پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «خداوند، كسانى را كه ايمان آورده اند، در زندگى دنيا و آخرت، با گفتار ثابت و درست، استوار مى دارد» ـ: مراد، در قبر و به هنگام سؤال از مُردگان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون آدمى را در قبرش گذاشتند و همراهان او باز گشتند، در حالى كه هنوز صداى كفش هاى آنها را مى شنود، دو فرشته نزدش مى آيند [و او را مى نشانند]و مى پرسند: «درباره اين پيامبر، محمّد، چه عقيده اى داشتى؟». اگر مؤمن باشد مى گويد: گواهى مى دهم كه او بنده خدا و فرستاده اوست. پس، به او گفته شود: «به جايگاهت در آتش بنگر. خداوند به جاى آن، جايگاهى در بهشت به تو داد». او هر دو جايگاه را مى بيند؛ امّا اگر كافر يا منافق باشد، مى گويد: نمى دانم. همان عقيده اى را درباره او داشتم كه مردم داشتند!

امام على عليه السلامـ به حارث اعورـ: علاقه و محبّت به ما بى گمان در سه جا، تو را سود خواهد بخشيد: هنگام فرود آمدن فرشته مرگ، هنگام سؤال قبر و آن گاه كه در پيشگاه خداوند بايستى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون دشمنِ خدا به سوى قبرش حمل شود، به تشييع كنندگان خود ندا مى دهد: «اى برادران! از آنچه من دچارش شدم، بپرهيزيد. از دنيايى به شما شِكوه مى كنم كه مرا فريفت و چون به آن اطمينان كردم، مرا از پاى در آورد. از دوستانِ هوسران به شما شِكوه مى كنم كه مرا شاد ساختند و همين كه به آنان كمك كردم، از من بيزارى جستند و تنها و بى ياورم گذاشتند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه يكى از شما بميرد، قيامتش بر پا مى شود. پس، خدا را چنان بپرستيد كه انگار او را مى بينيد و هر لحظه از او آمرزش بخواهيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه يكى از شما بميرد، قيامتش بر پا شده است و خوبى ها و بدى هاى خود را مى بيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «خداوند، كسانى را كه ايمان آورده اند، در زندگى دنيا و آخرت، با گفتار ثابت و درست، استوار مى دارد» ـ: مراد، در قبر و به هنگام سؤال از مُردگان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون آدمى را در قبرش گذاشتند و همراهان او باز گشتند، در حالى كه هنوز صداى كفش هاى آنها را مى شنود، دو فرشته نزدش مى آيند [و او را مى نشانند] و مى پرسند: «درباره اين پيامبر، محمّد، چه عقيده اى داشتى؟». اگر مؤمن باشد مى گويد: گواهى مى دهم كه او بنده خدا و فرستاده اوست. پس، به او گفته شود: «به جايگاهت در آتش بنگر. خداوند به جاى آن، جايگاهى در بهشت به تو داد». او هر دو جايگاه را مى بيند؛ امّا اگر كافر يا منافق باشد، مى گويد: نمى دانم. همان عقيده اى را درباره او داشتم كه مردم داشتند!

امام صادق عليه السلام:شيعه ما نيست كسى كه چهار چيز را انكار كند: معراج، سؤال قبر، آفريده شدن بهشت و دوزخ، و شفاعت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه: «خداوند كسانى را كه ايمان آورده اند در زندگى دنيا و آخرت با گفتار ثابت و درست استوار مى دارد» ۳ ـفرمود: مراد در قبر و به هنگام سؤال از مردگان است.

امام صادق عليه السلام:در قبر از مرده پنج سؤال مى كنند: از نماز، زكات، حجّ، روزه و ولايتش نسبت به ما خاندان. پس، ولايت از گوشه قبر به آن چهار چيز مى گويد: هر يك از شما كم و كاستى داشتيد، كامل كردن آن با من.

امام صادق عليه السلام:در قبر پرسش نمى شود، مگر از كسى كه مؤمن محض باشد يا كافر محض.

امام صادق عليه السلام:شيعه ما نيست كسى كه چهار چيز را انكار كند: معراج، سؤال قبر، آفريده شدن بهشت و دوزخ، و شفاعت.

امام على عليه السلام:فخر فروشى را فروگذار و كبر و غرور را به كنار نه و گور خود را به ياد آر؛ زيرا كه گذرگاه تو آن جاست.

امام باقر عليه السلام:به اين گورها بنگريد، كه چونان خطوطى در ميدان جلو خانه ها نقش بسته اند. لحدهايشان به هم نزديك و آرامگاههايشان پَهلوى هم است. اما قدرت ديدار يكديگر را ندارند. [در دنيا]ساختند و ويران كردند. انس گرفتند و سپس از هم جدا و تنها شدند. جاى گزيدند و سپس بيرون رانده شدند و رحل اقامت افكندند و آن گاه كوچيدند.

امام صادق عليه السلام:قبر را هر روز سخنى است كه مى گويد: من خانه غربتم، من خانه تنهايى ام، من خانه كرمها هستم، من قبرم، من باغى از باغهاى بهشت يا گودالى از گودالهاى دوزخم.

امام كاظم عليه السلامـ در كنار يك گور ـفرمود: چيزى كه پايانش اين است، سزاست كه از همان آغاز دل از آن بركَنند و چيزى كه آغازش اين است، بجاست كه از پايانش بترسند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه: «خداوند كسانى را كه ايمان آورده اند در زندگى دنيا و آخرت با گفتار ثابت و درست استوار مى دارد» ـفرمود: مراد در قبر و به هنگام سؤال از مردگان است.