پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج، مردمى را ديدم كه چهره هاى خود را با ناخن هايشان مى خراشند. پرسيدم: «اى جبرئيل! اينها كيستند؟». گفت: اينها كسانى هستند كه غيبت مردم را مى كنند و آبرويشان را مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غيبت نكردن نزد خداوند عز و جل، محبوب تر از ده هزار ركعت نماز مستحبّى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در خطبه حَجة الوداع ـ: اى مردم! همانا خون ها و اموال و اَعراض شما بر شما حرام (محترم) است، همچون حرمت اين روزِ شما در اين ماهِ شما در اين شهرِ شما. هر آينه، خداوند، غيبت را حرام كرد، همچنان كه مال و خون را حرام گردانيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به عايشه كه به ايشان گفت: تو را از صفيّه همين بس كه چنين و چنان است، و مقصودش اين بود كه قدْ كوتاه است ـ: هر آينه، سخنى گفتى كه اگر با آب دريا آميخته شود، آن را مى آلايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج، مردمى را ديدم كه چهره هاى خود را با ناخن هايشان مى خراشند. پرسيدم: «اى جبرئيل! اينها كيستند؟». گفت: اينها كسانى هستند كه غيبت مردم را مى كنند و آبرويشان را مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون به معراج بُرده شدم، بر مردمى گذشتم كه ناخن هايى از مس داشتند وچهره ها و سينه هاى خود را ناخن مى كشيدند. پرسيدم: «اينها كيستند، اى جبرئيل؟». گفت: اينان، كسانى هستند كه گوشتِ مردم را مى خورند و با آبروى آنها بازى مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غيبت نكردن نزد خداوند عز و جل، محبوب تر از ده هزار ركعت نماز مستحبّى است.

المعجم الأوسطـ به نقل از جابر بن عبد اللّه و ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «غيبت كردن، بدتر از زِناست». گفته شد: چگونه؟ فرمود: «مرد، زنا مى كند و سپس توبه مى نمايد و خدا توبه اش را مى پذيرد؛ امّا غيبت كننده آمرزيده نمى شود، تا زمانى كه غيبت شونده، او را ببخشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج، مردمى را ديدمكه چهره هاى خود را با ناخنهايشان مى خراشند. پرسيدم: اى جبرئيل! اينها كيستند؟ گفت: اينها كسانى هستند كه از مردم غيبت مى كنند و آبرويشان را مى برند.

الترغيب والترهيب:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: غيبت كردن بدتر از زناست. عرض شد: چگونه؟ فرمود: مرد زنا مى كند و سپس توبه مى نمايد و خدا توبه اش را مى پذيرد. اما غيبتگر آمرزيده نمى شود، تا زمانى كه غيبت شونده او را ببخشد.

امام على عليه السلام:غيبت كردن، كار شخص ناتوان است.

امام حسين عليه السلامـ به مردى كه در حضور ايشان از ديگرى غيبت كرد ـفرمود: اى مرد! دست از غيبت بردار؛ زيرا غيبت خورش سگهاى دوزخ است.

امام صادق عليه السلام:غيبت نكن، كه از تو غيبت مى شود. و براى برادرت چاه مكن كه خود در آن مى افتى؛ زيرا به هر دست بدهى، با همان دست پس مى گيرى.

امام صادق عليه السلام:مردى به على بن الحسين عليهماالسلامگفت: فلانى به شما نسبت مى دهد كه گمراه و بدعتگذار هستى. على بن الحسين به او فرمود: حقّ همنشينى با آن مرد را پاس نداشتى؛ زيرا سخن او را به ما منتقل كردى. حقّ مرا نيز به جا نياوردى زيرا از برادرم چيزى به من رساندى كه من آن را نمى دانستم!. از غيبت بپرهيز، كه آن نواله سگهاى دوزخ است و بدان كسى كه از مردم زياد عيبگويى كند، اين عيبگويى زياد بر اين نكته گواهى دهد كه او اين عيبها را به همان اندازه اى كه در خودش هست، مى جويد (به همان اندازه عيب دارد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در خطبه حجة الوداع ـفرمود: اى مردم! همانا خونها و اموال و اَعراض شما بر شما حرام (محترم) است، همچون حرمت اين روزِ شما در اين ماهِ شما در اين شهرِ شما. هر آينه خداوند غيبت را حرام كرد، همچنان كه مال و خون را حرام گردانيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به عايشه كه به آن حضرت گفت: تو را از صفيّه همين بس كه چنين و چنان است و مقصودش اين بود كه قد كوتاه است ـفرمود: هر آينه سخنى گفتى كه اگر با آب دريا آميخته شود، آن را مى آلايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج، مردمى را ديدم كه چهره هاى خود را با ناخنهايشان مى خراشند. پرسيدم: اى جبرئيل! اينها كيستند؟ گفت: اينها كسانى هستند كه از مردم غيبت مى كنند و آبرويشان را مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون به معراج بُرده شدم، بر مردمى گذشتم كه ناخنهايى از مس داشتند و چهره ها و سينه هاى خود را ناخن مى كشيدند! پرسيدم: اينها كيستند، اى جبرئيل؟ گفت: اينان كسانى هستند كه گوشتِ مردم را مى خورند و با آبروى آنها بازى مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غيبت نكردن نزد خداوند عزّ و جلّ، محبوبتر از ده هزار ركعت نماز مستحبى است.

الترغيب و الترهيب:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: غيبت كردن بدتر از زناست. عرض شد: چگونه؟ فرمود: مرد زنا مى كند و سپس توبه مى نمايد و خدا توبه اش را مى پذيرد. اما غيبتگر آمرزيده نمى شود، تا زمانى كه غيبت شونده او را ببخشد.