فیلترها
نتایج جستجو برای «آزردن»: ۴۵ حدیث
الكافي عن سماعة بن مهران:كُنتُ عِندَ أبي عَبدِاللّهِ عليه السلام وعِندَهُ جَماعَةٌ مِن مَواليهِ، فَجَرى ذِكرُ العَقلِ وَالجَهلِ، فَقالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام: اِعرِفُوا العَقلَ وجُندَهُ وَالجَهلَ وجُندَهُ تَهتَدوا.
قالَ سَماعَةُ: فَقُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، لا نَعرِفُ إلاّ ما عَرَّفتَنا.
فَقالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام: إنَّ اللّهَ عز و جل خَلَقَ العَقلَ وهُوَ أوَّلُ خَلقٍ مِنَ الرّوحانِيّينَ عَن يَمينِ العَرشِ مِن نورِهِ، فَقالَ لَهُ: أدبِر فَأَدبَرَ؛ ثُمَّ قالَ لَهُ: أقبِل فَأَقبَلَ ۱؛ فَقالَ اللّهُ تَبارَكَ
وتَعالى: خَلَقتُكَ خَلقًا عَظيمًا وكَرَّمتُكَ عَلى جَميعِ خَلقي. ۲
قالَ: ثُمَّ خَلَقَ الجَهلَ مِنَ البَحرِ الاُجاجِ ظُلمانِيًّا فَقالَ لَهُ: أدبِر فَأَدبَرَ؛ ثُمَّ قالَ
الكافىـ به نقل از سماعه بن مهران ـ: نزد امام صادق عليه السلام بودم و گروهى از دوستداران ايشان در آن جا حضور داشتند. سخن از خرد و نادانى به ميان آمد. امام صادق عليه السلامفرمود: «خرد و سپاهيانش و نادانى و سپاهيانش را بشناسيد تا هدايت يابيد». ۴
گفتم: جانم به فدايت! نمى دانيم، جز آنچه شما ما را بر آن آگاه ساخته ايد.
آن گاه امام صادق عليه السلام فرمود: «خداوند، خرد را كه نخستين آفريده روحانى است، از سَمت راست عرش، از نور خود بيافريد. آن گاه بدو فرمود: باز گرد. پس برگشت. سپس به او گفت: روى آور. پس روى آورد. ۵ سپس خداوند
متعال فرمود: تو را آفريدم، آفريدنى بزرگ وتو را برهمه مخلوقاتم گرامى داشتم». ۶
سپس [خداوند،] نادانى را از درياى شور و ظلمانى بيافريد و به او گفت: باز گرد. پس برگشت. سپس
۱.شرح المولى محمّد صالح المازندراني هذا الحديث بما يلي: «فقال له: أدبر فأدبر»: أمره بالهبوط من عالم الملكوت والنور إلى عالم الظلمات والشرور والتوجّه إلى ما يلايمه من المشتهيات والنظر إلى ما فيه هواه من المستلذّات، فهبط لما في ذلك من مصلحة وهي ابتلاء العباد ونظام البلاد وعمارة الأرض، إذ لولا ذلك لكان النّاس بمنزلة الملائكة عارين عن حلية التناكح والتناسل والزراعة وتعمير الأرض، وبطل الغرض المطلوب من هذا النوع من الخلق، وبطل خلافة الأرض، ولزم من ذلك بطلان الثواب والعقاب وعدم انكشاف صفات الباري وانجلاء حقائقها وآثارها، مثل العدالة والانتقام والجبّاريّة والقهّاريّة والعفو والغفران وغيرها.
۲.ثمّ قال له: أقبل فلم يقبل»: أمره بعد الإدبار بالإقبال إليه تعالى والرجوع إلى ما لديه من المقامات العليّة والكرامات الرفيعة التي لا يتيسّر الوصول إليها إلاّ بالانتقال من طور أخسّ إلى طور أشرف، ومن حالة أدنى إلى حالة أعلى، ومن نشأة فانية إلى نشأة باقية، وهكذا من حال إلى حال ومن كمال إلى كمال حتّى يبلغ إلى غاية مشاهدة جلال اللّه ونهاية ملاحظة أنوار اللّه ويرتع في جنّة عالية قطوفها دانية، فأبى السلوك في سبيل الرشاد والتقيّد بربقة الانقياد والتمسّك بلوازم الوعظ والنصيحة والانقلاع عن الأفعال القبيحة، كلّ ذلك لشدّة احتجابه بحجاب الظلمات وانغماسه في بحار ذمائم الصفات؛ لتوهّمه أنّ تلك الذمائم الخاسرة والصفات الظاهرة والمشتهيات الحاضرة كمال له، فاغترَّ بها أو افتخر وأخذها بضاعة له واستكبر (شرح اُصول الكافي، كتاب العقل والجهل: ص 268).
وصدر أخيرًا عن مؤسّسة التنظيم والنشر لآثار الإمام الخميني قدس سره في هذا المجال كتاب «شرح حديث جنود العقل والجهل» للسيّد الإمام قدس سرهفراجع.
۳.الكافي: ج 1 ص 21 ح 14، علل الشرائع: ص 113 ح 10، تحف العقول: ص 400 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 1 ص 109 ح 7.
۴.امام خمينى رحمه الله، كتابى با عنوان شرح حديث جنود عقل و جهل نگاشته كه از سوى مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى رحمه الله به چاپ رسيده است.
۵.ملاّ صالح مازندرانى در شرح اين حديث نوشته است: «خداوند، خرد را فرمان داد تا از عالَم ملكوت و نورانى به دنياى تاريكى ها و شرور فرود آيد و به خواستنى هايى كه سازگار با اوست، توجّه كند و در لذّت هاى مطابق ميلش، درنگ نمايد. سپس خرد، از آن رو كه مصلحتش در آن بود، فرود آمد. آن مصلحت، عبارت است از: آزمودن بندگان، سامان بخشى به شهرها و آبادانى زمين.
۶.گر چنين نبود، مردم به سانِ فرشتگان، از ازدواج و تكثير نسل، كشاورزى و آبادانى زمين، دست مى شُستند و انگيزه آفرينشِ اين دسته از موجودات، از ميان مى رفت، چنان كه جانشينى [اش در]زمين، زائل مى شد، و نظام پاداش و كيفر نيز به هم مى ريخت و صفات خداوندى و حقيقت و آثارش (چون: عدالت، انتقام، جباريّت، قهاريّت، عفو و بخشش و مانند آن) آشكار نمى گشت».
وى در تفسير «پس بدو گفت: روى آور. پس رو نياورد»، مى گويد: «خداوند، او را پس از برگشتن، به رو آوردن و بازگشت به مقامات برتر و كرامت هاى بلند ـ كه دستيابى بدانها جز با تحوّل و دگرگونى از صورت پست به صورت برتر و از حالت پايين تر به حالت بالاتر و از دنياى فانى به دنياى پايدار، ممكن نيست ـ فرمان داد، چنان كه او را به سير و سلوك و پيمودن راه كمال تا مشاهده جلال خداوندى و ديدن انوار الهى و گشت و گذار در بهشت برين، فرمان داد؛ او از پيمودن راه رشد و گردن نهادن به بندگى و استفاده از پند و نصيحت و دورى جُستن از رفتار زشت، سر باز زد؛ زيرا در حجاب هاى ظلمانى، پنهان بود و در درياى بدى ها فرو رفته بود، با اين گمان كه اين لذّت هاى ظاهرى و خصلت هاى زشت كمال اوست. از اين رو، بدان مغرور شد و فخرفروشى كرد و آن را دست مايه بزرگى طلبى قرار داد» (شرح اصول كافى، كتاب العقل و الجهل، ص 268. همچنين، ر. ك: شرح حديث جنود عقل و جهل).
عوالي اللآلي:رُوِيَ عَنهُ صلى الله عليه و آله: مَن أَقامَ الصَّلَواتِ الخَمسَ وَاجتَنَبَ الكَبائِرَ السَّبعَ، نُودِيَ يَومَ القِيامَةِ يَدخُلُ الجَنَّةَ مِن أَيِ بابٍ شاءَ.
فَقالَ رَجُلٌ لِلرّاوِي: الكَبائِرُ السَبعُ سَمِعتَهُنَّ مِن رَسُولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله؟ قالَ: نَعَم؛ الشِركُ بِاللّهِ، وَعُقُوقُ الوالِدَينِ، وَقَذفُ المُحصَناتِ، وَالقَتلُ، وَالفِرارُ مِنَ الزَّحفِ، وَأَكلُ مالِ اليَتِيمِ، وَالزِّنا. ۱
عوالى اللآلى:از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه: «هر كس نمازهاى پنجگانه را به جا آورد و از گناهان هفتگانه دورى كند، روز قيامت به او گفته مى شود كه از هر درِ بهشت كه مى خواهد، وارد آن شود».
مردى به راوى گفت: آن گناهان هفتگانه را از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدى كه چيستند؟
راوى گفت: آرى؛ شرك به خدا، آزردن پدر و مادر، تهمت زدن به زنان پاك دامن، قتل، فرار از ميدان جهاد، خوردن مال يتيم و زنا.
۱.عوالي اللآلي: ج 3 ص 561 ح 58؛ تفسير ابن كثير: ج 2 ص 238 عن عبد اللّه عمرو، كنز العمّال: ج 3 ص 544 ح 7817 نقلاً عن المعجم الكبير عن عبد اللّه بن عمر وكلاهما نحوه.
الملهوف عن عمر بن عليّ بن أبي طالب عن الحسين بن عليّ عليه السلام:لَتَلقَيَنَّ فاطِمَةُ أباها شاكِيَةً ما لَقِيَت ذُرِّيَّتُها مِن اُمَّتِهِ، ولا يَدخُلُ الجَنَّةَ أحَدٌ آذاها في ذُرِّيَّتِها. ۱
الملهوفـ از عمر بن على بن ابى طالب، از امام حسين عليه السلام ـ: بى گمان، فاطمه عليهاالسلام به پدرش از آنچه فرزندانش از امّت ديده اند، شكايت مى بَرَد و هر كس كه فاطمه عليهاالسلام را با آزردن فرزندانش، آزار دهد، به بهشت درنمى آيد.
۱.الملهوف (طبعة منشورات دار الهدى): ص 20.
الاختصاص عن ابن عبّاس:قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله] لِعَبدِاللّهِ بنِ سَلامٍ]: الحَمدُ للّهِِ عَلى نَعمائِهِ، يَابنَ سَلامٍ، أجِئتَني سائِلًا أو مُتَعَنِّتاً؟
قالَ: بَل سائِلًا يا مُحَمَّدُ.
قالَ: عَلَى الضَّلالَةِ أم عَلَى الهُدى؟
قالَ: بَل عَلَى الهُدى يا مُحَمَّدُ.
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: فَسَل عَمّا تَشاءُ. ۱
الاختصاصـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله [به عبد اللّه بن سلّام]فرمود: «اى ابن سلّام! ستايش، خداى راست بر نعمت هايش. آيا براى پرسيدن آمده اى، يا براى درمانده كردن؟».
گفت: اى محمّد! براى پرسيدن آمده ام.
فرمود: «براى گم راهى، يا هدايت؟».
گفت: اى محمّد! براى هدايت.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس هر چه مى خواهى، بپرس».
۱.الاختصاص: ص 43، بحارالأنوار: ج 9 ص 336 ح 20.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب پرسش +2 مورد دیگر
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:شِرارُ النّاسِ الَّذينَ يَسأَلونَ عَن شِرارِ المَسائِلِ؛ كَي يُغَلِّطوا بِهَا العُلَماءَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترينِ مردم، كسانى اند كه از بدترين مسئله ها مى پرسند تا دانشمندان را به اشتباه بيندازند.
۱.جامع الاُصول: ج 5 ص 58 ح 3067 عن أبي هريرة.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب پرسش +2 مورد دیگر
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:كُفَّ أذاكَ عنِ النّاسِ؛ فإنّهُ صَدَقهٌ تَصّدَّقُ بها عَلى نَفْسِكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به مردم آزار نرسان، كه بى آزارى صدقه اى است كه براى خودت مى پردازى.
۱.بحار الأنوار: 75/ 54/19.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَن كَفّ يدَهُ عنِ النّاسِ فإنّمايكُفُّ عَنهُم يَدا واحدةً ويَكُفّونَ عنه أياديَ كثيرةً. ۱
امام صادق عليه السلام:هر كه دست از آزار مردم بردارد، يك دست از آنها نگه داشته و مردم دستهاى بسيار از [آزار]او نگه مى دارند.
۱.الخصال: 17/60.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:فاز واللّهِ الأبرارُ، أتدري مَن هُم؟ هُمُ الّذينَ لا يُؤذُونَ الذَّرَّ. ۱
امام صادق عليه السلام:به خدا سوگند كه نيكان رستگارند. آيا مى دانيد آنها چه كسانى هستند؟ كسانى كه آزارشان به مورچه اى نمى رسد.
۱.تفسير القمّي: 2/146.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:قالَ اللّهُ عزّ وجلّ: لِيأذَنْ بِحَربٍ منّي مَن آذى عَبديَ المؤمنَ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل فرموده است: هر كه بنده مؤمن مرا بيازارد، به من اعلان جنگ مى دهد.
۱.الكافي: 2/350/1.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن آذى مُؤمنا فَقَدْ آذاني. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مؤمنى را بيازارد مرا آزار داده است.
۱.بحار الأنوار: 67/72/40
عنه صلى الله عليه و آله:مَن نَظَرَ إلى مؤمنٍ نظرةً يُخيفُهُ بها أخافَهُ اللّهُ تعالى يومَ لا ظِلَّ إلّا ظِلّهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به مؤمنى نگاه ترسناكى كند، خداوند متعال او را در روزى كه سايه اى جز سايه او نيست، بترساند.
۱.بحار الأنوار: 75/150/13
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحْزَن مُؤمنا ثمّ أعطاهُ الدُّنيا لم يَكُنْ ذلكَ كَفّارتَه، ولم يُؤْجَرْ عَلَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مؤمنى را اندوهناك سازد و سپس دنيا را به او بدهد، گناهش بخشوده نمى شود و در برابر آن پاداشى نمى بيند.
۱.بحار الأنوار: 75/150/13.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الجَنَّةُ لَها ثَمانِيَةُ أبوابٍ. مَن أرادَ الدُّخولَ مِن هذِهِ الأَبوابِ الثَّمانِيَةِ فَليَتَمَسَّك بِأَربَعِ خِصالٍ: الصَّدَقَةِ وَالسَّخاءِ وحُسنِ الخُلُقِ وكَفِّ الأذى عَن عِبادِ اللّهِ تَعالى ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشت را هشت دروازه است. هر كه خواهد از اين هشت دروازه وارد شود بايد به چهار خصلت چنگ زند: صدقه دادن، بخشندگى، خوشخويى و نيازردن بندگان خدا.
۱.الفضائل: ص 129.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن جَهّزَ غازيا بسِلْكٍ أو إبْرَةٍ غَفَرَاللّهُ لَهُ ما تَقدَّمَ من ذَنبهِ وما تَأخّرَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس رزمنده اى را به يك نخ يا سوزن مجهز كند خداوند گناهان گذشته و آينده او را ببخشايد.
۱.مستدرك الوسائل: 11/24/12333.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن بَلّغَ رسالةَ غازٍ كانَ كَمَنْ أعْتقَ رَقَبةً، وهُو شَريكُهُ في بابِ «ثوابِ» غَزْوَتِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس نامه رزمنده اى را برساند همچون كسى است كه بنده اى را آزاد كند و در ثواب جنگ، با وى شريك باشد.
۱.وسائل الشيعة: 11/14/2.
عنه صلى الله عليه و آله:اتَّقوا أذَى المُجاهِدينَ في سبيلِ اللّهِ، فإنَّ اللّهَ يَغْضَبُ لَهُم كَما يَغْضَبُ للرُّسُلِ، ويَسْتَجيبُ لَهُم كَما يَسْتَجيبُ لَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از آزردن مجاهدانِ در راه خدا بپرهيزيد؛ زيرا خداوند به خاطر آنان به خشم مى آيد همچنان كه به خاطر پيامبران به خشم مى آيد و دعاى آنان را اجابت مى كند همچنان كه دعاى پيامبران را اجابت مى كند.
۱.كنز العمّال: 10664
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الكبائرُ: الإشراكُ بِاللّهِ، وعُقُوقُ الوالدَينِ، وقَتلُ النَّفْسِ، واليَمينُ الغَمُوسُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناهان كبيره عبارتند از: شرك ورزيدن به خدا، آزردن پدر و مادر، قتل نفس (آدم كشى) و سوگند دروغ عمدى [براى ضايع كردن حقوق ديگران و خوردن مال مردم].
۱.كنز العمّال: 7798
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:ثلاثةٌ مِنَ الذُّنوبِ تُعَجَّلُ عُقوبَتُهاولا تُؤَخَّرُ إلى الآخِرَةِ: عُقوقُ الوالِدَينِ، والبَغيُ على الناسِ، وكُفرُ الإحسانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه گناه است كه كيفرشان در همين دنيا مى رسد و به آخرت نمى افتد: آزردن پدر و مادر، زورگويى و ستم به مردم، و ناسپاسى نسبت به خوبيهاى ديگران.
۱.الأمالي للمفيد: 237/1
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن كانَ لَهُ امرَأةٌ تُؤذِيهِ لَم يَقبَلِ اللّهُ صلاتَها ولا حَسَنَةً مِن عَمَلِها حتّى تُعِينَهُ وتُرضِيَهُ وإن صامَتِ الدَّهرَ. وعلى الرَّجُلِ مِثلُ ذلكَ الوِزْرِ والعَذابِ إذا كانَ لَها مُؤذِيا ظالِما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كسى زنى داشته باشد كه ـ آن زنْ ـ وى را بيازارد، خداوند نه نماز آن زن را قبول كند و نه كار نيكش را، هر چند همه عمر روزه بگيرد تا زمانى كه به شوهرش كمك كند و او را خشنود سازد. مرد نيز اگر زن خودرا بيازارد و به او ستم كند، همين گناه و عذاب را دارد.
۱.وسائل الشيعة: 14/116/1.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:مَلعونةٌ مَلعونةٌ امرأةٌ تُؤذِي زَوجَها وتُغِمُّهُ، وسَعيدةٌ سَعِيدةٌ امرأةٌ تُكرِمُ زَوجَها ولا تُؤذِيهِ وتُطِيعُهُ في جَميعِ أحوالِهِ. ۱
امام صادق عليه السلام:ملعون است، ملعون است آن زنى كه شوهر خود را بيازارد و غمگينش كند، و خوشبخت است، خوشبخت آن زنى كه شوهر خود را احترام نهد و آزارش ندهد و در همه حال از وى فرمان برد.
۱.بحار الأنوار: 103/253/55.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۴۵