ونَوَّرَ عَقلَهُ ولُبَّهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه خداوندِ سبحان را ياد كند، خداوند، دلش را زنده مى دارد و خرد و انديشه اش را نورانى مى گرداند.
۱.غرر الحكم: ح 4787، عيون الحكم والمواعظ: ص 458 ح 8301.
عنه عليه السلام:الذِّكرُ يُؤنِسُ اللُّبَّ ويُنيرُ القَلبَ ويَستَنزِلُ الرَّحمَةَ. ۱
امام على عليه السلام:ياد خدا خرد را مأنوس مى گرداند، دل را روشنى مى بخشد و رحمت الهى را فرود مى آورد.
۱.غرر الحكم: ح 1858، عيون الحكم والمواعظ: ص 55 ح 1429.
عنه عليه السلام:الذِّكرُ هِدايَةُ العُقولِ وتَبصِرَةُ النُّفوسِ. ۱
امام على عليه السلام:ياد خدا خردها را راهنمايى مى كند و جان ها را بينا مى سازد.
۱.غرر الحكم: ح 1403.
عنه عليه السلام:العاقِلُ مَن عَقَلَ لِسانَهُ إلاّ عَن ذِكرِ اللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:خردمند، كسى است كه زبانش را جز از ياد خدا باز دارد.
۱.غرر الحكم: ح 1741، وأيضًا: ح 1591 و502 وليس فيهما «إلاّ عن ذكر اللّه»، عيون الحكم والمواعظ: ص 52 ح 1359.
الإمام عليّ عليهالسلام: اِعلَموا أنَّ الأَمَلَ يُسهِي العَقلَ، ويُنسِي الذِّكرَ. ۱
امام على عليهالسلام: بدانيد كه آرزو، خرد را دچار غفلت مىسازد و ياد خدا را به فراموشى مىسپارد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 86.
عنه عليهالسلام: اِتَّقُوا اللّهَ عِبادَ اللّهِ تَقِيَّةَ ذي لُبٍّ شَغَلَ التَّفَكُّرُ قَلبَهُ، وأنصَبَ الخَوفُ بَدَنَهُ، وأسهَرَ التَّهَجُّدُ غِرارَ نَومِهِ، وأظمَأَ الرَّجاءُ هَواجِرَ يَومِهِ، وظَلَفَ الزُّهدُ شَهَواتِهِ، وأوجَفَ الذِّكرُ بِلِسانِهِ، وقَدَّمَ الخَوفَ لِأَمانِهِ، وتَنَكَّبَ المَخالِجَ عَن وَضَحِ السَّبيلِ، وسَلَكَ أقصَدَ المَسالِكِ إلَى النَّهجِ المَطلوبِ، ولَم تَفتِلهُ فاتِلاتُ الغُرورِ، ولَم تَعمَ عَلَيهِ مُشتَبِهاتُ الاُمورِ، ظافِرًا بِفَرحَةِ البُشرى وراحَةِ النُّعمى، في أنعَمِ نَومِهِ وآمَنِ يَومِهِ.
وقَد عَبَرَ مَعبَرَ العاجِلَةِ حَميدًا، وقَدَّمَ زادَ الآجِلَةِ سَعيدًا، وبادَرَ مِن وَجَلٍ، وأكمَشَ في مَهَلٍ، ورَغِبَ في طَلَبٍ، وذَهَبَ عَن هَرَبٍ، وراقَبَ في
امام على عليهالسلام: بندگان خدا! تقوا پيشه كنيد؛ تقواى خردمندى كه انديشه، دلش را مشغول داشته، و ترس، بدنش را ناتوان كرده، و شبزندهدارى، خواب اندكش را ربوده، و اميد، او را به تشنگىِ (روزه) روزانه وا داشته، و زُهد، شهوتهايش را ميرانده، و ياد خدا زبانش را به حركت در آورده است و ترس را براى امان يافتن خود، پيش داشته، و از خيالات، در راه روشن، دورى گزيده و نزديكترين راه رسيدن به مقصد را انتخاب كرده است و دامهاى فريب، او را گرفتار نساختهاند و امور مشتبه بر او پنهان نگرديده است، [و اين همه] در حالى است كه بر خوشىِ بشارت و آسايش نعمت، در خوشترين خواب و آسودهترين روز، دست يافته است.
[چنين شخصى] از گذرگاه دنيا به شايستگى گذر كرده و توشه آخرت را با خوشبختى پيش فرستاده، و به خاطر ترس [بر
۱.نهج البلاغة: الخطبة 83، بحار الأنوار: ج 77 ص 426 ح 44.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا أرادَ اللّهُ بِعَبدٍ خَيرا فَقَّهَهُ فِي الدّينِ وألهَمَهُ رُشدَهُ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند خير بنده اى بخواهد، او را در دين آگاه مى كند و راه راست را به او نشان مى دهد.
۱.مسند البزّار: 5 / 117 / 1700 عن عبداللّه، الترغيب والترهيب: 1 / 92 / 2 عن عبداللّه بن مسعود.
عنه صلى الله عليه و آله:سَأَلتُ جَبرَئيلَ عَن عِلمِ الباطِنِ، فَقالَ: سَأَلتُ اللّهَ عز و جل عَن عِلمِ الباطِنِ، فَقالَ: هُوَ سِرٌّ بَيني وبَينَ أحبابي وأولِيائيوأصفِيائي، اُودِعُهُ في قُلوبِهِم، لايَطَّلِعُ عَلَيهِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ ولا نَبِيٌّ مُرسَلٌ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:درباره علم باطن از جبرئيل پرسيدم. گفت: از خداى عز و جل، علم باطن را پرسيدم، فرمود: آن رازى ميان من و دوستان و اوليا و برگزيدگان من است كه در دلهايشان مى نهم و نه فرشته اى مقرّب و نه پيامبرى فرستاده شده بر آن آگاه نشوند.
۱.الفردوس: 2 / 312 / 3410، إتحاف السادة: 10 / 45 كلاهما عن حذيفة بن اليمان.
عنه صلى الله عليه و آله:عِلمُ الباطِنِ سِرٌّ مِن سِرِّ اللّهِ عز و جل وحُكمٌ مِن حُكمِ اللّهِ، يَقذِفُهُ في قُلوبِ مَن يَشاءُ مِن أولِيائِهِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:علم باطن، رازى از رازهاى خداى عز و جل و حكمتى از حكمتهاى الهى است كه در دلهاى هر يك از اولياى خود كه بخواهد مى گذارد.
۱.الفردوس: 3 / 42 / 4104 عن الإمام عليّ عليه السلام.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مِنَ العِلمِ كَهَيئَةِ المَكنونِ لايَعلَمُهُ إلاَّ العُلَماءُ بِاللّهِ، فَإِذا نَطَقوا بِهِ لا يُنكِرُهُ إلاّ أهلُ الغِرَّةِ بِاللّهِ عز و جل ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گونه اى دانش نهانى است كه آن را جز دانايان به خدا ندانند، پس هرگاه بدان لب بگشايند، جز مغروران به خداى عز و جل، آن را انكار نكنند.
۱.الفردوس: 1 / 210 / 802 عن أبي هريرة.
الإمام عليّ عليه السلام:مِن خَزائِنِ الغَيبِ تَظهَرُ الحِكمَةُ ۱.
امام على عليه السلام:از گنجينه هاى نهان، حكمت آشكار مى شود.
۱.غرر الحكم: 9254.
امام صادق عليه السلامـ درباره گفته خداى عز و جل «بدانيد كه خداوند ميان انسان و دلش جدايى مى اندازد» فرمود:ميان او و حقّ انگاشتن باطل، جدايى مى اندازد.
الإمام الكاظم عليه السلام:. ومَن لَم يَعقِل عَنِ اللّهِ لَم يَعقِد قَلبَهُ عَلى مَعرِفَةٍ ثابِتَةٍ يُبصِرُها ويَجِدُ حَقيقَتَها في قَلبِهِ ۱.
امام كاظم عليه السلامو آنكه از خداوند فرا نگيرد، دلش را به شناخت استوارى كه مايه بينش وى و يافتن حقيقت آن در دل باشد، نبسته است.
۱.الكافي: 1 / 18 / 12 عن هشام بن الحكم.
الإمام الرضا عليه السلام:إنَّ العَبدَ إذَا اختارَهُ اللّهُ عز و جل لاُِمورِ عِبادِهِ شَرَحَ صَدرَهُ لِذلِكَ، وأودَعَ قَلبَهُ يَنابيعَ الحِكمَةِ، وألهَمَهُ العِلمَ إلهامًا ۱.
امام رضا عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را براى كارهاى بندگانش برگزيند، سينه اش را براى آن گشاده سازد و چشمه هاى حكمت را در دلش به وديعت نهد و دانش را به او الهام كند.
۱.الكافي: 1 / 202 / 1، عيون أخبار الرضا عليه السلام: 1 / 221 / 1، معاني الأخبار: 101 / 2، كمال الدين: 680 / 31، الاحتجاج: 2 / 446 / 310 كلّها عن عبد العزيز بن مسلم.
البَزَنطِيّ:قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ الرِّضا عليه السلام: لِلنّاسِ فِي المَعرِفَةِ صُنعٌ؟ قالَ: لا، قُلتُ: لَهُم عَلَيها ثَوابٌ؟ قالَ: يَتَطَوَّلُ عَلَيهِم بِالثَّوابِ كَما يَتَطَوَّلُ عَلَيهِم بِالمَعرِفَةِ ۱.
بزنطى:به امام رضا عليه السلام عرض كردم: آيا مردم در شناخت نقشى دارند؟ فرمود: نه. گفتم: برايشان بر آن پاداشى هست؟ فرمود: خداوند به آنان پاداش مى بخشد؛ همان گونه كه شناخت را بديشان مى بخشد.
۱.قرب الإسناد: 347 / 1256، تحف العقول: 444 عن صفوان بن يحيى نحوه.
الحارِثُ بنُ المُغيرَة:قُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليه السلام: ما عِلمُ عالِمِكُم، أجُملَةٌ يُقذَفُ في قَلبِهِ أو يُنكَتُ في اُذُنِهِ؟ فَقالَ: وَحيٌ كَوَحيِ اُمِّ موسى ۱.
حارث بن مغيرة:به امام صادق عليه السلام عرض كردم: دانش دانشمند شما چگونه است؟ آيا جمله اى است كه در دلش انداخته مى شود يا در گوشش خوانده مى شود؟ حضرت فرمود: وحيى است همانند وحى به مادر موسى عليه السلام.
۱.الاختصاص: 286، بصائر الدرجات: 317 / 10.
عنه عليه السلام:ذِكرُ اللّهِ جِلاءُ الصُّدورِ، وطُمَأنينَةُ القُلوبِ ۱.
امام على عليه السلام:ياد خدا جلاى سينه ها و آرامش دلهاست.
۱.غرر الحكم: 5165
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتعوامل برطرف شدن حجاب های معرفت +1 مورد دیگر
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنكه در فراگيريش پرهيزگارى نورزد، خداوند به يكى از اين سه چيز مبتلايش مى كند: يا او را در جوانى بميراند يا وى را در روستاها بيفكند و يا به خدمت پادشاه مبتلا گرداند.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲٬۳۵۰