امام صادق عليه السلام:امير مؤمنان، در مسجد كوفه بود كه مردى به سراغش آمد و گفت: سلام و رحمت خدا و بركت هاى او بر تو باد، اى امير مؤمنان! ايشان، پاسخ سلامش را داد. او گفت: فدايت شوم! قصد مسجد الأقصى كرده ام. خواستم بر تو سلام كنم و با تو وداع نمايم. فرمود: «با اين سفر، در پى چه هستى؟». گفت: درك فضيلت، فدايت شوم! فرمود: «مَركب سوارى خود را بفروش و توشه ات را مصرف كن و در اين مسجد، نماز بخوان، كه نماز واجب در آن، برابر با حجّى پذيرفته شده است و نماز مستحب در آن، برابر با عمره اى پذيرفته شده است و تا شعاع دوازده ميلى آن، بركت خيز است. سمت راستش بركت است و سمت چپش حيله ورزى است. ۵ در ميانه آن، چشمه اى از روغن و چشمه اى از شير و چشمه اى از آب نوشيدنى و چشمه اى از آب پاكيزه براى مؤمنان

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى:روايت شده كه يزيد، فرمان داد منبر و سخنران، حاضر كنند تا از حسين و پدرش على، به بدى ياد كند. سخنران، از منبر بالا رفت و پس از حمد و ثناى خداوند، نكوهش و ناسزاى فراوانى نثار على عليه السلام و حسين عليه السلام كرد و در ستايش معاويه و يزيد، زياده روى كرد. على بن الحسين (زين العابدين) عليه السلام بر او بانگ زد و فرمود: «واى بر تو، اى سخنران! خشنودىِ آفريده را با خشم آفريدگار خريدى! جايگاهت را از آتش [دوزخ] بر گير». سپس فرمود: «اى يزيد! اجازه بده تا از اين چوب ها، بالا بروم و سخنانى بگويم كه رضايت خدا را فراهم آورد و براى اهل مجلس، اجر و ثوابْ داشته باشد»؛ امّا يزيد نپذيرفت. مردم گفتند: اى امير مؤمنان! به او اجازه بده تا بالا برود. شايد از او چيزى بشنويم [و