فیلترها
نتایج جستجو برای «مسجد فضیخ»: ۱۰ حدیث
الكافي عن عمّار بن موسى:دَخَلتُ أنَا وأبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام مَسجِدَ الفَضيخِ فَقالَ: يا عَمّارُ، تَرى هذِهِ الوَهدَةَ؟ قُلتُ: نَعَم. قالَ: كانَتِ امرَأَةُ جَعفَرٍ الَّتي خَلَفَ عَلَيها أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام قاعِدَةً في هذَا المَوضِعِ ومَعَهَا ابناها مِن جَعفَرٍ، فَبَكَت، فَقالَ لَهَا ابناها: ما يُبكيكِ يا اُمَّه؟ قالَت: بَكَيتُ لِأَميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام. فَقالا لَها: تَبكينَ لِأَميرِ المُؤمِنينَ ولا تَبكينَ لِأَبينا؟ قالَت: لَيسَ هذا هكَذا، ولكِنَ ذَكَرتُ حَديثا حَدَّثَني بِهِ أميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام في هذَا المَوضِعِ فَأَبكاني. قالا: وما هُوَ؟ قالَت:
كُنتُ أنَا وأميرُ المُؤمِنينَ في هذَا المَسجِدِ فَقالَ لي: تَرَينَ هذِهِ الوَهدَةَ؟ قُلتُ: نَعَم.
قالَ: كُنتُ
الكافىـ به نقل از عمّار بن موسى ـ: من و امام صادق عليه السلام وارد مسجد فضيخ ۲ شديم. امام عليه السلام فرمود: «اى عمّار! اين سكّو را مى بينى؟».
گفتم: آرى.
فرمود: «زن جعفر ـ كه بعدها امير مؤمنان، وى را به همسرى گرفت ـ در اين جانشسته بود و پسرانش از جعفر، همراهش بودند. زن گريست. پسرانش گفتند: براى چه گريه مى كنى، مادر؟
گفت: براى امير مؤمنان.
گفتند: براى امير مؤمنانْ گريه مى كنى و براى پدر ما گريه نمى كنى؟!
گفت: اين، از آن گونه [گريه ها] نيست؛ بلكه به ياد حديثى افتادم كه امير مؤمنان، آن را در اين جا به من فرمود و همين، مرا به گريه انداخته است.
گفتند: آن حديث چيست؟
گفت: من و امير مؤمنان در اين مسجد بوديم كه به من فرمود: «اين سكّو را مى بينى؟».
گفتم: آرى.
[امير مؤمنان] فرمود:
امام باقر عليه السلام:مسجدى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در روز واژگون شدن خمره هاى شراب در آن نشسته بود، از آن روز، مسجد فَضيخ (شراب خرما) ناميده شد؛ زيرا بيشترين شراب هاى واژگون شده، شرابِ خرما بود.
الكافي عن ليث المرادي:سَأَلتُ أبا عَبدِاللّهِ عليه السلام عَن مَسجِدِ الفَضيخِ، لِمَ سُمِّيَ مَسجِدَ الفَضيخِ؟
فَقالَ: لِنَخلٍ يُسَمَّى الفَضيخَ، فَلِذلِكَ سُمِّيَ مَسجِدَ الفَضيخِ. ۱
الكافى ـ به نقل از ليث مرادى ـ:از امام صادق عليه السلام در باره مسجد فَضيخ پرسيدم كه چرا به اين اسم ناميده شده است. فرمود: «به خاطر نوعى درخت خرما كه فَضيخ خوانده مى شود، اين مسجد، فَضيخ ناميده شده است».
۱.الكافي: ج 4 ص 561 ح 5، تهذيب الأحكام: ج 6 ص 18 ح 40، علل الشرائع: ص 459 ح 1، المحاسن: ج 2 ص 66 ح 1186، بحار الأنوار: ج 100 ص 214 ح 5.
الكافي عن عمّار بن موسى:دَخَلتُ أنَا وأبو عَبدِ اللّهِ عليه السلام مَسجِدَ الفَضيخِ، فَقالَ: يا عَمّارُ، تَرى هذِهِ الوَهدَةَ؟ قُلتُ: نَعَم، قالَ: كانَتِ امرَأَةُ جَعفَرٍ الَّتي خَلَفَ عَلَيها أميرُ المؤمنينَ عليه السلام قاعِدَةً في هذَا المَوضِعِ ومَعَهَا ابناها مِن جَعفَرٍ فَبَكَت، فَقالَ لَهَا ابناها: ما يُبكيكِ يا اُمَّه؟ قالَت: بَكَيتُ لِأَميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام، فَقالا لَها: تَبكينَ لِأَميرِالمُؤمِنينَ ولا تَبكينَ لِأَبينا؟
قالَت: لَيس هذا هكَذا، ولكِن ذَكَرتُ حَديثا حَدَّثَني بِهِ أميرُ المُؤمنينَ عليه السلام في هذَا المَوضِعِ فَأَبكاني، قالا: وما هُوَ؟ قالَت: كُنتُ أنَا وأميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام في هذَا المَسجِدِ، فَقالَ لي: تَرَينَ هذِهِ الوَهدَةَ؟ قُلتُ: نَعَم، قالَ:
الكافى ـ به نقل از عمّار بن موسى ـ:من همراه امام صادق عليه السلام وارد مسجد فَضيخ شديم. فرمود: «اى عمّار! اين گودال را مى بينى؟».
گفتم: آرى.
امام عليه السلام فرمود: «زن جعفر ـ كه بعدها امير مؤمنان وى را به همسرى گرفت ـ، در اين جا نشسته بود و پسرانش از جعفر، همراهش بودند. زن گريست. پسرانش گفتند: براى چه گريه مى كنى، مادر؟
گفت: براى امير مؤمنان.
گفتند: براى امير مؤمنان، گريه مى كنى و براى پدر ما گريه نمى كنى؟!
گفت: اين، از آن گونه [گريه ها] نيست؛ بلكه به ياد سخنى افتادم كه امير مؤمنان، آن را در اين جا به من گفت و همين، مرا به گريه انداخته است.
گفتند: آن سخن چيست؟
گفت: من و امير مؤمنان، در اين مسجد بوديم كه او به من فرمود: اين گودال را مى بينى؟
گفتم: آرى.
امير مؤمنان فرمود:
۱.الكافي: ج 4 ص 562 ح 7، قصص الأنبياء: ص 291 ح 388 نحوه، بحار الأنوار: ج 100 ص 216 ح 15.
امام صادق عليه السلام:آمدن به هيچ يك از مشاهد [و اماكن] را ترك نكن، مانند مسجد قبا ـ مسجدى كه از روز نخست بر پرهيزگارى بنا شده است ـ، مَشربه امّ ابراهيم، مسجد فَضيخ، قبور شهيدان، و مسجد احزاب، كه همان مسجد فتح است.
الكافي عن عقبة بن خالد:سَأَلتُ أبا عَبدِاللّهِ عليه السلام إنّا نَأتِي المَساجِدَ الَّتي حَولَ المَدينَةِ، فَبِأَيِّها أبدَأُ؟ فَقالَ: اِبدَأ بِقُباءَ فَصَلِّ فيهِ وأكثِر؛ فَإِنَّهُ أوَّلُ مَسجِدٍ صَلّى فيهِ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في هذِهِ العَرصَةِ، ثُمَّ ائتِ مَشرَبَةَ اُمِّ إبراهيمَ عليه السلام فَصَلِّ فيها، وهِيَ مَسكَنُ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ومُصَلّاهُ، ثُمَّ تَأتي مَسجِدَ الفَضيخِ فَتُصَلّي فيهِ، فَقَد صَلّى فيهِ نَبِيُّكَ، فَإِذا قَضَيتَ هذَا الجانِبَ أتَيتَ جانِبَ اُحُدٍ، فَبَدَأتَ بِالمَسجِدِ الَّذي دونَ الحَرَّةِ فَصَلَّيتَ فيهِ، ثُمَّ مَرَرتَ بِقَبرِ حَمزَةَ بنِ عَبدِ المُطَّلبِ عليه السلام فَسَلَّمتَ عَلَيهِ، ثُمَّ مَرَرتَ بِقُبورِ الشُّهَداءِ فَقُمتَ
الكافى ـ به نقل از عُقْبة بن خالد ـ:از امام صادق عليه السلام پرسيدم: ما كه به مسجدهاى اطراف مدينه مى رويم، از كدام يك آغاز كنم؟
فرمود: «از قُبا شروع كن و در آن، بسيار نماز بگزار؛ زيرا نخستين مسجدى است كه پيامبر خدا در اين منطقه، در آن به نماز ايستاده است. سپس به مشربه اُمّ ابراهيم بيا و در آن نماز بخوان كه آن، محلّ سكونت و نماز پيامبر خداست. آن گاه به مسجد فَضيخ آمده، در آن نماز مى گزارى كه پيامبرت در آن نماز خوانده است.
هنگامى كه اين قسمت را به آخر رساندى، به سمت اُحُد رفته، از مسجدى كه در پايين حَرّه است، آغاز مى كنى و در آن نماز مى خوانى. سپس ره سپار قبر حمزة بن عبدالمطّلب مى شوى و بر او سلام مى كنى. آن گاه بر قبر شهيدان مى گذرى و كنارشان مى ايستى و مى گويى: سلام بر شما، اى اهل اين
۱.الكافي: ج 4 ص 560 ح 2، تهذيب الأحكام: ج 6 ص 17 ح 39، كامل الزيارات: ص 68 ح 54 وليس فيه من «فسلّمت عليه.»، بحار الأنوار: ج 100 ص 213 ح 4.
الحَلَبِيّ:قالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام: هَل أتَيتُم مَسجِدَ قُباءَ أو مَسجِدَ الفَضيخِ أو مَشرَبَةَ اُمِّ إبراهيمَ؟ قُلتُ: نَعَم، قالَ: أما إنَّهُ لَم يَبقَ مِن آثارِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آلهشَيءٌ إلاّ وقَد غُيِّرَ غَيرُ هذا ۱.
حلبى:امام صادق عليه السلام فرمود: آيا به مسجد قبا، يا مسجد فضيخ، يا مشربه امّ ابراهيم رفته ايد؟ گفتم: آرى. فرمود: آگاه باشيد كه از آثار پيامبر خدا، جز اين ها باقى نمانده است.
۱.الكافي: 4 / 561 / 6.
مُعاوِيَةُ بنُ عَمّار:قالَ أبوعَبدِاللّهِ عليه السلام: لا تَدَع إتيانَ المَشاهِدِ كُلِّها: مَسجِدِ قُباءَ فَإِنَّهُ المَسجِدُ الَّذي اُسِّسَ عَلَى التَّقوى مِن أوَّلِ يَومٍ، ومَشرَبَةِ اُمِّ إبراهيمَ، ومَسجِدِ الفَضيخِ، وقُبورِ الشُّهَداءِ، ومَسجِدِ الأَحزابِ وهُوَ مَسجِدُ الفَتحِ. قالَ: وبَلَغَنا أنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ إذا أتى قُبورَ الشُّهَداءِ قالَ:
«السَّلامُ عَلَيكُم بِما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى الدَّارِ» وليَكُن فيما تَقولُ عِندَ مَسجِدِ الفَتحِ:
«يا صَريخَ المَكروبينَ، ويا مُجيبَ (دَعوَةِ) المُضطَرّينَ، اكشِف هَمّي وغَمّي وكَربي، كَما كَشَفتَ عَن نَبِيِّكَ هَمَّهُ وغَمَّهُ وكَربَهُ وكَفَيتَهُ هَولَ عَدُوِّهِ في هذَا المَكانِ» ۱.
معاوية بن عمار:امام صادق عليه السلام فرمود: رفتن به همه مشاهد و اماكن را ترك نكن، مانند مسجد قبا، مسجدى كه از نخستين روز بر تقوا بنا شده است، مشربه امّ ابراهيم، مسجد فضيخ، قبور شهيدان و مسجد احزاب كه همان مسجد فتح است. فرمود: بما چنين رسيده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هرگاه به زيارت قبر شهدا مى رفت، مى گفت:
«سلام بر شما به خاطر صبرى كه كرديد، پس خانه آخرت چه نيكوست!»
كنار مسجد فتح، دعاى تو چنين باشد:
«اى فرياد رس گرفتاران، اى پاسخ دهنده دعاى بيچارگان، اندوه و غم و ناراحتى مرا بزداى، آن گونه كه از پيامبرت اندوه و غم و گرفتارى اش را زدودى و در اين مكان از هراس دشمن او را كفايت كردى».
۱.الكافي: 4 / 560 / 1.
عُقبَةُ بنُ خالِد:سَأَلتُ أبا عَبدِاللّهِ عليه السلام: إنّا نَأتِي المَساجِدَ الَّتي حَولَ المَدينَةِ فَبِأَيِّها أبدَأُ؟ فَقالَ: اِبدَأ بِقُباءَ فَصَلِّ فيهِ وأكثِر، فَإِنَّهُ أوَّلُ مَسجِدٍ صَلّى فيهِ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهفي هذِهِ العَرصَةِ.
ثُمَّ ائتِ مَشرَبَةَ اُمِّ إبراهيمَ فَصَلِّ فيها، وهِيَ مَسكَنُ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آلهومُصَلاّهُ.
ثُمَّ تَأتي مَسجِدَ الفَضيخِ فَتُصَلّي فيهِ، فَقَد صَلّى فيهِ نَبِيُّكَ، فَإِذا قَضَيتَ هذَا الجانِبَ أتَيتَ جانِبَ اُحُدٍ فَبَدَأتَ بِالمَسجِدِ الَّذي دونَ الحَرَّةِ فَصَلَّيتَ فيهِ.
ثُمَّ مَرَرتَ بِقَبرِ حَمزَةَ بنِ عَبدِالمُطَّلِبِ فَسَلَّمتَ عَلَيهِ.
ثُمَّ مَرَرتَ بِقُبورِ الشُّهَداءِ فَقُمتَ عِندَهُم فَقُلتَ:
عقبة بن خالد:از امام صادق عليه السلام پرسيدم: ما سراغ مساجد اطرافِ مدينه مى رويم. از كدام يك آغاز كنيم؟ فرمود: از قبا آغاز كن، در آن نماز بخوان، زياد هم بخوان، چرا كه نخستين مسجدى است كه پيامبرخدا صلى الله عليه و آله در اين پهنه در آن نماز خوانده است. سپس به مشربه امّ ابراهيم برو و در آن نماز بخوان، آن جا محلّ سكونت و نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوده است. سپس به مسجد فضيخ رفته در آن نماز مى خوانى، كه پيامبرت در آن نماز خوانده است، اين طرف را كه انجام دادى به سمت اُحد رفته از مسجدى كه پايين حرّه ۲ است شروع مى كنى و در آن نماز مى خوانى. سپس به قبر حمزة بن عبدالمطلب گذشته بر او سلام مى دهى، آنگاه بر قبور شهدا گذشته، كنار آن ها مى ايستى و مى گويى:
«سلام بر شما اى اهل اين ديار! شما
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:لا تَدَعْ إتيانَ المَشاهِدِ كُلِّها: مَسجِدِ قُبا، فإنّهُ المَسجِدُ الذي اُسِّسَ على التَّقوى مِن أوَّلِ يَومٍ، و مَشرَبَةِ اُمِّ إبراهيمَ، و مَسجِدِ الفَضِيخِ، و قُبورِ الشُّهَداءِ، و مَسجِدِ الأحزابِ و هُو مَسجِدُ الفَتحِ. ۱