امام صادق عليه السلام:تهى دستان، نزد پيامبر خدا آمده، گفتند: اى پيامبر خدا! مالداران با ثروت خويش، بنده آزاد مى كنند و حج مى گزارند و صدقه مى دهند و جهاد مى كنند، و ما مالى نداريم [كه چنين كنيم]. پيامبر خدا فرمود: «هر كس صد بار اللّه أكبر بگويد، برتر از آزاد كردن صد بنده است و هر كس صد بار سبحان اللّه بگويد، بهتر از آن است كه صد شتر، پيشكش كند و هر كه صد بار الحمد للّه بگويد، نيكوتر از آن است كه صد اسب را با زين و لگام و سوار [براى جهاد]در راه خدا روانه سازد و هر كه صد بار لا اله إلّا اللّه بگويد، در آن روز (رستاخيز)، نيكوكردارترينِ افراد است؛ مگر آن كه كسى [بر اين ذكرها]بيفزايد». اين خبر به توانگران رسيد. آنها نيز چنين كردند. تهى دستان نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بازگشتند و

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را به مهدى نويد دهم؟ آن گاه كه مردم، دچار اختلاف و لرزش هاى شديد باشند، وى در ميان امّت من برانگيخته خواهد شد و زمين را همان گونه كه از ستم و زور انباشته شده، از عدل و داد، سرشار مى كند. هم آن كه در آسمان سكونت دارد، و هم آن كه در زمين ساكن است، از او خشنود است. او مال را به درستى تقسيم مى كند». مردى به وى گفت: به درستى يعنى چه؟ فرمود: «[يعنى مال را]به مساوات ميان مردم [تقسيم مى كند]». و فرمود: «و خداوند، دل هاى امّت محمّد را از بى نيازى سرشار مى كند و عدل مهدى، همه آنها را فرا مى گيرد، چندان كه ندا دهنده اى بانگ برمى آوَرد: آيا كسى هست كه به مالى نياز داشته باشد؟. از مردم، جز يك نفر، كسى برنمى خيزد. مهدى به وى مى