فیلترها
نتایج جستجو برای «دانا»: ۲۲۲۹ حدیث
الإمام الكاظم عليه السلامـ لِهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى بَشَّرَ أهلَ العَقلِ وَالفَهمِ في كِتابِهِ فَقالَ: «فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أحْسَنَهُ اُوْلَـئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَ اُوْلَـئِكَ هُمْ اُوْلُواْ الْأَلْبَـبِ». ۱ يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى أكمَلَ لِلنّاسِ الحُجَجَ بِالعُقولِ، ونَصَرَ النَّبِيّينَ بِالبَيانِ، ودَلَّهُم عَلى رُبوبِيَّتِهِ بِالأَدِلَّةِ، فَقالَ: «وَ إلَـهُكُمْ إلَـهٌ وَ حِدٌ لاَّ إلَـهَ إلاَّ هُوَ الرَّحْمَـنُ الرَّحِيمُ * إنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلَـفِ الَّيْلِ وَ النَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِى تَجْرِى فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ
امام كاظم عليه السلامـ خطاب به هشام بن حكم ـ: اى هشام! خداوند متعال در كتابش صاحبان خرد و فهم را بشارت داده و فرموده است: «پس، به آن بندگان من كه به سخن، گوش فرا مى دهند و بهترينِ آن را پيروى مى كنند، بشارت ده، اينان اند كه خدا آنان را راه نموده و اينان اند همان خردمندان» . اى هشام! خداوند متعال دلايلش را با خرد، كامل كرد و پيامبران را با سخنورى، يارى رسانيد و آنان را با برهان، به ربوبيّت الهى، راهنمايى ساخت. خداوند [در كتابش]فرمود: «و معبود شما، معبود يگانه اى است كه جز او، هيچ معبودى نيست؛ [و اوست] بخشايشگر مهربان. به راستى كه در آفرينش آسمان ها و زمين، و در پىِ يكديگر آمدن شب و روز، و كشتى هايى كه در دريا روان اند ـ كه به مردم سود مى رساند ـ و [همچنين] آبى كه خدا از آسمان فرو فرستاده و
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلتشویق بر خردورزی تفکر و ژرف اندیشی +2 مورد دیگر
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ بِعثَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: بَعَثَهُ بِالحَقِّ دالاًّ عَلَيهِ وهادِيًا إلَيهِ، فَهَدانا بِهِ مِنَ الضَّلالَةِ، وَاستَنقَذَنا بِهِ مِنَ الجَهالَةِ. ۱
امام على عليه السلامـ در توصيف بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداوند، او را به حق بر انگيخت تا بر او راهنما باشد و به سوى او هدايت كند. خداوند، ما را به وسيله او از گم راهى رهانيد و از نادانى، نجات داد.
۱.بحار الأنوار: ج 4 ص 266 ح 14 عن الحارث الأعور.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتراه های معرفت +1 مورد دیگر
الإمام عليّ عليه السلام:مِن أوكَدِ أسبابِ العَقلِ رَحمَةُ الجُهّالِ. ۱
امام على عليه السلام:از پايدارترين اسباب خرد، ترحّم بر نادان هاست.
۱.غرر الحكم: ح 9295، عيون الحكم والمواعظ: ص 467 ح 8510.
الإمام الكاظم عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لِهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَعالى يَقولُ في كِتابِهِ: «إنَّ فِى ذَ لِكَ لَذِكْرَى لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ» يَعني: عَقلٌ: وقالَ: «وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا لُقْمَـنَ الْحِكْمَةَ». ۱ قالَ: الفَهمَ وَالعَقلَ.
يا هِشامُ، ما بَعَثَ اللّهُ أنبِياءَهُ ورُسُلَهُ إلى عِبادِهِ إلاّ لِيَعقِلوا عَنِ اللّهِ ۲، فَأَحسَنُهُمُ
استِجابَةً أحسَنُهُم مَعرِفَةً، وأعلَمُهُم بِأَمرِ اللّهِ أحسَنُهُم عَقلاً، وأكمَلُهُم عَقلاً أرفَعُهُم دَرَجَةً فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ.
يا هِشامُ، كَيفَ يَزكو ۳ عِندَ اللّهِ عَمَلُكَ، وأنتَ قَد شَغَلتَ قَلبَكَ عَن أمرِ رَبِّكَ وأطَعتَ هَواكَ عَلى غَلَبَةِ عَقلِكَ؟!.
يا هِشامُ، نُصِبَ الحَقُّ لِطاعَةِ اللّهِ، ولا
امام كاظم عليه السلامـ در سفارش به هشام بن حكم ـ: اى هشام! خداوند متعال در كتابش فرموده است: «قطعا در اين [عقوبت ها] براى هر صاحب دل و حق نيوشى كه خود به گواهى ايستد، عبرتى است» ؛ يعنى [براى كسى كه] خرد [دارد]. وفرموده است: «وبه راستى، لقمان را حكمت داديم» ، [يعنى]فهم وخرد [داديم].
اى هشام! خداوند، پيامبران و رسولانش را مبعوث نكرد، مگر بدان جهت كه از خداوند خِرد دريافت ۵ كنند [و از بصيرت الهى برخوردار گردند]. بهترين كسانى كه دعوت پيامبران را پاسخ گفتند، آنانى هستند كه از شناختِ نيكو برخوردارند؛ و كسانى داناتر به دستورات و شئون الهى اند كه از خردى نيكوتر بهره مندند؛ و آنانى كه از خردى كامل تر برخوردار باشند، به جايگاهى برجسته تر در دنيا و آخرت دست خواهند يافت.
اى هشام! چگونه كارهايت در
۱.لقمان: 37.
۲.قال العلاّمة المجلسي: عقل عن اللّه، أي حصل له معرفة ذاته وصفاته وأحكامه وشرايعه، أو أعطاه اللّه العقل، أو علم الاُمور بعلم ينتهي إلى اللّه بأن أخذه عن أنبيائه وحججه عليهم السلام، إمّا بلا واسطة أو بواسطة، أو بلغ عقله إلى درجة يفيض اللّه علومه عليه بغير تعليم بشر (مرآة العقول: ج 1 ص 58).
وقال الطريحي: عقل عن اللّه: أي عرف عنه، كأن أخذ العلم من كتاب اللّه وسنّة نبيّه صلى الله عليه و آله (مجمع البحرين: ج 2 ص 1250).
۳.الزكاة تكون بمعنى النموّ وبمعنى الطهارة، وهنا يحتملهما (هامش المصدر).
۴.الكافي: ج 1 ص 16 ح 12، تحف العقول: ص 388، بحار الأنوار: ج 1 ص 139 ح 30.
۵.ر. ك: ص 426 پ 1.
۶.ر. ك: ص 426 پ 1.
۷.ر. ك: ص 426 پ 1.
التّاريخ الكبير:أتى قُرَّةُ بنُ هُبَيرَةَ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله فَقالَ لَهُ: إنَّهُ كانَت لَنا أربابٌ تُعبَدُ مِن دونِ اللّهِ، فَبَعَثَكَ اللّهُ، فَدَعَوناهُنَّ فَلَم يُجِبنَ وسَأَلناهُنَّ فَلَم يُعطينَ، وجِئناكَ فَهَدانَا اللّهُ.
وقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: قَد أفلَحَ مَن رُزِقَ لُبًّا. قالَ: يا رَسولَ اللّهِ، اُكسُني ثَوبَينِ مِن ثِيابِكَ قَد لَبِستَهُما، فَكَساهُ.
فَلَمّا كانَ بِالمَوقِفِ في عَرَفاتٍ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أعِد عَلَيَّ مَقالَتَكَ، فَأَعادَ عَلَيهِ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أفلَحَ مَن رُزِقَ لُبًّا. ۱
التاريخ الكبير:قُرّة بن هبيره نزد پيامبر خدا آمد و گفت: ما را خدايانى بود كه به جاى خداوند، پرستيده مى شدند، كه خداوند، تو را بر انگيخت. هر چه آنها را
خوانديم، اجابت نكردند و هر چه از آنان خواستيم، چيزى ندادند؛ امّا به سوى تو آمديم و خداوند ما را هدايت كرد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهفرمود: «آن كه از خردْ برخوردار باشد، رستگار شده است».
قرّه گفت: اى پيامبر خدا! دو قطعه از لباس هايى كه خود، پيشتر پوشيده اى، به من بپوشان. پيامبر صلى الله عليه و آله چنين كرد.
هنگامى كه قرّه در عرفات بود، پيامبر خدا به وى فرمود: «سخنت را تكرار كن». او تكرار كرد. آن گاه پيامبر خدا فرمود: «آن كه از خردْ برخوردار باشد، رستگار شده است».
۱.التاريخ الكبير: ج 7 ص 181 ح 810.
الكافي عن عبد اللّه بن عجلان السّكونيّ:قُلتُ لِأَبي جَعفَرٍ عليه السلام: إنّي رُبَّما قَسَمتُ الشَّيءَ بَينَ أصحابي أصِلُهُم بِهِ، فَكَيفَ اُعطيهِم؟
فَقالَ: أعطِهِم عَلَى الهِجرَةِ فِي الدّينِ وَالعَقلِ وَالفِقهِ. ۱
الكافىـ به نقل از عبد اللّه بن عجلان سَكونى ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: گاه مى خواهم مالى به عنوان صله رحم، ميان دوستان و يارانم قسمت كنم. چگونه [و بر چه معيارى] به آنان ببخشم؟
فرمود: «بر پايه هجرت در راهِ دين، خرد و دانايى».
۱.الكافي: ج 3 ص 549 ح 1، كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 2 ص 35 ح 1631.
عنه عليه السلامـ أيضًا ـ: يا هِشامُ، لِكُلِّ شَيءٍ دَليلٌ، ودَليلُ العاقِلِ التَّفَكُّرُ، ودَليلُ التَّفَكُّرِ الصَّمتُ. ولِكُلِّ شَيءٍ مَطِيَّةٌ، ومَطِيَّةُ العاقِلِ التَّواضُعُ، وكَفى بِكَ جَهلاً أن تَركَبَ ما نُهيتَ عَنهُ.
يا هِشامُ، لَو كانَ في يَدِكَ جَوزَةٌ وقالَ النّاسُ: في يَدِكَ لُؤلُؤَةٌ، ما كانَ يَنفَعُكَ وأنتَ تَعلَمُ أنَّها جَوزَةٌ، ولَو كانَ في يَدِكَ لُؤلُؤَةٌ وقالَ النّاسُ: إنَّها جَوزَةٌ، ما ضَرَّكَ وأنتَ تَعلَمُ أنَّها لُؤلُؤَةٌ.
يا هِشامُ، ما بَعَثَ اللّهُ أنبِياءَهُ ورُسُلَهُ إلى عِبادِهِ إلاّ لِيَعقِلوا عَنِ اللّهِ، فَأَحسَنُهُمُ استِجابَةً أحسَنُهُم مَعرِفَةً لِلّهِ، وأعلَمُهُم بِأَمرِ اللّهِ أحسَنُهُم عَقلاً، وأعقَلُهُم أرفَعُهُم دَرَجَةً فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ.
امام كاظم عليه السلامـ خطاب به هِشام بن حَكَم ـ: اى هشام! هر چيزى را نشانه اى است و نشانه خردمند، انديشه كردن است و نشانه انديشه كردن، سكوت است، و هر چيزى را مركبى است و مركب خردمند، فروتنى است. براى نادانى تو، همين بس كه كارى را كه از آن نهى شده اى، انجام دهى.
اى هشام! اگر در دست تو گردويى بود و مردم گفتند: «در دست تو دُرّى است» و تو مى دانى گردوست، [سخن آنان] تو را سودى نمى بخشد، و اگر در دست تو دُرّى بود و مردم گفتند: «گردوست»، [از سخن آنان]آسيبى به تو نمى رسد، تا زمانى كه تو مى دانى كه دُرّ است.
اى هشام! خداوند، پيامبران و رسولان را به سوى مردمْ مبعوث نكرد، مگر بدان جهت كه مردم از خداوند، خرد دريافت كنند [و از بينش الهى برخوردار گردند]. پس بهترين كسانى كه پيامبران را اجابت مى كنند،
۱.تحف العقول: ص 386، الكافي: ج 1 ص 16 ح 12 نحوه وفيه «دليل العقل» بدل «دليل العاقل» و «قليل العمل من العالم» بدل «قليل العمل من العاقل» وكلاهما عن هشام بن الحكم، بحار الأنوار: ج 1 ص 138 ح 30.
۲.در احاديث متعددى به موضوع «دريافت خِرد (عقل) از خداوند متعال» با جملاتى نظير «عقل عن اللّه»، «ليعقلوا عن اللّه»، «يعقل عن اللّه»، «لم يعقل عن اللّه» اشاره شده است. علاّمه مجلسى رحمه اللهدر بيان مقصود از اين جمله مى فرمايد: «عقل عن اللّه، أى حصل له معرفة ذاته وصفاته وأحكامه وشرايعه، أو أعطاه اللّه العقل، أو علم الاُمور بعلم ينتهى إلى اللّه بأن أخذه عن أنبياءه وحججه، اما بلا واسطة أو بواسطة، أو بلغ عقله إلى درجة يفيض اللّه علومه عليه بغير تعليم بشر؛ عقل عن اللّه، يعنى معرفت ذات و صفات و احكام شرع خداوندى برايش حاصل شد، و يا اين كه خداوند به وى خِرد عطا كرد، و يا اين كه به امور و حقايق از طريق پيامبران و حجّت هاى الهى و يا بدون واسطه آگاه گشت، و يا اين كه خِردش به آن جا رسيد كه خداوند بدون فراگيرى از انسانى، دانش هايش را به وى افاضه مى كند» (بحار الأنوار: ج 1 ص 138).
با عنايت به آنچه در مقدمه اين بخش درباره معناى «عقل» در قرآن و احاديث اسلامى ذكر شد، مى توان گفت مقصود از «عقل»، نور و بينش و يا بصيرتى است كه انسان در پر تو آن، حق را از باطل تميز مى دهد، چنان كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهنقل شده است كه: «العقل نور فى القلب يفرق به بين الحق والباطل؛ خرد، نورى است در دل كه بدان، حق را از باطل جدا مى كند» (ر. ك: ح 2).
همه انسان ها در ژرفاى وجود خود، از اين نور برخوردارند. انبياء الهى آمده اند تا با موانع شكوفايى نور خِرد در وجود انسان مبارزه كنند و زمينه پرورش آن را فراهم سازند، تا با شكوفا شدن عقل، انسان به نور علم دست يابد، چنان كه در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است: «ليس العلم بكثرة التعلّم. إنّما هو نور يقع في قلب مَن يريد اللّه تبارك وتعالى أن يهديه؛ دانش، به زياد آموختن نيست. همانا دانش، نورى است كه در دل هر كس كه خداوند متعال بخواهد او را هدايت كند، قرار مى گيرد» (ر. ك: ج 2 ح 1283).
بنا بر اين، يكى از مهم ترين دلايل بعثت انبياى الهى، شكوفاسازى نيروى عقل در وجود انسان است، چنان كه امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد: «ويثيروا لهم دفائن العقول؛ گنجينه هاى خِرد را برايشان آشكار مى سازد» (ر. ك: ح 240).
به عبارت ديگر، انبياى الهى آمده اند تا زمينه دريافت نور خِرد را از خداوند متعال براى انسان فراهم سازند، چنان كه امام كاظم عليه السلام مى فرمايد: «ما بعث اللّه انبياءه ورسله إلى عباده إلاّ ليعقلوا عن اللّه؛ خداوند، رسولان و پيامبرانش را به سوى بندگان نفرستاد مگر بدان جهت كه بينش و بصيرت الهى پيدا كنند» (ر. ك: ح 162).
بر اين پايه، مقصود از دريافت خِرد از خداوند متعال، شكوفا سازى خِرد فطرى (فطرت عقل) از طريق عمل به رهنمودهاى پيامبران و برخوردارى از بينش و بصيرت است و بدين سان مى توان «عقل» را در جمله «عَقَلَ عَنِ اللّه ِ»، به «برخوردارى از بصيرت الهى» تفسير كرد. با شكوفا شدن فطرت عقل و رسيدن انسان به نور علم و بصيرت الهى، حقيقت دنيا براى او آشكار مى گردد و لذا ـ چنان كه در روايت بالا آمده ـ كسى كه از خداوند خِرد دريافت كرد، نسبت به دنيا و اهل دنيا بى رغبت مى شود و نيز معرفت حقيقى نسبت به خداوند پيدا مى كند و چنين كسى خدا را در قضا و قَدَرش متّهم نمى نمايد و در روزى دادنش كُند نمى شمارد.
عنه عليهالسلام: أعقَلُ النّاسِ مَن لا يَتَجاوَزُ الصَّمتَ في عُقوبَةِ الجُهّالِ. ۱
امام على عليهالسلام: خردمندترينِ مردم، كسى است كه در عقوبت كردنِ نادانان، از سكوت، فراتر نرود.
۱.غرر الحكم: ح 3313.
عنه عليه السلامـ في صِفَةِ مَن يَحفَظُ اللّهُ بِهِم حُجَجَهُ وبَيِّناتِهِـ: هَجَمَ بِهِمُ العِلمُ عَلى حَقيقَةِ البَصيرَةِ، وباشَروا روحَ اليَقينِ، واستَلانوا مَا استَعوَرَهُ المُترَفونَ، وأنِسوا بِمَا استَوحَشَ مِنهُ الجاهِلونَ، وصَحِبُوا الدُّنيا بِأَبدانٍ أرواحُها مُعَلَّقَةٌ بِالمَحَلِّ الأَعلى. اُولئِكَ خُلَفاءُ اللّهِ في أرضِهِ، والدُّعاةُ إلى دينِهِ. آهِ آهِ شَوقًا إلى رُؤيَتِهِم ۱.
امام على عليه السلام:ـ در توصيف آنان كه خداوند حجتها و نشانه هايش را به واسطه ايشان نگاه مى داردـ: دانش، آنان را به نهايت بصيرت رسانده است و به روح يقين رسيده اند. آنچه را نازپروردگان دشوار ديده اند، براحتى پذيرفته اند و بدان چه نادانان از آن رميده اند، انس گرفته اند. با كالبدهايشان با دنيا همراه گشته اند و جانهايشان از ملأ اعلى آويخته است. اينان جانشينان خداوند در زمين و دعوتگران به دينش هستند. وه كه چه مشتاق ديدار آنانم!
۱.نهج البلاغة: الحكمة 147.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +3 مورد دیگر
عنه عليه السلام:العِلمُ نُقطَةٌ كَثَّرَهَا الجاهِلونَ ۱.
امام على عليه السلام:دانش نقطه اى است، نادانان آن را زياد كردند.
۱.مستدرك نهج البلاغة لكاشف الغطاء: 185، عوالي اللآلي: 4 / 129 / 223.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +3 مورد دیگر
عنه عليه السلام:يَتَفاضَلُ النّاسُ بِالعُلومِ والعُقولِ لا بِالأَموالِ والاُصولِ ۱.
امام على عليه السلام:مردم با داناييها و خردها و نه داراييها و نَسَبها بر يكديگر برترى مى يابند.
۱.غرر الحكم: 11009
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
مِمّا يُنسَبُ إلَى الإِمامِ عَلِيٍّ عليه السلام:
لا فَضلَ إلاّ لِأَهلِ العِلمِ، إنَّهُمُعَلَى الهُدى لِمَنِ استَهدى أدِلاّءُ
وقيمَةُ المَرءِ ما قَد كانَ يُحسِنُهُوالجاهِلونَ لِأَهلِ العِلمِ أعداءُ ۱
امام على عليه السلامـ در اشعار منسوب به ايشان ـ:
جز براى اهل دانش، فضيلتى نباشد، چه آنان اند كه ره جويان را رهنمايان اند.
ارزش انسان چيزى است كه نيك مى داند و نادانان با اهل دانش، دشمنان اند.
۱.ديوان الإمام عليّ عليه السلام: 24.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعقل و جهلعوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر
عنه عليه السلام:كُن عالِمًا بِالحَقِّ عامِلاً بِهِ، يُنجِكَ اللّهُ سُبحانَهُ ۱.
امام على عليه السلام:تو به حقّ دانا باش و بدان عمل كن، خداى سبحان تو را مى رهاند.
۱.غرر الحكم: 7188.
عنه عليه السلامـ فيما نُسِبَ إلَيهِـ: العِلمُ سُلطانٌ، مَن وَجَدَهُ صالَ بِهِ، ومَن لَم يَجِدهُ صيلَ عَلَيهِ ۱.
امام على عليه السلامـ در حكمتهايى منسوب به ايشانـ: دانايى، توانايى است. هر كس آن را يابد، بدان پيروز شود و هر كس آن را نيابد، مغلوب گردد.
۱.شرح نهج البلاغة: 20 / 319 / 660.
عنه عليه السلامـ لِكُمَيلٍ في ذِكرِ أوصافِ حُجَجِ اللّهِ عَلَى الخَلقِـ: هَجَمَ بِهِمُ العِلمُ عَلى حَقائِقِ الإِيمانِ، فَاستَلانوا روحَ اليَقينِ، فَأَنِسوا بِمَا استَوحَشَ مِنهُ الجاهِلونَ، واستَلانوا مَا استَوعَرَهُ المُترَفونَ، صَحِبُوا الدُّنيا بِأَبدانٍ أرواحُها مُعَلَّقَةٌ بِالمَحَلِّ الأَعلى. اُولئِكَ خُلَفاءُ اللّهِ في أرضِهِ، وحُجَجُهُ عَلى عِبادِهِ، والدُّعاةُ إلى دينِهِ، هاهِ هاهِ شَوقًا إلى رُؤيَتِهِم! ۱
امام على عليه السلامـ [خطاب] به كميل در توصيف حجتهاى خدا بر خلقـ: دانش، آنان را به حقايق ايمان رسانده است، پس با روح يقين درآميخته اند و بدان چه نادانان از آن رميده اند، انس يافته اند و آنچه را راحت طلبان دشوار يافته اند، به آسانى گرفته اند و با پيكرهاى خود همدم دنيايند؛ ولى جانهايشان به جهان برتر آويخته است. آنانند جانشينان خدا در زمينش و حجتهاى او بر بندگانش و مناديان دينش. وه چه مشتاق ديدار آنهايم.
۱.الإرشاد: 1 / 228، الخصال: 186 / 257، كمال الدين: 291، تحف العقول: 171، نهج البلاغة: الحكمة 147 كلّها عن كميل بن زياد النخعي؛ عيون الأخبار لابن قتيبة: 2 / 355 كلّها نحوه.
عنه عليه السلام:أعلَمُكُم أخوَفُكُم ۱.
امام على عليه السلام:داناترين شما، بيمناك ترين شماست.
۱.غرر الحكم: 2831، مجمع البيان: 8 / 635 قال: «وفي الحديث: أعلَمكُم بِاللّه ِ أخوَفُكُم للّه ِِ».
عنه عليه السلام:أعظَمُ النّاسِ عِلمًا أشَدُّهُم خَوفًا للّهِِ سُبحانَهُ ۱.
امام على عليه السلام:داناترين مردم، بيمناكترين آنان از خداوند سبحان است.
۱.غرر الحكم: 3148
الإمام زين العابدين عليه السلام:سُبحانَكَ! أخشى خَلقِكَ لَكَ أعلَمُهُم بِكَ، وأخضَعُهُم لَكَ أعمَلُهُم بِطاعَتِكَ، وأهوَنُهُم عَلَيكَ مَن أنتَ تَرزُقُهُ وهُوَ يَعبُدُ غَيرَكَ! ۱
امام زين العابدين عليه السلام:(بار الها!) تو منزهى! در ميان آفريدگانت، بيمناكترين از تو، داناترين ايشان اند به تو، و خاضع ترين آنان در برابرت كوشاترين آنهاست در كار طاعت تو، و خوارترين آنها نزد تو، كسى است كه تو او را روزى مى دهى، ولى جز تو را مى پرستد.
۱.الصحيفة السجّادية: 221 / الدعاء 52.
عنه عليه السلام:إنَّ أعلَمَ النّاسِ بِاللّهِ أخوَفُهُم للّهِِ، وأخوَفُهُم لَهُ أعلَمُهُم بِهِ، وأعلَمُهُم بِهِ أزهَدُهُم فيها ۱.
امام صادق عليه السلام:داناترين مردم به خدا، بيمناكترين آنها از خداست و بيمناكترين آنان از او، داناترين به اويند و داناترين به او، كم رغبت ترين آنهاست [به دنيا].
۱.تفسير القمّي: 2 / 146 عن حفص بن غياث، وراجع غرر الحكم: 3121.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۲٬۲۲۹