پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد دانشمندى منشينيد مگر آنكه از سه چيز به سه چيز ديگر فرا خواند: از تكبّر به فروتنى، از سازشكارى به اندرزگويى و از نادانى به دانش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد كسى منشينيد، مگر دانشمندى كه شما را از سه چيز به سه چيز ديگر فرا بخواند: از تكبّر به فروتنى، و از سازشكارى به اندرزگويى، و از نادانى به دانش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد كسى منشينيد، مگر دانشمندى كه شما را از سه چيز به سه چيز ديگر فرا بخواند: از تكبّر به فروتنى، و از سازشكارى [در برابر منكرات] به اندرزگويى، و از نادانى به دانش.

امام على عليه السلام:هرگاه با حق روبه رو شديد و دانستيد كه حقّ است، درباره آن مسامحه نكنيد كه به سختى زيان خواهيد ديد.

امام على عليه السلام:رحمت خدا بر شما باد! بدانيد كه شما در روزگارى به سر مى بريد كه حقگويان، اندك اند و زبان از راستگويى كُند است و پيرو حق، خوار و بى مقدار. مردمان اين زمانه به نافرمانى خو گرفته اند و بر سازشكارى، با يكديگرْ همداستان شده اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزد كسى منشينيد، مگر دانشمندى كه شما را از سه چيز به سه چيز ديگر فرا بخواند: از تكبّر به فروتنى، و از سازشكارى [در برابر منكرات] به اندرزگويى، و از نادانى به دانش.

صحيح مسلمـ به نقل از ابو هريره ـ: وقتى اين آيه نازل شد كه: «و خويشان نزديكت را هشدار ده» ، پيامبر خدا، قريش را دعوت كرد و آنان جمع شدند. سپس به همه و به يكايك فرمود: «اى فرزندان كعب بن لُؤَى! ۸ خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان مُرّة بن كعب! ۹ خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد شمس! خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد مناف! خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان هاشم! ۱۰ خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد المطّلب! ۱۱ خودتان را از آتش، نجات دهيد. اى فاطمه! ۱۲ خودت را از آتش، نجات ده؛ چرا كه من از جانب خداوند، هيچ چيز را براى شما تضمين نمى كنم، جز اين كه شما حقّ خويشاوندى اى داريد كه من بدان، با شما [در دنيا]ارتباط دارم [و به كار آخرت نمى آيد]».

الدرّ المنثورـ به نقل از زيد بن اسلم ـ: پيامبر خدا، اين آيه را تلاوت فرمود: «خودتان و خانواده تان را از آتش، نگه داريد» . گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه خانواده مان را از آتش، نگه داريم؟ فرمود: «آنان را به آنچه خداوند دوست دارد، امر كنيد و از آنچه خداوند ناخوش مى دارد، نهى كنيد».

امام باقر عليه السلام:خداوند متعال به شعيب پيامبر وحى فرمود كه: من صد هزار نفر از مردم تو را عذاب خواهم كرد: چهل هزار نفر بدكار را، شصت هزار نفر از نيكانشان را. شعيب عرض كرد: پروردگارا! بدكاران سزاوارند اما نيكان چرا؟ خداوند عز و جل به او وحى فرمود كه: آنان با گنهكاران راه آمدند و به خاطر خشم من به خشم نيامدند.

امام على عليه السلام:بدترين برادر تو آن است كه درباره نفس تو با تو سازشكارى كند وعيبهايت را به تو نگويد.

امام على عليه السلام:هر كه با نفس خود سازشكارى كند، او را به ارتكاب گناهان حرام بكشاند.

امام على عليه السلام:هرگاه با حق رو به رو شديد و دانستيد كه حق است درباره آن سهل انگارى نكنيد كه به سختى زيان خواهيد ديد.

امام على عليه السلام:به جان خودم سوگند كه در جنگيدن با كسى كه در برابر حق بايستد و در گمراهى فرو رود هرگز سهل انگارى و سستى روا نمى دارم.

امام على عليه السلام:به جان خودم سوگند كه در جنگ با حقّ ستيزان و فرو رفتگان در ورطه گمراهى، هرگز سازشكارى و سستى روا نمى دارم. پس، اى بندگان خدا! از خداى پروا كنيد و از [عذاب]خدا به خدا بگريزيد و در راه روشنى كه فراپيش شما نهاده است، پيش رويد و به آنچه شما را بدان مكلّف فرموده، قيام كنيد. اگر در اين دنيا پيروزى نصيب شما نشد، على پيروزى در آن دنيا را براى شما ضمانت مى كند.

امام على عليه السلام:هر كس پيوسته به حساب نفْس خود برسد، از سازشكارى با او در امان ماند.

امام باقر عليه السلام:خداوند متعال به شعيب پيامبر وحى فرمود كه: من صد هزار نفر از مردم تو را عذاب خواهم كرد: چهل هزار نفر بدكار را، شصت هزار نفر از نيكانشان را. شعيب عرض كرد: پروردگارا! بدكاران سزاوارند اما نيكان چرا؟ خداوند عزّ و جلّ به او وحى فرمود كه: آنان با گنهكاران راه آمدند و به خاطر خشم من به خشم نيامدند.

امام على عليه السلام:بدترين برادر تو آن است كه درباره نفس تو با تو سازشكارى كند و عيبهايت را به تو نگويد.

امام على عليه السلام:دشمن را از آن رو دشمن ناميده اند كه به تو ستم مى كند؛ پس هر كس كه در عيبهاى تو با تو سازشكارى كند [و آنها را به تو نگويد تا برطرفش كنى] دشمن ستمگر توست.

امام على عليه السلام:هر كه با نفس خود سازشكارى كند، او را به ارتكاب گناهان حرام بكشاند.