عيد غدير در اسلام

امام حسين عليه السلام:در [يكى از سال هاى] دوران خلافت امير مؤمنان، جمعه و غدير با هم يكى شدند. امام عليه السلام پنج ساعت از آن روزْ گذشته به بالاى منبر رفت و به حمد و ثناى الهى پرداخت؛ حمدى كه مانندش شنيده نشد و ستايشى از خدا كرد كه كسى جز او چنين [ستايش] نكرد. آنچه از آن به ياد مانده، اين است.: «سپس اى گروه مؤمنان! خداوند متعال، امروز، دو عيد بزرگ و سترگ را برايتان جمع كرد ـ كه هيچ يك بدون ديگرى برپا نمى شود ـ، تا عطاى نيكويش را برايتان تمام گردانَد و بر طريق هدايتش نگاهتان دارد و شما را دنباله رو آثار كسانى قرار دهد كه از پرتو هدايتش نور گرفته اند و شما را بر راه روشن اعتدال، به سوى خود در آورد و عطاياى خجسته اش را بر شما فراوان كند. پس، جمعه را روز اجتماع قرار داد و براى پاك كردن

الكافىـ به نقل از حسن بن راشد ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! آيا بجز دو عيد [فطر و قربان]، عيد ديگرى براى مسلمانان هست؟ فرمود: «آرى، اى حسن! از آن دو، بزرگ تر و والاتر [نيز هست]». گفتم: پس آن كدامين روز است؟ فرمود: «روزى كه امير مؤمنان ـ كه درودها و سلام خدا بر او باد ـ [به خلافت]منصوب شد و [به عنوان]نشانه اى براى مردم قرار گرفت». گفتم: فدايت شوم! شايسته است در آن، چه كارى بكنيم؟ فرمود: «اى حسن! آن را روزه مى دارى و فراوان بر محمّد و خاندانش صلوات مى فرستى و از ستمكارانِ بر آنها، در نزد خدا بيزارى مى جويى؛ زيرا پيامبران ـ كه درودهاى خداوند بر آنان باد ـ، اوصياى خود را فرمان مى دادند كه روز تعيين خود را به وصايت [و جانشينى]، عيد بگيرند». گفتم: پاداش روزه دارِ اين

الكافىـ به نقل از سالم ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: آيا براى مسلمانان، عيدى غير از جمعه و قربان و فطر هست؟ فرمود: «آرى و احترامش از آنها بيشتر است». گفتم: فدايت شوم! آن عيد، كدام است؟ فرمود: «روزى كه پيامبر خدا امير مؤمنان را [به خلافت] منصوب كرد و فرمود: هركه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست». گفتم: و آن، كدام روز [هفته] بوده است؟ فرمود: «روز را براى چه مى خواهى؟ چرا كه سال، مى گردد؛ امّا آن، هجدهم ذى حجّه است». گفتم: شايسته است در آن روز، چه كار كنيم؟ فرمود: «در آن روز، خداوند را ـ كه يادش عزيز باد ـ، با روزه و عبادت و ياد كردن از محمّد صلى الله عليه و آله و آل محمّد عليهم السلامياد كنيد؛ چرا كه پيامبر خدا به امير مؤمنان وصيّت كرد كه آن روز را عيد بگيرد كه پيامبران

الإقبالـ به نقل از ابو الحسن ليثى، درباره امام صادق عليه السلام ـ: به وابستگان و پيروانش كه حاضر بودند، فرمود: «آيا روزى را كه خداوند، اسلام را در آن محكم ساخت و چراغ دين را برافروخت و آن را براى ما و وابستگان و پيروانمان عيد قرار داد، مى شناسيد؟». گفتند: خدا و پيامبرش و فرزند پيامبرش آگاه ترند. اى سرور ما! آيا آن روز، روز فطر است؟ فرمود: «نه». گفتند: آيا روز عيد قربان است؟ فرمود: «نه، و البتّه اين دو روز، بزرگ و والايند؛ ولى روز برافروختن چراغ دين، از آن دو، والاتر است و آن، روز هجدهم ذى حجّه است. پيامبر خدا، چون از حجّة الوداع بازگشت و به غدير خم رسيد، خداوند عز و جل به جبرئيل عليه السلام فرمان داد كه هنگام نماز ظهر آن روز، به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برود و به او فرمان دهد

الأمالى، شجرىـ به نقل از صفوان بن يحيى ـ: شنيدم امام جعفر صادق عليه السلام مى فرمايد: «هجدهم ذى حجّه، بزرگ ترين عيد الهى است. خورشيد، در هيچ روزى طلوع نكرد كه در نزد خدا برتر از آن روز باشد و آن، همان روزى است كه خدا در آن، دينش را براى آفريدگانش به كمال رسانْد و نعمتش را بر آنان كامل كرد و دين اسلام را برايشان پسنديد. خداوند، پيامبرى برنينگيخت، جز آن كه [آن پيامبر،] وصيّش را در چنين روزى به جاى خود نهاد و رهبر امّتش قرار داد. پس، پيروان ما بايد بر نعمت بزرگِ شناخت اين روز ـ كه تنها به آنان عطا شده ـ خدا را به ياد آورند». گفتم: اى پسر پيامبر خدا! در آن روز، چه كنيم؟ فرمود: «آن را روزه بدار، كه روزه اش برابر شصت ماه است. در آن روز به اندازه توان، به خود و عيال خود و هركه در اختيار توست،

الإقبال:امام رضا عليه السلام فرمود: «چون روز قيامت شود، چهار روز، به سوى خدا مى شتابند، آن گونه كه عروس را در شب زفاف به حجله مى برند». پرسيده شد: چه روزهايى؟ فرمود: «روز قربان و فطر و جمعه و غدير. و روز غدير، در ميان قربان و فطر و جمعه، مانند ماه است در ميان ستارگان و آن، روزى است كه ابراهيم خليل عليه السلام از آتش، نجات يافت و آن روز را براى سپاس گزارى از خدا، روزه گرفت و آن، روزى است كه خداوند در آن با راهنما قرار دادن على عليه السلام به دست پيامبر صلى الله عليه و آله، دين را به كمال رسانْد و فضيلت و وصايت او را آشكار كرد و او آن روز را روزه گرفت. و آن، روز كمال [دين] و به خاك ماليده شدن بينى شيطان است و روزى است كه اعمال شيعه و دوستداران آل محمّد عليهم السلامپذيرفته مى شود. و آن