حدیث دربارهتوسعه نويد داده شده در اسلام

عنه صلى الله عليه و آله:تَنعَمُ اُمَّتي في زَمَنِ المَهدِيِّ نَعمَةً لَم يَنعَموا مِثلَها قَطُّ؛ تُرسَلُ السَّماءُ عَلَيهِم مِدرارا، ولا تُزرَعُ الأَرضُ شَيئا مِنَ النَّباتِ إلّا أخرَجَتهُ، وَالمالُ كُدوسٌ؛ يَقومُ الرَّجُلُ فَيَقولُ: يا مَهدِيُّ أعطِني، فَيَقولُ: خُذ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روزگار مهدى عليه السلام، امّت من از چنان نعمتى برخوردار مى شود كه تا پيش از آن، هرگز برخوردار نبوده است. آسمان، بارانِ فراوان و پيوسته بر ايشان مى بارد و در زمين، هيچ يك از روييدنى ها كِشت نمى شود، مگر آن كه ثمر مى دهد؛ و مال، خرمنْ خرمن است، چندان كه هر كس برخيزد و بگويد: اى مهدى! مرا مالى بخش، او مى فرمايد: «برگير!».

۱.الفتن لابن حمّاد: ج 1 ص 360 ح 1048.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پیشرفت اقتصادی توسعه نوید داده شده در اسلام

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رستاخيز بر پا نمى شود، مگر آن كه [پيش از آن] مال در ميان شما فراوان گردد و فراگير شود، چندان كه صاحب مال، نگرانِ يافتنِ كسى باشد كه صدقه اش را بپذيرد و به هر كه مالش را عرضه كند، بگويد: «مرا نيازى نيست».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را به مهدى نويد دهم؟ آن گاه كه مردم، دچار اختلاف و لرزش هاى شديد باشند، وى در ميان امّت من برانگيخته خواهد شد و زمين را همان گونه كه از ستم و زور انباشته شده، از عدل و داد، سرشار مى كند. هم آن كه در آسمان سكونت دارد، و هم آن كه در زمين ساكن است، از او خشنود است. او مال را به درستى تقسيم مى كند». مردى به وى گفت: به درستى يعنى چه؟ فرمود: «[يعنى مال را]به مساوات ميان مردم [تقسيم مى كند]». و فرمود: «و خداوند، دل هاى امّت محمّد را از بى نيازى سرشار مى كند و عدل مهدى، همه آنها را فرا مى گيرد، چندان كه ندا دهنده اى بانگ برمى آوَرد: آيا كسى هست كه به مالى نياز داشته باشد؟. از مردم، جز يك نفر، كسى برنمى خيزد. مهدى به وى مى فرمايد: نزد خزانه دار برو و به وى بگو: مهدى به تو فرمان مى دهد كه به من، مال عطا كنى. سپس به وى مى گويد: تقسيم كن تا آن گاه كه خزانه دار، دامنش را از مال، پُر و برجسته مى كند. در اين حال، آن فرد، پشيمان مى شود و مى گويد: من، آزمندترين كس در امّت محمّد بودم. آيا آنچه ايشان را فرا پوشانْد، نمى تواند مرا هم فرا پوشانَد؟. آن گاه، آن مال ها را باز مى گرداند؛ امّا ديگر از وى پذيرفته نمى گردد و به وى گفته مى شود: ما آنچه را كه بخشيده ايم، بازْ پس نمى گيريم».