پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره حقوق همسايه ـ: [حقّ اوست كه] اگر از تو كمك خواست، كمكش كنى. اگر از تو قرض خواست، به او قرض دهى. اگر نيازمند شد، نيازش را برطرف سازى. اگر مصيبتى ديد، او را دلدارى دهى. اگر خير [و خوبى]اى به او رسيد، به وى تبريك بگويى. اگر بيمار شد، به عيادتش بروى. اگر مُرد، در تشييع جنازه اش شركت كنى و خانه ات را بلندتر از خانه او نسازى تا جلوى جريانِ هوا را بر او بگيرى، مگر آن كه خودش اجازه دهد. هرگاه ميوه اى خريدى، براى او تعارف بفرستى و اگر اين كار را نمى كنى، ميوه را مخفيانه به خانه ات ببر و فرزندت را همراه آن ميوه، بيرون مياور تا كودكانِ او را [با ديدن آن ميوه در دست فرزندت]ناراحت كنى. با بوى [و يا دودِ] ديگت، او را ناراحت نكنى، مگر آن كه مقدارى از غذاى آن را براى

ثواب الأعمالـ به نقل از ابو هريره و عبد اللّه بن عبّاس ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس وكالت دعواى ستمگرى را به عهده گيرد يا او را در دعوايش كمك كند، فرشته مرگ با مژده لعنت خدا و آتش دوزخ، بر او فرود مى آيد؛ آتشى كه در آن جاويدان خواهد بود، و اين، چه بد سرنوشتى است! هر كس براى زمامدارى ستمگر، در نيازى كرنش كند، همدم او در آتش است. هر كس زمامدارى را به جور (ستمگرى) راه نمايى كند، با هامان (وزير فرعون) همدم مى شود و او و آن سلطان، ميان دوزخيان، سخت ترين عذاب را دارند. هر كس ثروتمندى را به طمع [مال و منالِ] دنياى او احترام بگذارد و دوستش بدارد، خداوند بر وى خشم مى گيرد و در طبقه پايين دوزخ، با قارون در يك درجه خواهد بود. هر كس ساختمانى را به قصد خودنمايى و شهرت طلبى بسازد، روز قيامت