خداوند متعال در قرآن مي فرمايد:مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم؛ مرا سپاس گوييد و ناسپاسى مكنيد.

پيامبر صلى الله عليه و آله:خدايا! دوستى ات را محبوب ترين چيزها نزد من گردان.

امام على عليه السلام:خدايا! از تو امان مى طلبم در آن روزى كه نه مال و ثروت به كار مى آيد و نه فرزندان، مگر كسى كه با دلى پاك به سوى خدا بيايد.

حضرت فاطمه عليهاالسلام:خدايا! نگريستن به رويت و شوق ديدارت را از تو درخواست مى كنم.

امام حسين عليه السلام:خدايا! من در حال بى نيازى نيازمندم؛ پس چگونه در حال فقر نيازمند [تو] نباشم؟

امام سجّاد عليه السلام:اى آن كه بر ناله دردمند رحمت مى آورى، و اى آن كه به آنچه در دل زارى كننده نهفته است دانايى، مرا از كسانى قرار ده كه در پناه تو ايمن اند و دشمنان را به آن جانْ پناه دسترسى نيست.

امام صادق عليه السلام:خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود: «به من شاد باش و با ياد من سرخوشى كن و از نعمت مناجات با من برخوردار شو.»

امام هادى عليه السلام:اى آن كه درماندگان او را مى خوانند و اجابتشان مى كند، بيم ناكان به او پناه مى برند و امانشان مى دهد، مطيعان او را عبادت مى كنند و سپاسشان مى گويد و شاكران او را سپاس مى گويند و پاداششان مى دهد.

امام مهدى عليه السلام:اى آن كه [كار] زيبا را آشكار مى كند و [كار] زشت را مى پوشاند! اى آن كه بر بدكارى مؤاخذه نمى كند و پرده نمى درد! اى آن كه منّتش بزرگ و چشم پوشى اش كريمانه و گذشتش نيكو است!