حدیث دربارهعزّت نفس

الإرشادـ في ذِكرِ وَقائِعِ يَومِ عاشوراءَ ـ: فَقالَ لَهُ [أي لِلإِمامِ الحُسَينِ عليه السلام] قَيسُ بنُ الأَشعَثِ: ما نَدري ما تَقولُ؟ ولكِنِ انزِل عَلى حُكمِ بَني عَمِّكَ؛ فَإِنَّهُم لَن يُروكَ إلّا ما تُحِبُّ. فَقالَ لَهُ الحُسَينُ عليه السلام: لا وَاللّهِ لا اُعطيكُم بِيَدي إعطاءَ الذَّليلِ، ولا أفِرُّ فِرارَ العَبيدِ. ثُمَّ نادى: يا عِبادَ اللّهِ! إنّي عُذتُ بِرَبّي ورَبِّكُم أن تَرجُمونِ، أعوذُ بِرَبّي ورَبِّكُم مِن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤمِنُ بِيَومِ الحِسابِ. ۱
الإرشادـ در يادكرد وقايع روز عاشورا ـ: قيس بن اشعث به امام حسين عليه السلام گفت: ما نمى فهميم چه مى گويى؟ حكم پسرعموهايت را بپذير كه آنان، جز آنچه دوست دارى، به تو ارائه نمى كنند. امام حسين عليه السلام فرمود: «نه. به خدا سوگند، به دست خود و ذليلانه، خودم را به شما نخواهم سپرد و همچون بندگان بى اختيار، فرار نمى كنم!». سپس فرياد زد: «اى بندگان خدا! به پروردگار خود و شما پناه مى برم كه بر من، هجوم آوريد. به پروردگارِ خود و شما، از هر متكبّرى كه به روز حساب ايمان ندارد، پناه مى برم».
۱.
الإرشاد: ج 2 ص 98

احادیث دیگر این موضوع

۸
الإرشاد:امام حسين عليه السلام حركت كرد و حُر نيز با يارانش با او حركت مى نمود. حُر به او گفت: اى حسين! من خدا را در باره خودت به يادت مى آورم (مواظب خودت باش) كه من، گواهى مى دهم اگر بجنگى، كشته مى شوى. امام حسين عليه السلام به او فرمود: «آيا مرا از مرگ مى ترسانى؟ و آيا بيش از كُشتن من، كارى از شما بر مى آيد؟ من برايتان همان سخنى را مى گويم كه برادر اوس به پسر عمويش گفت، در حالى كه قصد يارى كردن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را داشت و پسر عمويش او را ترساند و گفت: كجا مى روى كه كشته خواهى شد؟ و او پاسخ داد: من، به زودى مى روم و مرگ براى جوان مرد، ننگ نيستهنگامى كه نيّت حق دارد و بر اسلام مى جنگد و جان خود را فداى مردان نيك نمودهو از بدى جدا گشته و با خطاكار، ستيزيده است. اگر زنده بمانم، پشيمان نمى شوم و اگر بميرم، سرزنش نمى شومدر خوارى تو همين بس كه زنده، ولى ذليل باشى». اين شعر، بويژه بيت آخر آن، به گونه هايى متفاوت، هر چند نزديك به هم، نقل شده است.