فیلترها
نتایج جستجو برای «پیوند با برادران»: ۸ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
الإمام عليٌّ عليه السلام:لا يَكُونَنَّ أخوكَ أقوى على قَطيعتِكَ منكَ على صِلَتِهِ، ولا تَكُونَنّ على الإساءَهِ أقوى منكَ علَى الإحسانِ. ۱
امام على عليه السلام:هرگز نبايد توانايى برادرت در قطع رابطه با تو بيشتر از توانايى تو در پيوند با او باشد و نبايد توانايى او بر بدى كردن بيشتر از توانايى تو بر نيكى كردن باشد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.
الإمامُ الحسينُ عليه السلام:إنّ أوْصَلَ النّاسِ مَن وَصَلَ مَن قَطَعَهُ. ۱
امام حسين عليه السلام:قويترين فرد در ايجاد ارتباط كسى است كه با كسى كه از او بريده رابطه برقرار كند.
۱.بحار الأنوار: 78/121/4.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:احمِلْ نفسَكَ مِن أخيكَ عندَ صَرْمِهِ على الصِّلَةِ. و عند جُمودِهِ على البَذْلِ. و إيّاك أن تَضَعَ ذلكَ في غيرِ مَوضعِهِ، أو أنْ تَفعَلَهُ بغيرِ أهلِهِ. ۱
امام على عليه السلام:چون برادرت از تو بِبُرد خود را به پيوند با او وادار. و چون بخل ورزد از بخشش دريغ مدار. مبادا اين نيكى را در آن جا كنى كه نبايد، يا درباره آن كس كه نشايد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب31.
عنه عليه السلام:لا يَكُونَنَّ أخوكَ أقوى على قَطيعتِكَ منكَ على صِلَتِهِ، و لا تَكُونَنّ على الإساءَةِ أقوى منكَ علَى الإحسانِ. ۱
امام على عليه السلام:نبايد توانايى برادرت در قطع رابطه با تو بيشتر از توانايى تو در پيوند با او باشد و نبايد توانايى او بر بدى كردن بيشتر از توانايى تو بر نيكى كردن باشد.
۱.. نهج البلاغة: الكتاب 31.
عنه عليه السلام:أطِعْ أخاكَ و إنْ عَصَاكَ، وَ صِلْهُ و إنْ جَفاكَ. ۱
امام على عليه السلام:از برادرت فرمان ببر هر چند او تو را نافرمانى مى كند، و با او پيوند برقرار كن هر چند او از تو دورى مى گزيند.
۱.بحار الأنوار: 77/213/1.
الإمامُ الحسينُ عليه السلام:إنّ أوْصَلَ النّاسِ مَن وَصَلَ مَن قَطَعَهُ. ۱
امام حسين عليه السلام:قويترين فرد در ايجاد ارتباط كسى است كه با كسى كه از او بريده رابطه برقرار كند.
۱.. بحار الأنوار: 78/121/4.
عنه عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَـئِنَّةُ * ارْجِعِى إِلى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً * فَادْخُلِى فِى عِبادِى * وَ ادْخُلِى جَنَّتِى» ۱ ـ: ذلِكَ لِمَن كانَ وَرِعا مُواسِيا لإِِخوانِهِ وَصولاً لَهُم. و إن كانَ غَيرَ وَرِعٍ و لا وَصولٍ لإِِخوانِهِ قيلَ لَهُ: ما مَنَعَكَ مِنَ الوَرَعِ وَ المُواساةِ لإِخوانِكَ؟ أنتَ مِمَّنِ انتَحَلَ المَحَبَّةَ بِلِسانِهِ و لَم يُصَدِّق ذلِكَ بِفِعلٍ. و إذا لَقِيَ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله و أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام لَقِيَهُما مُعرِضَينِ، مُقطِبَينِ ۲ في وَجهِهِ، غَيرَ شافِعَينِ لَهُ. ۳
امام صادق عليه السلامـ درباره اين سخن خداوند متعال كه: «اى نفْس آرام يافته! خشنود و خدا پسند، به سوى پروردگارت باز گرد، و در ميان بندگان من در آى، و در بهشت من، داخل شو» ـفرمود: اين، در حقّ كسى است كه پارسا باشد و نسبت به برادرانش مواسات كند و با آنان پيوند برقرار سازد؛ امّا اگر نه پارسا بود و نه برقرار كننده پيوند با برادران، به او گفته مى شود: «چه چيزى مانع تو از پارسايى و مواسات نسبت به برادرانت شد؟ تو، از آن كسانى هستى كه به زبان، دم از دوستى مى زدند؛ ولى در كردار، مراعاتش نمى كردند». پيامبر خدا و امير مؤمنان، هر گاه او را ديدار كنند، از او روى مى گردانند و بر او چهره در هم مى كشند و شفاعتش نمى كنند.