در تفسير سخن خداى متعال: «بى گمان ابراهيم (خود به تنهايى) امتى مطيع خداوند و پاكدين بود و از مشركان نبود.» ، روايت شده است كه وى آموزگار نيكيها بود.

عبداللّه بن عمرو:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى از يكى از حجره هاى خود بيرون آمد و داخل مسجد شد و با دو حلقه روبرو شد: يك حلقه قرآن مى خواندند و خدا را ياد مى كردند و حلقه ديگر به يادگرفتن و ياد دادن سرگرم بودند. پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود: همه اينها در كار خيرند. اينان به تلاوت قرآن مشغول اند و دعا مى كنند. اگر خدا بخواهد به ايشان عطا مى كند و اگر بخواهد باز مى دارد، و آنان به آموختن وفراگرفتن سرگرم اند ومن آموزگار برانگيخته شدم، پس با آنان نشست.

عبداللّه بن عمرو:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر دو گروه در مسجدش گذشت و فرمود: هر دو در كار خيرند و يكى بر ديگرى برترى دارد. اما اينان خدا را مى خوانند و به او رغبت مى ورزند، پس اگر خدا بخواهد بدانان عطا مى كند و اگر بخواهد باز مى دارد؛ ولى اينان فقه و دانش فرا مى گيرند و به نادان مى آموزند، پس آنان برترند و من آموزگار برانگيخته شدم، پس در ميان آنان نشست.

امام على عليه السلام:بذل دانش زكات دانش است.

امام على عليه السلام:زكات دانش نشر آن است.

امام على عليه السلام:زكات دانش بذل آن به مستحقّش و واداشتن نفس در عمل به آن است.

امام باقر عليه السلام:زكات دانش آموختن آن به بندگان خداست.

امام صادق عليه السلام:براى هرچيز زكات و زكات دانش آموختن آن به اهلش است.

امام صادق عليه السلام:در تفسير سخن خداوند متعال: «و از آنچه روزيشان كرديم انفاق مى كنند» ، فرمود: معنايش اين است كه از آنچه به آنان آموختيم، به ديگران مى آموزند و آن را نشر مى دهند.

امام على عليه السلام:دارايى با هزينه كردن كاهش مى يابد و دانش با دهش فزونى مى گيرد.

امام حسن عليه السلام:به مردم بياموز و دانش ديگران را فراگير، تا دانش خود را استوار كرده و آنچه را كه ندانسته اى بدانى.

امام على عليه السلام:يارى دهنده ترين چيز بر رشد خرد آموزش است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس دانشى را ياد دهد، پاداش عامل به آن را دارد؛ بى آنكه از پاداش عامل كاسته شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين چيزهايى كه مرد پس از خود به يادگار مى نهد، سه چيز است: فرزند شايسته اى كه برايش دعا مى كند، صدقه جاريه اى كه پاداشش به وى مى رسد و دانشى كه پس از وى بدان عمل مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى در روز رستاخيز مى آيد و با خود كارهاى نيكى چون ابرهاى انبوه يا كوههاى سربه فلك كشيده دارد، پس مى گويد: پروردگار! اينها را كه من نكرده ام، پس از كجايند؟ [خداوند] مى فرمايد: اين دانش توست كه به مردم آموختى و پس از تو بدان عمل كردند.

امام باقر عليه السلام:هركس بابى از هدايت را ياد دهد، پاداش همه كسانى را كه بدان عمل كنند دارد؛ بى آنكه چيزى از پاداش آنان كاسته شود و هركس باب گمراهى را ياد دهد، گناهان همه كسانى كه بدان عمل كنند بر او نيز بار مى شود؛ بى آنكه چيزى از گناهان آنان كم شود.

ابوبصير:از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: هركس كار نيكى را ياد دهد، پاداشى مانند آنكه بدان عمل كند دارد. گفتم: اگر او هم به ديگرى ياد دهد، باز اين حكم جارى است؟ فرمود: اگر آن را به همه مردم ياد دهد، همين حكم جارى است. گفتم: اگر چه بميرد؟ فرمود: هرچند بميرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! آموزگاران را ببخشاى ـ سه بار فرمود ـ و عمرشان را طولانى كن و كسب و كارشان را رونق بخش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا نفرين شده است و آنچه در آن است نيز نفرين شده است؛ مگر ياد خدا و آنچه در آن رديف است و يا آموزگار و شاگرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا شما را از برترين بخشنده آگاه نسازم؟ خداوند بخشنده ترين است و من بخشنده ترين فرزند آدم هستم و بخشنده ترين كس، پس از من مردى است كه دانشى را آموخته و آن را منتشر مى كند كه روز قيامت، (به صورت) يك امّت برانگيخته مى شود و نيز مردى كه جان خود را در راه خدا بذل كند تا آنكه كشته شود.