فیلترها
نتایج جستجو برای «انار»: ۲۱ حدیث
الإمام الصادق عليه السلام:كُلُوا الرُّمّانَ بِشَحمِهِ، فَإِنَّهُ يَدبَغُ المِعدَةَ ويَزيدُ فِي الذِّهنِ. ۱
امام صادق عليه السلام:انار را با لايه نازكش بخوريد؛ زيرا معده را پاكسازى مى كند و بر ذهن مى افزايد.
۱.الكافي: ج 6 ص 354 ح 12 عن صالح بن عقبة، المحاسن: ج 2 ص 356 ح 2232 عن النوفلي، بحار الأنوار: ج 66 ص 160 ح 27.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:وَالَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، إنَّ فِي الجَنَّةِ لَشَجَرا يَتَصَفَّقُ بِالتَّسبيحِ بِصَوتٍ لَم يَسمَعِ الأَوَّلونَ وَالآخِرونَ بِمِثلِهِ، يُثمِرُ ثَمرا كَالرُّمّانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، در بهشت، درختى است كه با چنان صوتى آوازِ تسبيح سر مى دهد كه هيچ بشرى، از آغاز تا پايان عالم، مانند آن را نشنيده است، و ميوه هايى چون انار مى دهد.
۱.المحاسن: ج 1 ص 288 ح 569 عن الحارث بن محمّد الأحول عمّن حدّثه عن الإمام الباقر والإمام الصادق عليهماالسلام، تأويل الآيات الظاهرة: ج 2 ص 441 ح 1 عن الحارث بن محمّد الأحول عن الإمام الصادق عن الإمام الباقر عليهماالسلامعنه صلى الله عليه و آله، بحار الأنوار: ج 8 ص 138 ح 50.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:كُلُوا الرُّمّانَ بِقِشرِهِ؛ فَإِنَّهُ دِباغُ البَطنِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انار را با پيه ۲ آن بخوريد؛ چرا كه شست وشو دهنده معده است.
عنه عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اَللَّهُمَّ إِنَّكَ خَلَقْتَ جَنَّةً لِمَنْ أَطاعَكَ، وَأَعْدَدْتَ فِيها مِنَ النَّعِيمِ المُقِيمِ ما لا يَخْطُرُ عَلى القُلُوبِ، وَوَصَفْتَها بِأَحْسَنِ الصِّفَةِ فِي كِتابِكَ، وَشَوَّقْتَ إِلَيها عِبادَكَ، وَأَمَرْتَ بِالمُسابَقَةِ إِلَيْها، وَأَخْبَرْتَ عَنْ سُكّانِها وَما فِيها مِنْ حُورٍ عينٍ كَأَنَّهُنَّ بَيضٌ مَكْنُونٌ، وَوِلْدانٍ كَاللُّؤْلُؤِ المَنْثُورِ، وَفاكِهَةٍ وَنَخْلٍ وَرُمّانٍ، وَجَنّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ، وَأَنْهارٍ مِنْ طَيِّبِ الشَّرابِ، وَسُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ، وَسَلْسَبِيلٍ وَرَحِيقٍ مَخْتُومٍ، وَأَسْوِرَةٍ مِنْ فِضَّةٍ، وَشَرابٍ طَهُورٍ، وَمُلْكٍ كَبِيرٍ، وَقُلْتَ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ تَبارَكْتَ وَتَعالَيْتَ: «فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! تو براى كسى كه فرمانت بَرَد، بهشتى آفريدى و در آن، چنان نعمت هاى ماندگارى فراهم آوردى كه هيچ كس تصوّرش را هم نمى كند، و آن بهشت را در كتابت به نيكوترين شكل، وصف نمودى و بندگانت را به آن، تشويق كردى و آنان را به پيشى گرفتن به سوى آن، فرمان دادى و از ساكنان آن و آنچه در آن بهشت است، خبر دادى؛ از: سيه چشمانى كه [از سيمين بَرى] چونان تخم شترمرغ، [زير پَر]پنهان اند، و پسركانى كه گويى مرواريدهاى پراكنده اند، و ميوه ها و خرمابُنان و انار، و باغ هاى انگور، و جويبارانى از نوشيدنىِ پاك، و جامه هاى ابريشمى و ديباى ستبر، و [چشمه] سَلسَبيل و باده نابِ سر به مُهر، و دستبندهاى سيمين، و شراب پاك، و سلطنتى بزرگ، و در پىِ اين همه ـ اى بلندمرتبه والا ـ
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِنَّ نَخلَ الجَنَّةِ جُذُوعُها ذَهَبٌ أَحمَرُ، وَكَرَبُها زَبَرجَدٌ أَخضَرُ، وَشَمارِيخُها ۱ دُرٌّ أَبيَضُ، وَسَعَفُها حُلَلٌ خُضرٌ، وَرُطَبُها أَشَدُّ بَياضا مِنَ الفِضَّةِ، وَأَحلَى مِنَ العَسَلِ، وَأَليَنُ مِنَ الزُّبدِ، لَيسَ فِيهِ عَجَمٌ ۲، طُولُ العَذقِ اِثنا عَشَرَ ذِراعا، مَنضُودَةٌ مِن أَعلاهُ إِلى أَسفَلِهِ، لا يُؤخَذُ مِنهُ شَيءٌ إِلّا أَعادَهُ اللّهُ كَما كانَ، وَذَلِكَ قَولُ اللّهِ: «لَا مَقْطُوعَةٍ وَ لَا مَمْنُوعَةٍ» وَإِنَّ رُطَبَها لَأَمثالُ القِلالِ ۳، وَمَوزَها وَرُمّانَها أَمثالُ الدُّلِيِّ ۴، وَأَمشاطَهُم وَمَجامِرَهُم الدُّرُّ. ۵
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخل هاى بهشت، تنه هايشان زر سرخ، زيرشاخه هايشان زبرجد سبز، سرشاخه هايشان دُرّ سفيد، شاخه هايشان حلّه هاى سبز، و رطب هايشان سفيدتر از سيم و شيرين تر از انگبين و نرم تر از خامه است و هسته ندارد. طول خوشه، دوازده گز است كه از بالا به پايين چيده شده اند و هر خوشه اى كه از آن برگرفته شود، خداوند، آن را به حال اوّلش باز مى گرداند و اين، همان سخن خداست كه: «نه بريده و نه ممنوع» . رطب هايش به اندازه خُمره است و موز و انارش، به اندازه دَلْو و شانه ها و عودسوزهايش دُرند.
۱.الشِّمْراخ: كلّ غصن من أغصان العِذق، وهو الذي عليه البُسر (النهاية: ج 2 ص 500 «شمرخ»).
۲.العَجَمُ: النوى (النهاية: ج 3 ص 187 «عجم»).
۳.القُلَّة: الحُبّ العظيم [الجرَّة] والجمع قِلال (النهاية: ج 4 ص 104 «قلل»).
۴.الدَلْو: معروفة، التي يُستقى بها، والجمع: دِلاء ودُلّي (لسان العرب: ج 14 ص 264 «دلا»).
۵.الاختصاص: ص 357 عن جابر عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 8 ص 219 ح 212 وراجع: المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 517 ح 3776 و الفردوس: ج 4 ص 288 ح 6850.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ فِي وَصفِ ثِمارِ الجَنَّةِ ـ: وَالَّذِي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ! إِنَّ الحَبَّةَ ـ يَعنِي الرُّمّانَ ـ فِي الجَنَّةِ لَتَسقُطُ فَتَستُرُ الخادِمَ مِن المَخدُومِ عظما، وَالثِّمارُ كَثَديِ الأَبكارِ، أَليَنُ مِنَ الزُّبدِ، وَأَحلَى مِنَ الشَّهدِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در توصيف ميوه هاى بهشت ـ: سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، دانه ـ يعنى انار ـ در بهشت [از درخت] مى افتد و چندان درشت است كه ميان خدمتكار و آقايش حايل مى گردد. ميوه هايش [نيز]به بزرگى پستان دوشيزگان است و نرم تر از مَسكه و شيرين تر از انگبين.
۱.الفردوس: ج 4 ص 363 ح 7048 عن ابن عبّاس.
المنتخب من مسند عبد بن حميدٍ عن عمر بن الخطّاب:جاءَ أُناسٌ مِنَ اليَهُودِ إِلى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَقالُوا: يا مُحَمَّدُ، أَفِي الجَنَّةِ فاكِهَةٌ؟ قالَ: نَعَم، فِيها فاكِهَةٌ وَنَخلٌ وَرُمّانٌ. قالَ: أَفَيَأكُلُونَ كَما يَأْكُلُونَ فِي الدُّنيا؟ قالَ: نَعَم وَأَضعافٌ، قالَ: أَفَيَقضُونَ الحَوائِجَ؟ قالَ: لا، وَلِكنَّهُم يَعرَقُونَ وَيَرشَحُونَ، فَيَذهَبُ اللّهُ بِما فِي بُطُونِهِم مِن أَذًى. ۱
المنتخب من مسند عبد بن حميدـ به نقل از عمر بن خطّاب ـ: جمعى از يهود، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: اى محمّد! آيا در بهشت، ميوه هست؟
فرمود: «آرى. در آن جا ميوه و خرمابن و انار هست».
[يكى از آنان] گفت: آيا همچنان كه در دنيا مى خورند، در آن جا هم مى خورند؟ فرمود: «آرى، و چندين برابر».
گفت: آيا قضاى حاجت هم مى كنند؟ فرمود: «نه؛ بلكه بدنشان عرق و ترشّح مى كند و از اين طريق، خداوند، فضولات شكم آنها را دفع مى كند».
۱.المنتخب من مسند عبد بن حميد: ص 43 ح 35، الدرّ المنثور: ج 7 ص 716 نقلاً عن الحارث بن أبي اُسامة وابن مردويه، كنز العمّال: ج 14 ص 647 ح 39775.
عنه عليه السلامـ في ذِكرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: حَتَّى أورى قَبَسا لِقابِسٍ، وأنارَ عَلَما لِحابِسٍ، فَهُوَ أمينُكَ المَأمونُ، وشَهيدُكَ يَومَ الدِّينِ، وبَعيثُكَ نِعمَةً، ورَسولُكَ بِالحَقِّ رَحمَةً. ۱
امام على عليه السلامـ در ياد كرد از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: تا آن كه براى جوينده شعله [ى هدايت]، شعله اى برافروخت و براى ره گم كرده، آتشى به علامت روشن ساخت. پس او امين و مورد اعتماد توست و گواهِ تو در روز پاداش و برانگيخته نعمت تو و فرستاده به حقِّ تو، كه از روى رحمت و مهر فرستاده اى.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 106، بحار الأنوار: ج 16 ص 381 ح 93.
کلیدواژه‌ها محمد از زبان علی علیه السلام
المعجم الكبير عن أبي سعيد الخدري:كُنّا جُلوسا عَلى بابِ رَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله نَتَذاكَرُ، يَنزِ عُ ۱ هذا بِآيَةٍ، ويَنزِعُ هذا بِآيَةٍ، فَخَرَجَ عَلَينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله كَما يُفقَأُ في وَجهِهِ حَبُّ الرُّمّانِ، فَقالَ: يا هؤُلاءِ، بِهذا بُعِثتُم؟ أم بِهذا اُمِرتُم؟ لاتَرجِعوا بَعدي كُفّارا يَضرِبُ بَعضُكُم رِقابَ بَعضٍ. ۲
المعجم الكبيرـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى ـ: بر درِ خانه پيامبر خدا نشسته بوديم و گفتگو مى كرديم. فردى به آيه اى تمايل نشان مى داد ۳ و فردى ديگر به آيه اى ديگر. ناگاه، پيامبر خدا خارج شد، [و چنان از خشم برافروخته بود كه]گويى روى صورتش دانه هاى انار تركانيده بودند و فرمود: «اى جماعت! آيا براى اين كار بر انگيخته شده ايد؟ آيا به اين كار، دستور داده شده ايد؟ پس از من، به كفر بر نگرديد كه هر كدام، گردن ديگرى را مى زنيد!».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های اخلاقی و اجتماعیآسیب های جامعهجدال و بگومگو +1 مورد دیگر
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الرُّمّانُ سَيِّدُ الفاكِهَةِ، ومَن أكَلَ رُمّانَةً أغضَبَ شَيطانَهُ أربَعينَ صَباحا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انار، مِهتر همه ميوه هاست و هر كس يك انار بخورد، تا چهل پگاه، شيطان خويش را به خشم مى آورد.
۱.. المحاسن: ج 2 ص 359 ح 2249 عن مسعدة بن زياد عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، بحار الأنوار: ج 66 ص 163 ح 43.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أكَلَ رُمّانَةً حَتّى يَستَتِمَّها، نَوَّرَ اللّهُ قَلبَهُ أربَعينَ لَيلَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس انارى را كامل بخورد، خداوندْ قلب او را چهل شب، نورانى مى دارد.
۱.. مكارم الأخلاق: ج 1 ص 371 ح 1224 عن الإمام عليّ عليه السلام، بحار الأنوار: ج 66 ص 165 ح 50.
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُوا الرُّمّانَ؛ فَلَيسَت مِنهُ حَبَّةٌ تَقَعُ فِي المَعِدَةِ إلّا أنارَتِ القَلبَ، وأخرَجَتِ الشَّيطانَ أربَعينَ يَوما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انار بخوريد؛ زيرا هيچ دانه اى از آن در معده جاى نمى گيرد، مگر اين كه چهل روز، قلب را نورانى مى سازد و شيطان را برون مى راند.
۱.. عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 35 ح 80 عن داوود بن سليمان الفراء عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 66 ص 154 ح 1؛ كنز العمّال: ج 14 ص 187 ح 38319 نقلاً عن عليّ بن الفرج الصقلي في فوائده عن أسد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام عنه صلى الله عليه و آله نحوه.
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُوا الرُّمّانَ بِقِشرِهِ؛ فَإِنَّهُ دِباغُ البَطنِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انار را با پيه ۲ آن بخوريد؛ چرا كه شست وشو دهنده معده است.
عنه عليه السلامـ لَمّا قالَ لَهُ سعيدُ بنُ يسارٍ: أدعُو وأناراكِعٌ أو ساجِدٌ؟ ـ: نَعَم اُدْعُ وأنتَ ساجِدٌ، فإنَّ أقرَبَ ما يَكونُ العَبدُ إلى اللّهِ وهُو ساجِدٌ، اُدْعُ اللّهَ عزّوجلّ لِدُنياكَ وآخِرَتِكَ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سعيد بن يسار كه پرسيد: در حال ركوع يا سجود دعا كنم؟ ـفرمود: آرى، در حال سجود دعا كن؛ زيرا نزديكترين زمان بنده به خداوند زمانى است كه در سجده است. [در آن حال]براى دنيا و آخرتت به درگاه خداوند عز و جل دعا كن.
۱.بحار الأنوار: 85/131/6
سنن أبي داوود عن جابرِ بنِ عبد اللّهِ:أتانارسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فرأى رجُلاً شَعِثا قد تَفَرَّقَ شَعرُهُ، فقالَ: أما كانَ يَجِدُ هذا ما يُسَكِّنُ بهِ شَعرَهُ؟! ورأى رجُلاً آخَرَ (و) علَيهِ ثيابٌ وسِخَةٌ فقالَ: أما كانَ هذا يَجِدُ ماءً يَغسِلُ بهِ ثَوبَهُ؟! ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از جابر بن عبداللّه ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله نزد ما آمد و چشمش به مردى افتاد كه موهايش ژوليده و درهم بود. فرمود: آيا اين مرد چيزى پيدا نكرده كه با آن موهاى خود را مرتب كند؟! و مرد ديگرى را ديد كه لباس هايى چركين به تن داشت، فرمود: آيا اين مرد آبى پيدا نكرده كه با آن لباسش را بشويد؟!
۱.سنن أبي داوود: 4 / 51 / 4062.
عنه عليه السلام:عِبادَ اللّهِ، اللّهَ اللّهَ في أعَزِّ الأنفُسِ علَيكُم و أحَبِّها إلَيكُم؛ فإنَّ اللّهَ قَد أوضَحَ لَكُم سَبيلَ الحَقِّ و أنارَ طُرُقَهُ، فشِقوَةٌ لازِمَةٌ، أو سَعادَةٌ دائمَةٌ. ۱
امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! از خدا بترسيد و مراقب عزيزترين جان ها و محبوبترين آنها نزد خود باشيد؛ زيرا كه خداوند راه حق را براى شما آشكار ساخته و راه هايش را روشن گردانيده است. از آن پس، يا بدبختىِ هميشگى [در انتظار شما] است و يا خوشبختى دائمى.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 157.
عنه عليه السلامـ في ذِكرِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: حتّى أورى قَبَسا لقابِسٍ، و أنارَ عَلَما لحابِسٍ، فهُو أمينُكَ المأمونُ، و شَهيدُكَ يَومَ الدِّينِ، و بَعيثُكَ نِعمَةً، و رَسولُكَ بالحَقِّ رَحمَةً. ۱
امام على عليه السلامـ در ياد كرد از پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: تا آنكه براى جوينده شعله [هدايت]شعله اى برافروخت و براى ره گم كرده آتشى به علامت روشن ساخت. پس او امين و مورد اعتماد توست و گواه تو در روز پاداش و برانگيخته نعمت تو و فرستاده به حقِّ تو، كه از روى رحمت و مهر فرستاده اى.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 106.
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ قد أوضَحَ لَكُم سَبيلَ الحَقِّ و أنارَ طُرُقَهُ، فشِقوَةٌ لازِمَةٌ أو سَعادَةٌ دائمَةٌ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند جاده حقّ را براى شما آشكار ساخته و راه هايش را روشن نموده است. پس، [اينك دو راه بيش نيست] يا بدبختىِ هميشگى است و يا خوشبختىِ پاينده!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 157.
نهج البلاغة:الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في ذِكرِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: حتّى أفضَت كَرامَةُ اللّهِ سُبحانَهُ و تعالى إلى محمّدٍ صلى الله عليه و آله. فهُو إمامُ مَنِ اتَّقى، و بَصيرَةُ مَنِ اهتَدى، سِراجٌ لَمَعَ ضَوؤهُ، و شِهابٌ سَطَعَ نُورُهُ، و زَندٌ بَرَقَ لَمعُهُ. ۱ أيضا: حتّى أورى ۲ قَبَسا لِقابِسٍ، و أنارَ عَلَما لِحابِسٍ ۳. ۴
نهج البلاغة:امام على عليه السلام در ياد كرد از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ فرمود: تا آنكه كرامت خداى سبحان و متعال به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد. او پيشواى كسى است كه از خدا پروا كند و مايه بصيرت و بينايى كسى است كه راه راست جويد، چراغى است كه پرتوش مى درخشد و شهابى است كه نورش مى تابد و آتش زنه اى است كه برق از آن مى جهد.
نيز فرمود: تا آنكه براى جوياى شعله آتش، شعله اى برافروخت و براى ره گم كرده سرگردان، آتشى [به نشانه راهنمايى]روشن ساخت.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 94.
۲.أورى: إذا استخرج ناره، القبس ـ بالتحريك ـ: الشعلة من النار، و القابس: طالب النار و معنى الحديث: أي أظهر نورا من الحقّ لطالبه (النهاية: 5 / 179 و ج 4 / 4).
۳.الحابس: من حبس ناقته و عقلها حَيرة منه، لا يدري كيف يهتدي فيقف عن السير. و أنار له علما: أي وضع له نارا في رأس جبل ليستنقذه من حيرته. (كما في هامش نهج البلاغة ضبط الدكتور صبحي الصالح).
۴.نهج البلاغة: الخطبة 106.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ اللّهَ قد أوضَحَ لَكُم سَبيلَ الحَقِّ و أنارَ طُرُقَهُ فَشِقْوَةٌ لازِمَةٌ أو سَعادَةٌ دائمَةٌ. ۱
امام على عليه السلام:همانا خداوند راه حق را براى شما آشكار كرد و راههاى آن را روشن ساخت. پس، [از آن به بعد] يا بدبختى هميشگى است و يا سعادت پايدار.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 157.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲۱