فیلترها
نتایج جستجو برای «صراط مستقیم»: ۲۹ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ ضَربَ مَثَلاً صِراطا مُستَقيما، على كَنَفَيِ الصِّراطِ دارانِ لَهُما أبوابٌ مُفَتّحَةٌ، علَى الأبوابِ سُتورٌ وداعٍ يَدعو على رأسِ الصِّراطِ، وداعٍ يَدعو فَوقَهُ، واللّهُ يَدعو إلى دارِ السَّلامِ ويِهدي مَن يَشاءُ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ، والأبوابُ الّتي على كَنَفَيِ الصِّراطِ حُدودُ اللّهِ، فلا يَقَع أحَدٌ في حُدودِ اللّهِ حتّى يُكشَفَ السِّترُ، والّذي يَدعو مِن فَوقِهِ واعِظُ رَبِّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، راه راستى را مَثَل زده كه در دو كناره آن راه، دو خانه است كه درهاى گشوده دارند و جلوى درها پرده هايى آويزان است. بر سر آن راه، فراخواننده اى فرا مى خواند و در بالاى آن راه، فراخواننده ديگرى فرا مى خواند. و خداوند به خانه سلامتْ دعوت مى كند و هر كه را بخواهد، به راه راستْ هدايت مى كند. درهايى كه در دو كناره آن راه است، حدود خدايند كه هر كس در [قرقگاه]حدود خداوندْ وارد شود، پرده برداشته مى شود، و آن دعوتگرى كه از بالاى راه دعوت مى كند، واعظ پروردگار اوست.
۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 144 ح 2859.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في صِفَةِ عَلِيٍّ عليه السلامـ: هُوَ سَيِّدُ الأَوصِياءِ، اللُّحوقُ بِهِ سَعادَةٌ، والمَوتُ في طاعَتِهِ شَهادَةٌ، وَاسمُهُ فِي التَّوراةِ مَقرونٌ إلَى اسمِي، وزَوجَتُهُ الصِّدّيقَةُ الكُبرى ابنَتي، وابناهُ سَيِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ابنايَ، وهُوَ وهُما والأَئِمَّةُ بَعدَهُم حُجَجُ اللّهِ عَلى خَلقِهِ بَعدَ النَّبِيّينَ، وهُم أبوابُ العِلمِ في اُمَّتي، مَن تَبِعَهُم نَجا مِنَ النّارِ، ومَنِ اقتَدى بِهِم هُدِيَ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ، لَم يَهَبِ اللّهُ عَزَّوجَلَّ مَحَبَّتَهُم لِعَبدٍ إلاّ أدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف على عليه السلامـ: او سرور اوصياست، نيك بختى به او پيوند خورده است و مرگ در راه فرمانبرى از او شهادت است، نام او در تورات كنار نام من است، همسر او صدّيقه كبرا دختر من است، دو پسر او سروران جوانان بهشتى دو پسر من هستند، او با آن دو و امامان پس از ايشان حجّتهاى خدا هستند بر خلق او پس از پيامبران و آنها درهاى دانش هستند در ميان امّت من، هر كه از ايشان پيروى كند از آتش رهايى يابد و هر كه به آنها اقتدا كند به راه راست هدايت شود، خداوند عزّوجل محبّت آنها را به بنده اى نبخشيده مگر آن كه او را در بهشت وارد كرده است.
۱.أماليالصدوق: 28 / 5، مشارق أنوار اليقين: 56 نحوه، حلية الأبرار: 1 / 235، وذكره أيضًا في: 483 كلّها عن جابر بن عبداللّه الأنصاريّ.
في دُعاءِ الاِفتِتاحِ:اللّهُمَّ إنّا نَرغَبُ إلَيكَ في دَولَةٍ كَريمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الإِسلامَ وأهلَهُ وتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وأهلَهُ وتَجعَلُنا فيها مِنَ الدُّعاةِ إلى طاعَتِكَ وَالقادَةِ إلى سَبيلِكَ، وتَرزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ، اللّهُمَّ ما عَرَّفتَنا مِنَ الحَقِّ فَحَمِّلناهُ، وما قَصُرنا عَنهُ فَبَلِّغناهُ.
اللّهُمَّ المُم بِهِ شَعَثَنا، وَاشعَب بِهِ صَدعَنا، وَارتُق بِهِ فَتقَنا، وكَثِّر بِهِ قِلَّتَنا،
وأعِزَّ بِهِ ذِلَّتَنا، وأغنِ بِهِ عائِلَنا، وَاقضِ بِهِ عَن مَغرَمِنا، وَاجبُر بِهِ فَقرَنا، وسُدَّ بِهِ خَلَّتَنا، ويَسِّر بِهِ عُسرَنا، وبَيِّض بِهِ وُجوهَنا، وفُكَّ بِهِ أسرَنا، وأنجِـح بِهِ طَلِبَتَنا، وأنجِز بِهِ مَواعيدَنا، وَاستَجِب بِهِ دَعوَتَنا،
در دعاى افتتاح مى خوانيم:بار خدايا، ملتمسانه از تو مى خواهيم، حكومتى ارجمند [حكومت امام زمان عليه السلام] را كه با آن، اسلام و مسلمانان را عزّت مى بخشى و نفاق و منافقان را خوار مى گردانى، برقرار سازى و ما را در آن حكومت، از كسانى قرار دهى كه به طاعت تو فرا مى خوانند و به راه تو هدايت مى كنند و به بركت آن حكومت، كرامت دنيا و آخرت را روزى ما فرمايى؛ خداوندا آن چه را از حقّ به ما شناسانده اى، به اداى آن وادارمان كن و آن چه را از حقّ كه نشناخته ايم، ما را از آن آگاهى بخش.
بار خدايا! در سايه وجود او، پراكندگى ما را به اتّحاد و جدايى ما را به وصل و از هم گسيختگى ما را به پيوستگى تبديل كن و شمار اندك ما را فزونى بخش و خوارى و ضعف ما را به عزّت و قدرت مبدّل فرما و نياز ما را به بى نيازى و
۱.إقبال الأعمال: 1 / 142 عن محمّد بن أبي قرّة بإسناده فقال: حدّثني أبو الغنائم محمّد بن محمّد بن محمّد ابن عبداللّه الحسنيّ قال: أخبرنا أبو عمرو محمّد بن محمّد بن نصر السكونيّ رضى الله عنه قال: سألت أبا بكر أحمد ابن محمّد بن عثمان البغداديّ رحمه الله أن يخرج إليَّ أدعية شهر رمضان التي كان عمّه أبو جعفر محمّد بن عثمان بن السعيد العمريّ رضي اللّه عنه وأرضاه يدعو بها، فأخرج إليَّ دفترًا مجلّدًا بأحمر، فنسخت منه أدعية كثيرة وكان من جملتها: وتدعو بهذا الدعاء في كلّ ليلة من شهر رمضان.
الملهوف عن الإمام الحسين عليه السلامـ في كَلامٍ لَهُ يَومَ عاشوراءَ مَعَ أصحابِ عُمَرَ بنِ سَعدٍ ـ: أما وَاللّهِ لا تَلبَثونَ بَعدَها إلاّ كَرَيثِما يُركَبُ الفَرَسُ، حَتّى يَدورَ بِكُم دَورَ الرَّحى ويَقلَقَ بِكُم قَلَقَ المِحوَرِ ۱، عَهدٌ عَهِدَهُ إلَيَّ أبي عَن جَدّي «فَأَجْمِعُواْ أَمْرَكُمْ وَ شُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لاَ يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُواْ إِلَىَّ وَ لاَ تُنظِرُونِ» ۲ ، «إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّى وَ رَبِّكُم مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ ءَاخِذُ بِنَاصِيَتِهَآ إِنَّ رَبِّى عَلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ» ۳ . ۴
الملهوفـ از امام حسين عليه السلام (در سخنش در روز عاشورا با ياران عمر بن سعد) ـ: هان! به خدا سوگند كه پس از آن، جز به مقدار سوارىِ اسبى نخواهيد زيست تا آن كه آسياب بچرخد و قلاّبتان بلرزد. ۵ عهدى است كه پدرم، از جدّش براى من نقل كرده است: «شما با شريكانى كه قائليد، كارتان را هماهنگ و عزمتان را جزم كنيد و بى آن كه پرده پوشى كنيد، كار مرا يكسره كنيد و مهلتم ندهيد» . «من بر خداوند، پروردگار من و شما توكّل كردم. هيچ جنبنده اى نيست، مگر آن كه زمام اختيارش به دست اوست. بى گمان، پروردگار من، بر صراط مستقيم است» .
عنه صلى الله عليه و آلهـ في صِفَةِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ: هُوَ سَيِّدُ الأَوصِياءِ، اللُّحوقُ بِهِ سَعادَةٌ، والمَوتُ في طاعَتِهِ شَهادَةٌ، وَاسمُهُ فِي التَّوراةِ مَقرونٌ إلَى اسمِي، وزَوجَتُهُ الصِّدّيقَةُ الكُبرى ابنَتي، وابناهُ سَيِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ابنايَ، وهُوَ وهُما والأَئِمَّةُ بَعدَهُم حُجَجُ اللّهِ عَلى خَلقِهِ بَعدَ النَّبِيّينَ، وهُم أبوابُ العِلمِ في اُمَّتي، مَن تَبِعَهُم نَجا مِنَ النّارِ، ومَنِ اقتَدى بِهِم هُدِيَ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ، لَم يَهَبِ اللّهُ عز و جل مَحَبَّتَهُم لِعَبدٍ إلّا أدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف على عليه السلام ـ: او سَرور اوصياست. نيك بختى به او پيوند خورده است و مرگ در راهِ فرمانبرى از او، شهادت است. نام او در تورات، كنار نام من است. همسر او صدّيقه كبرا، دختر من است. دو پسرِ او، سَروران جوانان بهشتى، دو پسر من هستند. او با آن دو و امامانِ پس از ايشان، حجّت هاى خدا بر خلق او پس از پيامبران اند. آنها درهاى دانش در ميان امّت من هستند. هر كه از ايشان پيروى كند، از آتش رهايى مى يابد و هر كه به آنها اقتدا كند، به راه راست هدايت مى شود. خداوند عز و جل محبّت آنها را به بنده اى نبخشيده، مگر آن كه او را در بهشت، وارد كرده است.
۱.الأمالي للصدوق: ص28 ح5 عن جابر بن عبداللّه الأنصاريّ، بحارالأنوار: ج 38 ص 92 ح 6.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ ضَربَ مَثَلاً صِراطا مُستَقيما، على كَنَفَيِ الصِّراطِ دارانِ لَهُما أبوابٌ مُفَتّحَةٌ، علَى الأبوابِ سُتورٌ وداعٍ يَدعو على رأسِ الصِّراطِ، وداعٍ يَدعو فَوقَهُ، واللّهُ يَدعو إلى دارِ السَّلامِ ويِهدي مَن يَشاءُ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ، والأبوابُ الّتي على كَنَفَيِ الصِّراطِ حُدودُ اللّهِ، فلا يَقَع أحَدٌ في حُدودِ اللّهِ حتّى يُكشَفَ السِّترُ، والّذي يَدعو مِن فَوقِهِ واعِظُ رَبِّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، راه راستى را مَثَل زده كه در دو كناره آن راه، دو خانه است كه درهاى گشوده دارند و جلوى درها پرده هايى آويزان است. بر سر آن راه، فراخواننده اى فرا مى خواند و در بالاى آن راه، فراخواننده ديگرى فرا مى خواند. و خداوند به خانه سلامتْ دعوت مى كند و هر كه را بخواهد، به راه راستْ هدايت مى كند. درهايى كه در دو كناره آن راه است، حدود خدايند كه هر كس در [قرقگاه] حدود خداوندْ وارد شود، پرده برداشته مى شود، و آن دعوتگرى كه از بالاى راه دعوت مى كند، واعظ پروردگار اوست.
۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 144 ح 2859 عن النواس بن سهان الطلابي.
عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عليُّ، أنتَ حُجَّةُ اللّهِ، وأنتَ بابُ اللّهِ، وأنتَ الطَّريقُ إلَى اللّهِ، وأنتَ النَّبَأُ العَظيمُ، وأنتَ الصِّراطُ المُستَقيمُ، وأنتَ المَثَلُ الأعلى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! تو حجّت خدايى، تو باب خدايى، تو راه رسيدن به خدايى، تو آن خبرِ بزرگى، تو آن صراط مستقيمى و تو آن برترين مَثَلى.
۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 6 ح 13 عن ياسر الخادم عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 36 ص 4 ح 11.
کلیدواژه‌ها تبلیغحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های تربیتیبهره گرفتن از مثل ها در تبلیغ +1 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آلهـ في بَيانِ مَنزِلَةِ الأَئِمَّةِ عليهم السلام ـ: هُم أبوابُ العِلمِ في اُمَّتي، مَن تَبِعَهُم نَجامِنَ النّارِ، ومَنِ اقتَدى بِهِم هُدِيَ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ، لَم يَهَبِ اللّهُ عز و جلمَحَبَّتَهُم لِعَبدٍ إلّا أدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان منزلت ائمّه عليهم السلام ـ: آنان، دروازه هاى دانش در ميان امّت من هستند. هر كس كه از آنان پيروى كند، از آتشْ نجات مى يابد، و هر كس به آنان اقتدا كند، به راه راستْ هدايت مى شود. خداوند عز و جل محبّت آنان را به هيچ بنده اى ارزانى نداشته است، مگر آن كه او را به بهشت مى برَد.
۱.الأمالي للصدوق: ص 74 ح 42 عن جابر بن عبداللّه، بحارالأنوار: ج 38 ص 92 ح 6.
کلیدواژه‌ها برکتحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانانسان های بابرکت +1 مورد دیگر
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في معنى الصِّراطِ ـ: هُو الطَّريقُ إلى مَعرِفَةِ اللّهِ عَزَّوجلَّ، وهُما صِراطانِ: صِراطٌ في الدُّنيا وصِراطٌ في الآخِرَةِ، فأمّا الصِّراطُ الذي في الدُّنيا فهُو الإمامُ المَفروضُ الطاعَةِ، مَن عَرَفَهُ في الدُّنيا واقتَدى بِهُداهُ مَرَّ على الصِّراطِ الذي هو جِسرُ جَهَنَّمَ في الآخرةِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ درباره معناى صراط ـفرمود: آن، راه شناخت خداوند عز و جل است، و دو صراط وجود دارد: صراطى در دنياست و صراطى در آخرت. صراط دنيا همان امامى است كه اطاعتش واجب است. هركه در دنيا او را بشناسد و از راهنماييهايش پيروى كند از صراط آخرت كه پلى است بر روى دوزخ، بگذرد.
۱.بحار الأنوار: 24/ 11/3.
عنه عليه السلام:الصِّراطُ المُستَقيمُ أميرُالمؤمنينَ عَلِيٌّ عليه السلام. ۱
امام صادق عليه السلام:صراط مستقيم، اميرالمؤمنين على عليه السلام است.
۱.معاني الأخبار: 32/2.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سَألَهُ هِشامٌ عَن مَعنَى المَعصومِ ـ: المَعصومُ هُوَ المُمتَنِعُ بِاللّهِ مِن جَميعِ مَحارِمِ اللّهِ، وقالَ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى: «ومَن يَعتَصِمْ بِاللّهِ فقَد هُدِيَ إلى صِراطٍ مُستَقيمٍ» . ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال هشام از معناى معصوم ـفرمود: معصوم كسى است كه به كمك خدا از همه محرّمات الهى خود را نگه دارد. خداوند تبارك و تعالى فرموده است: «و هر كه به خدا عصمت و پناه جويد، هر آينه به راه راست هدايت شده است».
۱.معاني الأخبار: 132/2.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في بيانِ مَنزِلَةِ الأئِمَّةِ عليهم السلام ـ: هُم أبوابُ العِلْمِ في اُمَّتِي، مَن تَبَعَهُم نَجا مِنَ النّارِ، وَ مَن اقْتَدى بِهِم هُدِيَ إلى صِرَاطٍ مُستَقِيم، لَمْ يَهِبِ اللّهُ عزّ و جلّ مَحَبَّتهُم لِعَبدٍ إلاّ أدخَلَهُ اللّهُ الجَنَّةَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان جايگاه امامان عليهم السلام ـفرمود: آنان دروازه هاى دانش در ميان امّتم هستند، هر كس از آنان پيروى كند از آتش نجات مى يابد و هر كس به آنان اقتدا كند به راه راست رهنمون مى شود، خداوند محبّت آنان را به كسى نبخشيد مگر آن كه خود وارد بهشتش كرد.
۱.. الأمالي للصدوق: 74/42.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اليَمينُ و الشِّمالُ مَضَلَّةٌ، و الطَّريقُ الوُسطى هِي الجادَّةُ، علَيها باقي الكتابِ و آثارُ النبوَّةِ، و مِنها مَنفَذُ السُّنَّةِ، و إلَيها مَصِيرُ العاقِبَةِ. ۱
امام على عليه السلام:راست و چپ گمراهى است و راه وسط همان راه اصلى است، كتاب خدا و سنّت پيامبر به آن راهنماست و رسيدن به سنّت و عاقبت نيكو از اين راه ميسّر است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 16.
عنه عليه السلام:و أخَذُوا يَمينا و شِمالاً ظَعنا في مَسالِكِ الغَيِّ و تَركا لِمَذاهِبِ الرُّشدِ. ۱
امام على عليه السلام:از راست و چپ، راههاى گمراهى را پيش گرفتند و راههاى مستقيم (هدايت) را رها كردند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 150.
عنه عليه السلامـ في صِفةِ الأئمَّةِ عليهم السلام ـ: بمَنزِلَةِ الأدِلَّةِ في الفَلَواتِ، مَن أخَذَ القَصدَ حَمِدُوا إلَيهِ طريقَهُ و بَشَّرُوهُ بِالنَّجاةِ، و مَن أخَذَ يَمينا و شِمالاً ذَمُّوا إلَيهِ الطَّريقَ و حَذَّرُوهُ مِنَ الهَلَكَةِ. ۱
امام على عليه السلامـ در توصيف ائمّه عليهم السلام ـفرمود: آنان به منزله راهنمايان بيابانها هستند. هركه راه راست را در پيش گيرد، او را به رفتن آن راه تشويق و ستايش مى كنند و نويد نجات به وى مى دهند و هركه را به راست و چپ منحرف شود، از كج راهه اى كه در پيش گرفته، نكوهش مى كنند و او را از هلاكت بر حذر مى دارند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 222.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ الناسَ أخَذُوا يَمينا و شِمالاً، و إنّا و شيعَتُنا هُدِينا الصِّراطَ المُستَقيمَ. ۱
امام صادق عليه السلام:مردم به چپ و راست منحرف شدند، امّا ما و شيعيانمان به صراط مستقيم هدايت شديم.
۱.الكافي: 2/246/5.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ في قولهِ تعالى: «اهْدِنا الصِّراطَ المُسْتَقِيمَ» ـ: «إهدِنا» أرشِدْنا «الصِّراطَ المُستَقيمَ» يَعنِي دِينَ الإسلامِ؛ لأنَّ كُلَّ دِينٍ غيرَ الإسلامِ فَلَيسَ بِمُستَقيمٍ الذي ليسَ فيهِ التَّوحيدُ «صِراطَ الذينَ أنْعَمْتَ علَيهِم» يَعنِي بهِ النَبِيِّينَ و المُؤمِنِينَ الذينَ أنعَمَ اللّهُ علَيهِم بِالإسلامِ و النبوَّةِ «غَيرِ المَغْضوبِ علَيهِم» يقولُ: أرشِدْنا غَيرَ دِينِ هؤلاءِ الذينَ غَضِبتَ علَيهِم و هُمُ اليَهودُ «و لا الضّالِّينَ» ۱ و هُمُ النَّصارى. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «ما را به صراط مستقيم هدايت فرما» ـفرمود: «اهدنا» يعنى ما را رهنمون شو، «صراط مستقيم» يعنى دين اسلام؛ زيرا هيچ دينى جز اسلام راست و مستقيم نيست، چون توحيد و يگانه پرستى در آن نيست، «صراط كسانى كه نعمتشان دادى» يعنى، پيامبران و مؤمنان، كه خداوند نعمت اسلام و نبوّت را ارزانيشان داشت، «نه غضب شدگان»، مى فرمايد: مارا به غير دين آنان كه بر ايشان خشم گرفته اى، يعنى يهود، راهنمايى فرما، «و نه گمراهان» يعنى نصارا.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أنا صِراطُ اللّهِ المُستَقيمُ، و عُروَتُهُ الوُثقى التي لا انفِصامَ لها. ۱
امام على عليه السلام:منم صراط مستقيم خدا و محكمترين دستگيره او كه ناگسستنى است.
۱.بحار الأنوار: 8/70/19.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:نَحنُ الصِّراطُ المُستَقيمُ، و نحنُ عَيبَةُ عِلمِهِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:ماييم صراط مستقيم و ما صندوق علم او هستيم.
۱.معاني الأخبار: 35/5.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في معنى الصِّراطِ ـ: هُو الطَّريقُ إلى مَعرِفَةِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ، و هُما صِراطانِ: صِراطٌ في الدُّنيا و صِراطٌ في الآخِرَةِ، فأمّا الصِّراطُ الذي في الدُّنيا فهُو الإمامُ المَفروضُ الطاعَةِ، مَن عَرَفَهُ في الدُّنيا و اقتَدى بِهُداهُ مَرَّ على الصِّراطِ الذي هو جِسرُ جَهَنَّمَ في الآخرةِ. ۱
امام صادق عليه السلامـ درباره معناى صراط ـفرمود: آن، راه شناخت خداوند عزّ و جلّ است، و دو صراط وجود دارد: صراطى در دنياست و صراطى در آخرت. صراط دنيا همان امامى است كه اطاعتش واجب است. هركه در دنيا او را بشناسد و از راهنماييهايش پيروى كند از صراط آخرت كه پلى است بر روى دوزخ، بگذرد.
۱.بحار الأنوار: 24/ 11/3.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲۹