دنيا، كشتزار آخرت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا، كشتزار آخرت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيه هايش به ابو ذر ـ:اى ابو ذر! شما در گذر شب و روز، عمرى رو به كاهش داريد و اعمالتان نگهدارى مى شود و مرگ، ناگهان مى رسد. پس، هركه خوبى بكارد، زودا كه بِدرَوَد و هركه بدى بكارد، به زودى پشيمانى مى دِرَود. [آرى!] هر كشتگر، آن درويد كه كاشت.

امام صادق عليه السلام:شما در عمرهايى به سر آمدنى و روزهاى چند به سر مى بريد و مرگ، به ناگاه فرا مى رسد. هركه نيكى بكارد، شادى مى دِرَود، و هركه بدى بكارد، پشيمانى درو مى كند. هر كشتگرى، آن درويد كه كاشت.

عيسى عليه السلام:دنيا، كشتزارى آفريده شده است كه بندگان در آن، شيرينى و تلخى، و بدى و خوبى مى كارند. خوبى، در روز حسابرسى، فرجامى سودمند دارد و بدى، در روز درويدن، رنج و شقاوت به بار مى نشانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ:خدايا! مرا با دنيايم بر دينم، و با تقوايم بر آخرتم كمك فرما و در آنچه از آن غايبم، حفظم نما و در آنچه هم حاضرم، مرا به خودم وا مگذار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده بايد از دنياى خويش براى آخرتش، از زندگى اش براى مرگش و از جوانى اش براى پيرى اش توشه برگيرد؛ زيرا كه دنيا براى شما آفريده شده است و شما براى آخرت، آفريده شده ايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده مؤمن، بايد از خود براى خود، و از دنياى خود براى آخرتش بهره برگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه در دنيا توشه برگيرد، در آخرت سودش مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، توشه فراهم مى آورد و كافر به كامجويى مى گذرانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ. دنيا را سراى عمل قرار داد و آخرت را سراى آسودن، «تا كسانى را كه بد كرده اند، به سزاى آنچه انجام داده اند، كيفر دهد، و آنان را كه نيكى كرده اند، به نيكى پاداش دهد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شما امروز در آمادگاهيد ۳ و فردا در [ميدان] مسابقه. جايزه اين مسابقه، بهشت است و خطّ پايان [براى بازنده]، آتش.

عيسى عليه السلام:خداوند، دنيا را به شما داده است تا در آن براى آخرت، كار كنيد. آن را به شما نداده است كه از آخرت، بازتان دارد. آن را براى شما گسترانيده است تا بدانيد كه آن را كمكْ كارِ شما در عبادت قرار داده؛ نه اين كه كمك كارِ شما در گناهان قرار داده باشد. شما را در دنيا به طاعت خويش فرمان داده و در آن، به معصيت خويش فرمانتان نداده است به واسطه آن، شما را بر حلال كمك كرده و به وسيله آن، حرام را براى شما حلال نساخته است. دنيا را براى شما وسعت بخشيده تا در آن به يكديگر رسيدگى كنيد و برايتان وسعت نبخشيده كه در آن، از يكديگر ببُريد.

امام على عليه السلام:بدانيد كه امروز، روز آماده سازى (خودسازى) است و فردا، [روز [مسابقه. بدانيد كه جايزه اين مسابقه، بهشت است و خطّ پايان [براى بازنده]، آتش.

امام على عليه السلام:دنيا، آخرين ديدرسِ شخص كور [دل] است و از آنچه فرا سوى آن است، چيزى نمى بيند؛ امّا شخص بينا، نگاهش از دنيا فراتر مى رود و مى داند كه سراى حقيقى، در وراىِ اين دنياست. پس، بينا از دنيا دل بر مى كَنَد و كوردل، به آن رو مى كند. بينا، از آن توشه بر مى گيرد و كوردل، براى آن توشه فراهم مى آورد.

امام على عليه السلام:با دنياست كه آخرت به دست مى آيد.

امام على عليه السلام:با دنياست كه قيامت را به چنگ مى آورى.

امام على عليه السلام:در شگفتم از كسى كه مى داند از دنيا منتقل مى شود، چگونه براى آخرتش توشه فراهم نمى آورد!

امام على عليه السلام:از دنيا، توشه اى برداريد كه فرداى قيامت، با آن خود را حفظ كنيد و از سراى نيستى براى سراى ماندگارى برگيريد.

امام على عليه السلام:در دنيا، از دنيا توشه اى برگيريد كه فرداى قيامت، با آن خويشتن را حفظ كنيد.

امام على عليه السلام ـ در وصف دنيا ـ:نيكو سرايى است دنيا براى آن كس كه آن را خانه [ى هميشگى [خويش نداند، و نيكو منزلگاهى است براى آن كس كه آن را وطن خويش نگيرد.

امام على عليه السلام:كارها [ى نيك] در دنيا، تجارت آخرت است.

امام على عليه السلام ـ در نامه اى به معاويه ـ:دنيا، تجارت خانه اى است و سود يا زيان آن، آخرت است [و در آخرت معلوم مى شود]. پس سعادتمند، كسى است كه كالاى او در دنيا، كارهاى نيك باشد و كسى كه دنيا را به چشم دنيا ديد و به آن در همان حدّ خويش ارزش نهاد.

امام زين العابدين عليه السلام:دنيا، بازار آخرت است و نفس، بازرگان است و شب و روز، سرمايه و سود، بهشت و زيان، دوزخ.

امام باقر عليه السلام ـ به عمر بن عبد العزيز ـ:اى عمر! دنيا، در حقيقت، بازارى از بازارهاست. گروهى از اين دنيا، چيزى را بردند كه سودشان رسانْد، و گروهى، كالايى را كه زيانشان داد.

امام باقر عليه السلام:چه خوب كمكى است دنيا براى به دست آوردن آخرت!

امام صادق عليه السلام:نيكو كمكى است دنيا براى آخرت!

الاحتجاج ـ در بيان پرسش هاى زنديق از امام صادق عليه السلام ـ:زنديق گفت: پس به چه علّت خداوند، خلق را آفريد، در حالى كه نه به آنها نياز داشت، نه به آفريدنشان مجبور بود، و بازيچه قرار دادن ما هم شايسته او نيست؟ فرمود: «آنها را آفريد تا حكمت خويش را نمايان سازد و دانش خويش را به اجرا درآورد و تدبيرش را به كار بَرَد». زنديق گفت: چرا به همين سرا بسنده نمى كند و آن را سراى پاداش و زندان كيفر خويش قرار نمى دهد [و به آخرت موكول كرده است]؟ فرمود: «اين سرا، سراى آزمايش، تجارت خانه ثواب و محلّ كسب رحمت است؛ آكَنده از آفات و پُر از شهوات، قرار داده شده است تا خداوند، در آن بندگانش را به طاعت بيازمايد. پس، خانه عمل، خانه پاداش نيست».

امام هادى عليه السلام:دنيا، بازارى است كه قومى در آن سود بُردند و شمارى ديگر، زيان كردند.