پرهيز از كمك به ستمگر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستمكاران و يارانشان در آتشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود ندا دهنده اى ندا دهد: «كجايند ستمگران و ياران آنها؟ همان كسانى كه دواتى براى آنان ليقه كرده، يا سرِ كيسه اى را براى آنان بسته، يا قلمى براى آنان در مركّب فرو برده اند. اينان را نيز با ستمگران محشور كنيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ستمگرى را در ستمش يارى رساند، روز قيامت در حالى آيد كه بر پيشانيش نوشته شده است: نوميد از رحمت خدا.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس ستمگرى را كمك كند، خداوند او را بر وى مسلّط گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه بر ستمى كمك كند، همانند شتر در چاه افتاده اى است كه [براى خلاص كردن او] دُمش را مى كِشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بداند كسى ستمگر است و با اين حال او را همراهى كند، از اسلام خارج شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه با ستمگرى راه رود [همراهى كند] مجرم است، خداوند مى فرمايد: «ما از مجرمان انتقام مى گيريم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس در حضور سلطان ستمگرى تازيانه اى آويزد، خداوند روز قيامت آن تازيانه را اژدهايى آتشين مى گرداند كه در ازاى آن هفتاد گز است و آن را در آتش دوزخ بر وى مسلّط مى كند و چه بد سرنوشتى است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و به كسانى كه ستم كرده اند متمايل مشويد.» ـفرمود: هر كه نزد سلطان رود و آرزو داشته باشد او همين قدر زنده بماند كه دستش را در جيب خود برد و چيزى به وى دهد، به ستمگر متمايل شده است.

امام صادق عليه السلام:هر كه ستمگرى را در برابر ستمديده اى يارى رساند، پيوسته خداوند عزّ و جلّ بر او خشمگين باشد، تا آن گاه كه از كمك به ستمگر دست بردارد.

امام صادق عليه السلام:هر كه نام خود را در ديوان فرزندان فلانى (عباسيان) بنويسد، خداوند عزّ و جلّ روز قيامت او را به صورت خوك محشور كند.

امام صادق عليه السلام:ستمگر و يارى دهنده او و كسى كه به ستم او راضى باشد، هر سه در ستم شريكند.

امام صادق عليه السلامـ به نوف بكّالى ـفرمود: اى نوف! اگر خوش دارى كه روز قيامت با من باشى، ياور ستمگران مباش.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از كمك كردنِ ستمگر در صورت تنگدستى و فشار زندگى ـفرمود: من خوش ندارم براى ستمگران حتى گرهى ببندم، يا سر مشكى را محكم كنم، گر چه از شرق تا غرب عالم را به من دهند و حتى قلمى را برايشان در مركّب زنم! همانا ياران ستمگران روز قيامت در چادرى از آتش به سر برند، تا آن كه خداوند در ميان بندگان داورى كند.