فیلترها
نتایج جستجو برای «وصیت»: ۵۳۸ حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ: يا بُنَيَّ، العَقلُ خَليلُ المَرءِ. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به فرزندش امام حسن عليه السلام ـ: فرزندم! خرد، دوست آدمى است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 146 ح 240 عن أبي وَجْزَة السعدي عن أبيه، بحار الأنوار: ج 1 ص 88 ح 13.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! هر گاه كارى انجام مى دهى، بر پايه دانش و خرد انجام بده. بپرهيز از آن كه بدون انديشه و دانش، دست به كارى بزنى؛ زيرا خداوند بزرگ مى فرمايد: «و مانند آن [زنى]مباشيد كه رشته خود را پس از محكم بافتن، [يكى يكى] از هم مى گسست» .
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلتشویق بر خردورزی تفکر و ژرف اندیشی +2 مورد دیگر
عنه عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ للحُسَينِ عليه السلام ـ: أي بُنَيَّ! الفِكرَةُ تورِثُ نورا، وَالغَفلَةُ ظُلمَةً. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارشى به امام حسين عليه السلام ـ: فرزندم! انديشه، روشنايى به جاى مى گذارد و غفلت، تاريكى.
۱.تحف العقول: ص 89 و 100، نزهة الناظر: ص 62 ح 43، بحار الأنوار: ج 77 ص 237 ح 1.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلتشویق بر خردورزی تفکر و ژرف اندیشی +2 مورد دیگر
الإمام الكاظم عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَعالى يَقولُ في كِتابِهِ: «إنَّ فِى ذَ لِكَ لَذِكْرَى لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ» يَعني: عَقلٌ: وقالَ: «وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا لُقْمَـنَ الْحِكْمَةَ». ۱ قالَ: الفَهمَ وَالعَقلَ.
يا هِشامُ، ما بَعَثَ اللّهُ أنبِياءَهُ ورُسُلَهُ إلى عِبادِهِ إلاّ لِيَعقِلوا عَنِ اللّهِ ۲، فَأَحسَنُهُمُ
استِجابَةً أحسَنُهُم مَعرِفَةً، وأعلَمُهُم بِأَمرِ اللّهِ أحسَنُهُم عَقلاً، وأكمَلُهُم عَقلاً أرفَعُهُم دَرَجَةً فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ.
يا هِشامُ، كَيفَ يَزكو ۳ عِندَ اللّهِ عَمَلُكَ، وأنتَ قَد شَغَلتَ قَلبَكَ عَن أمرِ رَبِّكَ وأطَعتَ هَواكَ عَلى غَلَبَةِ عَقلِكَ؟!.
يا هِشامُ، نُصِبَ الحَقُّ لِطاعَةِ اللّهِ، ولا
امام كاظم عليه السلامـ در سفارش به هشام بن حكم ـ: اى هشام! خداوند متعال در كتابش فرموده است: «قطعا در اين [عقوبت ها] براى هر صاحب دل و حق نيوشى كه خود به گواهى ايستد، عبرتى است» ؛ يعنى [براى كسى كه] خرد [دارد]. وفرموده است: «وبه راستى، لقمان را حكمت داديم» ، [يعنى]فهم وخرد [داديم].
اى هشام! خداوند، پيامبران و رسولانش را مبعوث نكرد، مگر بدان جهت كه از خداوند خِرد دريافت ۵ كنند [و از بصيرت الهى برخوردار گردند]. بهترين كسانى كه دعوت پيامبران را پاسخ گفتند، آنانى هستند كه از شناختِ نيكو برخوردارند؛ و كسانى داناتر به دستورات و شئون الهى اند كه از خردى نيكوتر بهره مندند؛ و آنانى كه از خردى كامل تر برخوردار باشند، به جايگاهى برجسته تر در دنيا و آخرت دست خواهند يافت.
اى هشام! چگونه كارهايت در
۱.لقمان: 37.
۲.قال العلاّمة المجلسي: عقل عن اللّه، أي حصل له معرفة ذاته وصفاته وأحكامه وشرايعه، أو أعطاه اللّه العقل، أو علم الاُمور بعلم ينتهي إلى اللّه بأن أخذه عن أنبيائه وحججه عليهم السلام، إمّا بلا واسطة أو بواسطة، أو بلغ عقله إلى درجة يفيض اللّه علومه عليه بغير تعليم بشر (مرآة العقول: ج 1 ص 58).
وقال الطريحي: عقل عن اللّه: أي عرف عنه، كأن أخذ العلم من كتاب اللّه وسنّة نبيّه صلى الله عليه و آله (مجمع البحرين: ج 2 ص 1250).
۳.الزكاة تكون بمعنى النموّ وبمعنى الطهارة، وهنا يحتملهما (هامش المصدر).
۴.الكافي: ج 1 ص 16 ح 12، تحف العقول: ص 388، بحار الأنوار: ج 1 ص 139 ح 30.
۵.ر. ك: ص 426 پ 1.
۶.ر. ك: ص 426 پ 1.
۷.ر. ك: ص 426 پ 1.
الإمام الكاظم عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِهِشامٍ ـ: يا هِشامُ، إنَّ ضَوءَ الجَسَدِ في عَينِهِ، فَإِن كانَ البَصَرُ مُضيئًا اِستَضاءَ الجَسَدُ كُلُّهُ. وإنَّ ضَوءَ الرّوحِ العَقلُ، فَإِذا كانَ العَبدُ عاقِلاً كانَ عالِمًا بِرَبِّهِ، وإذا كانَ عالِمًا بِرَبِّهِ أبصَرَ دينَهُ. وإن كانَ جاهِلاً بِرَبِّهِ لَم يَقُم لَهُ دينٌ. وكَما لا يَقومُ الجَسَدُ إلاّ بِالنَّفسِ الحَيِّةِ فَكَذلِكَ لا يَقومُ الدّينُ إلاّ بِالنِّيَّةِ الصّادِقَةِ، ولا تَثبُتُ النِّيَّةُ الصّادِقَةُ إلاّ بِالعَقلِ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ در سفارش به هشام ـ: اى هشام! روشنايى بدن، در چشم است، كه اگر چشمْ نورانى باشد، بدنْ روشنايى خواهد داشت؛ و روشنى روح، به خرد است، كه اگر بنده اى خردمند باشد، به پروردگار، آگاه خواهد بود، و آن كه به پروردگار، آگاه باشد، در دينش بينا مى شود، و هر كس به خداوند، ناآگاه باشد، دينش استوار نخواهد بود.
همان گونه كه قوام بدن، به جانِ زنده است، قوام دين نيز به نيّت هاى پاك است و نيّت پاك هم، جز با خرد، حاصل نمى گردد.
۱.تحف العقول: ص 396، بحار الأنوار: ج 1 ص 153 ح 30.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: العَقلُ مَا اكتُسِبَت بِهِ الجَنَّةُ، وطُلِبَ بِهِ رِضَا الرَّحمنِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: خرد، آن است كه بهشت با آن به دست مى آيد و خشنودى خداوند با آن طلب مى گردد.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 369 ح 5762 عن حمّاد بن عمرو وأنس بن محمّد عن أبيه جميعًا عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 77 ص 59 ح 3.
الإمام عليّ عليهالسلام ـ من وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحُسَينِ عليهالسلام ـ : مَنِ استَغنى بِعَقلِهِ ضَلَّ. ۱
امام على عليهالسلام ـ در سفارش به فرزندش حسين عليهالسلام ـ : آن كه با تكيه بر خرد خويش [از همفكرى با ديگران]احساس بىنيازى كند، گمراه شده است.
۱.تحف العقول: ص 88، كنز الفوائد: ج 1 ص 200، العُدد القويّة: ص 359 ح 22.
عنه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ، لا يَنبَغي لِلعاقِلِ أن يَكونَ ظاعِنًا إلاّ في ثَلاثٍ: مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ، أو تَزَوُّدٍ لِمَعادٍ، أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: سزاوار نيست كه خردمند، جز در طلب سه چيز، گام بر دارد: گذران زندگى، فراهم كردن توشه آخرت، و به دست آوردن لذّت غير حرام.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 356 ح 5762 عن الإمام الباقر عن جدّه عن الإمام عليّ عليهم السلام، الكافي: ج 5 ص 87 ح 1 عن محمّد بن مروان عن الإمام الصادق عليه السلام، نهج البلاغة: الحكمة 390 عن الإمام عليّ عليه السلام، المحاسن: ج 2 ص 80 ح 1205 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام وكلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 77 ص49 ح 3.
الإمام عليّ عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ: يا بُنَيَّ، إنَّهُ لابُدَّ لِلعاقِلِ مِن أن يَنظُرَ في شَأنِهِ، فَليَحفَظ لِسانَهُ وَليَعرِف أهلَ زَمانِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به فرزندش حسن عليه السلام ـ: فرزندم! سزاوار است كه خردمند، در امور خود، دقّت كند، زبانش را نگه بدارد و اهل زمانش را بشناسد.
۱.الأمالي للطوسي: ص 146 ح 240 عن أبي وجزة السعدي عن أبيه، تحف العقول: ص 203 نحوه، بحار الأنوار: ج 71 ص 281 ح 29.
الإمام الباقر عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِجابِرِ بنِ يَزيدَ الجُعفِيّـ: اِدفَع عَن نَفسِكَ حاضِرَ الشَّرِّ بِحاضِرِ العِلمِ، واستَعمِل حاضِرَ العِلمِ بِخالِصِ العَمَلِ، وتَحَرَّز في خالِصِ العَمَلِ مِن عَظيمِ الغَفلَةِ بِشِدَّةِ التَّيَقُّظِ، واستَجلِب شِدَّةَ التَّيَقُّظِ بِصِدقِ الخَوفِ، واحذَر خَفِيَ التَّزَيُّنِ بِحاضِرِ الحَياةِ، وتَوَقَّ مُجازَفَةَ الهَوى بِدَلالَةِ العَقلِ، وقِف عِندَ غَلَبَةِ الهَوى بِاستِرشادِ العِلم ۱.
امام باقر عليه السلام در وصيّتش به جابر جعفى ـ:حضور شرّ را با حضور دانش، از نفس خويش دور كن و دانش حاضر را با كردار خالصانه به كار بند و در كردار خالصانه با كمال بيدارى از غفلت بزرگ بپرهيز و كمال بيدارى را با هراسى صادقانه به دست آر و از خودآرايى نهان به زندگانى حاضر بپرهيز و با رهنمايى خرد، از گزافه كارى هوا و هوس، خود را نگهدار و هنگام چيرگى هوا، با ره جستن از دانش، باز ايست.
۱.تحف العقول: 285.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّـ: يا أبا ذَرٍّ، مَن اُوتِيَ مِنَ العِلمِ ما لا يُبكيهِ لَحَقيقٌ أن يَكونَ قَد اُوتِيَ عِلمًا لا يَنفَعُهُ، لِأَنَّ اللّهَ نَعَتَ العُلَماءَ فَقالَ عز و جل: «إنَّ الَّذينَ اُوتُوا العِلمَ مِن قَبلِهِ إذا يُتلى عَلَيهِم يَخِرّونَ لِلأَذقانِ سُجَّدًا * ويَقولونَ سُبحانَ رَبِّنا إن كانَ وَعدُ رَبِّنا لَمَفعولاً * و يَخِرّونَ لِلأَذقانِ يَبكونَ و يَزيدُهُم خُشوعًا ۱» .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصيّتش به ابوذرـ: اى ابوذر! هركس دانشى داده شود ولى از [بيم خدا] نگريد، دانشى بى سود داده شده باشد؛ زيرا خداى عز و جلدانشمندان را توصيف فرموده و گفته است: «بى گمان كسانى كه پيش از نزول آن، دانش يافته اند، چون اين كتاب بر آنان خوانده شود سجده كنان به رو در مى افتند و مى گويند: منزّه است پروردگار ما كه بى گمان وعده پروردگار ما انجام شدنى است و به رو در مى افتند و مى گريند و بر فروتنى آنها مى افزايد» .
۱.مكارم الأخلاق: 2 / 367 / 2661 عن أبي ذرّ.
لقمانُ عليه السلام ـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ ـ:يا بُنَيَّ تَعَلَّمِ الحِكمَةَ تَشرُف، فَإِنَّ الحِكمَةَ تَدُلُّ عَلَى الدّينِ، وتُشَرِّفُ العَبدَ عَلَى الحُرِّ، وتَرفَعُ المِسكينَ عَلَى الغَنِيِّ، وتُقَدِّمُ الصَّغيرَ عَلَى الكَبيرِ، وتُجلِسُ المِسكينَ مَجالِسَ المُلوكِ، وتَزيدُ الشَّريفَ شَرَفًا، والسَّيِّدَ سُؤدَدًا، والغَنِيَّ مَجدًا، وكَيفَ يَتَهَيَّأُ لَهُ أمرُ دينِهِ ومَعيشَتِهِ بِغَيرِ حِكمَةٍ؟! ولَن يُهَيِّئَ اللّهُ عز و جل أمرَ الدُّنيا والآخِرَةِ إلاّ بِالحِكمَةِ ۱.
لقمان حكيمـ در سفارش به پسرشـ: پسركم! حكمت آموز تا بزرگ گردى كه حكمت به دين ره نمايد و بنده را بر آزاد برترى بخشد و مسكين را بالا دست توانگر نشاند و كم سن را بر بزرگسال مقدّم كند و مستمند را به مجالس پادشاهان بركشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر بيفزايد و چگونه كار دين و معيشتش، جز از راه حكمت به سامان رسد؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت به سامان نياورد.
۱.كنزالفوائد: 2 / 66، أعلام الدين: 93 وفي صدره «تَعَلَّم العِلمَ والحِكمَةَ» وفيه «. وكَيفَ يَظِنُّ ابنُ آدَمَ أن يَتَهيّأ.»؛ وراجع سنن الدارمي: 1 / 114 / 395.
الإمام عليّ عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلامـ: وأيُّ كَلِمَةِ حُكمٍ جامِعَةٍ؛ أن تُحِبَّ لِلنّاسِ ما تُحِبُّ لِنَفسِكَ وتَكرَهَ لَهُم ما تَكرَهُ لَها! ۱
امام على عليه السلامـ در سفارش به پسرش، امام حسن عليه السلامـ: چه سخن حكيمانه اى جامعتر از اينكه آنچه را براى خود مى پسندى براى مردم بپسند و آنچه را براى خود ناخوش مى دارى، براى آنها هم ناخوش دار.
۱.تحف العقول: 81، وفي هامش البحار: 77 / 208 «أحسَنُ كَلِمةِ حُكمٍ» نقلاً عن الرسائل.
الإمام الكاظم عليه السلامـ مِن وَصِيَّتِهِ لِهِشامِ بنِ الحَكَمـ: يا هِشامُ، إيّاكَ والطَّمَعَ، وعَلَيكَ بِاليَأسِ مِمّا في أيدِيالنّاسِ. وأمِتِ الطَّمَعَ مِنَ المَخلوقينَ، فَإِنَّ الطَّمَعَ مِفتاحٌ لِلذُّلِّ، واختِلاسُ العَقلِ، واختِلاقُ المُرُوّاتِ، وتَدنيسُ العِرضِ، والذَّهابُ بِالعِلم ۱.
امام كاظم عليه السلام:از سفارش ايشان به هشام بن حكم ـ: اى هشام! مبادا كه طمع بورزى. همواره از آنچه در دست مردم است نااميد باش و طمع از آفريده ها را بميران. كه طمع كليد خوارى و ربودن خرد و گسستن مردانگى و آلودگى آبرو و از دست رفتن دانش است.
۱.تحف العقول: 399.
عنه عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِلحَسَنِ عليه السلامـ: اُوصيكَ بِتَقوَى اللّهِ ـ أي بُنَيَّ ـ ولُزومِ أمرِهِ، وعِمارَةِ قَلبِكَ بِذِكرِهِ ۱.
امام على عليه السلامـ در سفارشش به امام حسن عليه السلامـ: تو را به تقواى الهى سفارش مى كنم ـ اى پسركم ـ و نيز مواظبت بر فرمانش و آباد ساختن دلت به ذكرش.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31، تحف العقول: 68، كشف المحجّة: 221 نقلاً عن محمّد بن يعقوب الكليني في كتاب الرسائل عن عمرو بن أبيالمقدام عن الإمام الباقر عنه عليهماالسلام، المناقب لابن شهرآشوب: 4/37 عن الإمام الصادق عنه عليهماالسلام؛ كنزالعمّال: 16/168/44215 نقلاً عن وكيع والعسكري في المواعظ.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتعوامل برطرف شدن حجاب های معرفت +1 مورد دیگر
ذو القَرنَينِـ في وَصِيَّتِهِـ: لا تَتَعَلَّمِ العِلمَ مِمَّن لَم يَنتَفِع بِهِ، فَإِنَّ مَن لَم يَنفَعهُ عِلمُهُ لا يَنفَعُكَ ۱.
ذوالقرنينـ در وصيتشـ: از كسى كه از دانش خويش سودى نبرده است دانش مياموز؛ زيرا كسى كه دانشش به وى سودى نداده به تو نيز بهره اى ندهد.
۱.الدعوات: 63 / 158.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه عليه السلامـ مِن وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلامـ:. وأن أبتَدِئَكَ بِتَعليمِ كِتابِ اللّهِ عز و جلوتَأويلِهِ، وشَرائِعِ الإِسلامِ وأحكامِهِ، وحَلالِهِ وحَرامِهِ، لا اُجاوِزُ ذلِكَ بِكَ إلى غَيرِهِ ۱.
امام على عليه السلام:در سفارش به پسرش امام حسن عليه السلام ـ:. در آموزش تو، به ياددادن كتاب خداى عز و جل و تأويل آن و دستورهاى اسلام و احكام آن و حلال و حرامش، آغاز مى كنم و براى تو آن را فروگذار نكرده تا به چيز ديگرى پردازم.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31، تحف العقول: 71، وراجع منية المريد: 232.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِعَلِيٍّ عليه السلامـ: مَن تَعَلَّمَ عِلمًا لِيُمارِيَ بِهِ السُّفَهاءَ، أو يُجادِلَ بِهِ العُلَماءَ، أو لِيَدعُوَ النّاسَ إلى نَفسِهِ، فَهُوَ مِن أهلِ النّارِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ـ در سفارش به على عليه السلامـ: هركس دانش فراگيرد تا بدان با نادانان بستيزد يا با دانشمندان مجادله كند يا مردم را به سوى خود بخواند، از اهل آتش است.
۱.الفقيه: 4 / 363 / 5762 عن حمّاد بن عمرو و أنس بن محمّد عن أبيه جميعا عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
عنه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّـ: يا أباذَرٍّ. مَن طَلَبَ عِلمًا لِيَصرِفَ بِهِ وُجوهَ النّاسِ إلَيهِ لَم يَجِد ريحَ الجَنَّةِ. يا أباذَرٍّ؛ مَنِ ابتَغَى العِلمَ لِيَخدَعَ بِهِ النّاسَ لَم يَجِد ريحَ الجَنَّةِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابوذرـ: اى ابوذر!. هركس دانش را بطلبد تا بدان مردم را متوجه خود كند، بوى بهشت را نيابد. اى ابوذر! هركس دانش را بطلبد تا بدان به مردم نيرنگ بزند، بوى بهشت را نيابد.
۱.مكارم الأخلاق: 2 / 364 / 2661، تنبيه الخواطر: 2 / 52 كلاهما عن أبي ذرّ الغفاريّ، وراجع أمالي الطوسي: 527 / 1162.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
الإمام الصادق عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِمُحَمَّدِ بنِ النُّعمانِـ: يَابنَ النُّعمانِ، لا تَطلُبِ العِلمَ لِثَلاثٍ: لِتُرائِيَ بِهِ، ولا لِتُباهِيَ بِهِ، ولا لِتُمارِيَ. ولا تَدَعهُ لِثَلاثٍ: رَغبَةٍ فِي الجَهلِ، وزَهادَةٍ فِي العِلمِ، واستِحياءٍ مِنَ النّاسِ ۱.
امام صادق عليه السلامـ در سفارش به محمّدبن نعمانـ: اى پسر نعمان! دانش را براى سه چيز مجوى: با آن خودنمايى كنى يا مباهات كنى يا بستيزى، و براى سه چيز آن را رها مكن: ميل به نادانى و بى رغبتى به دانش و شرم از مردم.
۱.تحف العقول: 313.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتآداب آموختن +2 مورد دیگر
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۵۳۸