امام على عليه السلام:خرد، درختى است كه ريشه اش پارسايى، شاخه هايش آزرم، و ميوه اش، وَرَع است. پارسايى، به سه خصلت فرا مى خواند: فهم دين، بى رغبتى به دنيا و دل بستگى به خداوند؛ و آزرم، به سه خصلت فرا مى خواند: يقين، خوش خُلقى و فروتنى؛ و وَرَع، به سه خصلت فرا مى خواند: راستگويى، پيشى گرفتن در نيكى، و كنار نهادن كار شبهه ناك.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «اى دنيا! با انواع بلاها، بر بنده مؤمن من تلخ شو و امور دنيايش را به كام او شرنگ ساز و زندگى اش را بر او تنگ گردان و برايش شيرين مشو كه به تو دل بستگى پيدا كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به دنيا دل مبنديد، كه دنيا، جدايى خود را اعلام كرده و به فريبندگى هاى خويش، فرا مى خواند. پس، از مصيبت آفرينى هاى آن، بر حذر باشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرزش به ابن مسعود ـ: اى پسر مسعود! به دنيا دل مبند و بدان ميارام؛ زيرا به زودى، از آن جدا خواهى شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از آنان نباشيد كه دنياى زودگذر، فريبشان داد و آرزو، گولشان زد و اسير نيرنگ [ـِ دنيا] شدند و در نتيجه، به سراى بدى كه زود زوال مى پذيرد و آماده انتقال [به ديگرى]است، دل بستند. آنچه از اين دنياى شما باقى مانده، در برابر آنچه گذشته، به اندازه خواباندن شترى [براى آسودن ساعاتى] يا بستن پستان حيوان شيردهى ۳ بيش نيست. پس بر چه درنگ مى كنيد و منتظر چه هستيد؟!

امام على عليه السلام:دل بستگى به دنيا، با وجود آنچه از آن مى بينى، نادانى است.

امام على عليه السلام:دل بستگى به دنيا، با وجود مشاهده دگرگونى هاى (پيشامدهاى) آن، نادانى است.

امام على عليه السلام:دل بستگى به دنيا، با وجود مشاهده دگرگونى هاى نابه جايش، نادانى است.

امام على عليه السلام:دل بستگى هاى خود به دنيا را قطع كنيد و از توشه تقوا، كمك بگيريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «اى دنيا! با انواع بلاها بر بنده مؤمن من، تلخ شو و امور دنيايش را به كام او شرنگ ساز و زندگى اش را بر او ننگ گردان و برايش شيرين مشو كه به تو دل بستگى پيدا كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زير آن ديوارى كه خداوند متعال در ستايش از آن ياد كرده و فرموده است: «و در زير آن، گنجى متعلّق به آن دو نفر [كودك يتيم [بود» ، لوحى زرّين قرار داشت و در آن، چنين نوشته شده بود: «به نام خداى مهرگسترِ مهربان. در شگفتم از كسى كه به مرگ، يقين دارد، چگونه شاد مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به تقدير، يقين دارد، چرا اندوهگين مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به از كف رفتن دنيا و بى وفايى آن به اهلش يقين دارد، چگونه به آن دل خوش مى كند؟ معبودى جز خدا نيست.

امام على عليه السلام:اعتماد كردن به دنيا، از بزرگ ترين فريب هاست.

امام على عليه السلام:من، شما را از دنيا برحذر مى دارم؛ زيرا كه دنيا شيرين و خرّم است. چه بسيار كسانى كه به دنيا اعتماد كردند و دنيا، آنان را دردمند ساخت، و چه بسيار كسانى كه به دنيا دل خوش كردند و دنيا، آنان را زمين زد، و چه بسيار افراد با جاه و جلالى كه دنيا، حقيرشان كرد!

امام على عليه السلام ـ در نامه اش به عمرو بن عاص در جنگ صفّين ـ:امّا بعد، اين دنيايى كه تو را خوش آمده و نفست مشتاق آن گشته و بدان، دل بسته اى، بى گمان، به تو پشت خواهد كرد و از تو جدا خواهد شد. پس به دنيا دل خوش مكن كه دنيا. فريبنده است. اگر از آنچه گذشته است، عبرت گيرى، آنچه را مانده است، حفظ خواهى كرد و از پند و اندرزهايش استفاده خواهى كرد.

امام على عليه السلام:دنيا، بدن ها را كهنه و آرزوها را نو مى كند، مرگ را نزديك و اميد را دور مى سازد. هرگاه صاحب دنيا به خوشى اى از آن آسوده خاطر گشت، دنيا او را از آن خوشى به محذورى كشاند.

الكافى ـ به نقل از جابر ـ:خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. فرمود:. اى جابر! مؤمنان به ماندنشان در دنيا مطمئن نيستند و از رسيدن به آخرتشان [بهشت [آسوده خاطر نيستند. اى جابر! آخرت، خانه ماندگارى است و دنيا، خانه نابودى و زوال؛ امّا اهل دنيا اهل غفلت اند و اين مؤمنان اند كه اهل فهم و انديشيدن و عبرت آموختن هستند. نه آنچه با گوش هايشان شنيدند، آنان را از ياد خداوند ـ كه نامش شكوهمند باد ـ كَر ساخت، و نه آنچه از زرق و برق ديدند، آنان را از ياد خداوند، كور ساخت. پس به پاداش آخرت دست يافتند، چنان كه به اين دانش و معرفت، دست يازيدند.

امام صادق عليه السلام:اگر دنيا نابود شدنى است، پس دل خوش كردن به آن، چرا؟!

امام صادق عليه السلام:عيسى بن مريم عليهاالسلام به يارانش مى گفت: «اى فرزندان آدم! از دنيا به خدا بگريزيد و دل هايتان را از دنيا بيرون بريد؛ زيرا كه نه شما شايسته دنياييد، نه دنيا شايسته شماست. نه شما در دنيا مى مانيد، نه دنيا براى شما مى مانَد. دنيا، فريبكار و مصيبت بار است. فريب خورده [ى واقعى] كسى است كه فريب دنيا را بخورد؛ زيان ديده، كسى است كه به دنيا آرميد؛ به هلاكت در افتاده، كسى است كه دنيا را دوست داشت و خواستارش شد. پس به درگاه آفريدگارتان توبه آريد و از پروردگارتان پروا كنيد و بترسيد از آن روزى كه هيچ پدرى به كار فرزندش نمى آيد و هيچ فرزندى نيز به كار پدرش نخواهد آمد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به دنيا دل مبنديد، كه دنيا، جدايىِ خود را اعلام كرده و به فريبندگى هاى خويش، فرا مى خواند. پس، از مصيبت آفرينى هاى آن، بر حذر باشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرزش به ابن مسعود ـ:اى پسر مسعود! به دنيا دل مبند و بدان ميارام؛ زيرا به زودى از آن جدا خواهى شد.