تشويق به يارى ستمديده

امام صادق عليه السلام:اگر بنى اميه كسى را نمى يافتند كه برايشان بنويسد و ماليات جمع آورى كند و برايشان بجنگد و در جماعتشان حاضر شود، هرگز نمى توانستند حق ما را سلب كنند.

امام رضا عليه السلامـ درباره كار كردن براى سلاطين ـفرمود: وارد شدن در كارهاى سلاطين و كمك كردن به آنان و كوشش در راه خواسته هاى ايشان، همتاى كفر است و نگاه كردن به آنها از روى عمد، از گناهان كبيره اى است كه به سبب آن سزاوار آتش مى شود.

امام رضا عليه السلام:هر كه ستمگرى را يارى كند، ستمگر است و هر كه ستمگرى را يارى نرساند و دست تنها گذارد، دادگر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه داد ستمديده را از ستمگر بگيرد، در بهشت با من يار و همنشين باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: اى داوود! هيچ بنده اى نيست كه ستمديده اى را يارى رساند يا در ستمى كه بر او رفته با او همدردى كند، مگر اين كه گامهاى او را در آن روزى كه گامها مى لغزد، استوار نگه مى دارم.

امام على عليه السلام:زيباترين عدالت، يارى دادن ستمديده است.

امام على عليه السلام:هرگاه ستمديده اى را ديدى، او را در برابر ستمگر يارى رسان.

امام على عليه السلامـ به امام حسن و امام حسين عليهما السلام ـفرمود: حق بگوييد و براى ثواب كار كنيد و خصم ستمگر و يار ستمديده باشيد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: بار خدايا! من از درگاه تو عذر مى خواهم اگر در حضور من به ستمديده اى ستم رسيده و من ياريش نرسانده ام. و اگر به من نيكى و احسانى شده و من سپاسگزارى نكرده ام. و اگر بد كننده اى از من پوزش خواسته و من پوزش خواهى او را نپذيرفته ام.

امام صادق عليه السلام:هيچ مؤمنى مؤمن ستمديده اى را يارى نرساند، مگر آن كه اين كار او برتر از يك ماه روزه و اعتكاف در مسجد الحرام باشد. و هيچ مؤمنى نيست كه بتواند برادر خود را يارى رساند و ياريش دهد، مگر اين كه خداوند در دنيا و آخرت او را يارى كند و هيچ مؤمنى نيست كه بتواند برادرش را يارى دهد، اما تنها و بى ياورش گذارد، مگر آن كه خداوند در دنيا و آخرت او را تنها و بى ياور گذارد.

امام صادق عليه السلامـ به نجاشى، والى اهواز ـنوشت: گفته اى كه گرفتار استاندارى اهواز شده اى. از اين خبر هم خوشحال شدم و هم ناراحت. علّت خوشحالى من از استاندارى تو اين است كه با خودم گفتم: شايد خداوند به وسيله تو يكى از دوستان آل محمد صلى الله عليه و آله را كه در غم و ترس به سر مى برد، يارى كند. و اما علّت ناراحتيم اين است كه كمترين ترس و نگرانيم براى تو اين است كه يك وقت نسبت به دوستى از دوستان ما دچار خطا و لغزشى شوى و در نتيجه بوى بهشت را استشمام نكنى.

امام كاظم عليه السلامـ به على بن يقطين ـ: خداوند عزّ و جلّ در كنار اولياى ستمگر، دوستانى دارد تا به وسيله آنان از دوستان خود حمايت كند و تو اى على، يكى از آنان هستى.

بحار الأنوارـ به نقل از عبد الحسين بن عبد الرحيم ـ: امام كاظم عليه السلام به على بن يقطين فرمود: تو يك چيز را براى من ضمانت كن، من سه چيز را براى تو ضمانت مى كنم. آن سه اى كه من برايت ضمانت مى كنم اين است كه هرگز به سوزشِ تيغه شمشير گرفتار و كشته نشوى، به فقر مبتلا نگردى و به زندان نيفتى. على [بن يقطين]عرض كرد: آن كارى كه من بايد برايتان ضمانت كنم چيست؟ حضرت فرمود: ضمانت بده كه هيچ دوستى [از دوستان ما] نزد تو نيايد، مگر اين كه گراميش دارى. راوى مى گويد: على [بن يقطين] اين كار را تضمين كرد و امام كاظم عليه السلام نيز آن سه را برايش ضمانت كرد.