بحار الأنوار:روايت شده است كه از امام كاظم عليه السلام سؤال شد: فردى غمگين مى شود بى آن كه علت اندوه خود را بداند؟ فرمود: اگر اندوهى به او رسد بداند كه برادرش غمى دارد. همچنين است اگر بى دليل شاد شود. پس، در اداى حقوق برادران از خدا مدد مى جوييم.

امام باقر عليه السلام:از حقوق مؤمن بر مؤمن اين است كه گرسنگى او را بزدايد، بدن برهنه اش را بپوشاند، اندوهش را برطرف سازد، قرضش را بپردازد و پس از مرگش به زن و فرزندان او رسيدگى كند.

امام صادق عليه السلام:هر كه دين خدا را ارج نهد، براى حقوق برادران خود نيز ارج قايل باشد و هركه دين خدا را خفيف شمارد، به برادران خود نيز اهميّتى ندهد.

امام صادق عليه السلام:خداوند به چيزى برتر از اداى حقّ مؤمن عبادت نشده است.

امام صادق عليه السلام:مؤمن را بر مؤمن هفت حقّ است كه خداوند عز و جل آنهارا بر او واجب كرده است و خدا درباره آنها از او بازخواست مى كند: او را در چشم خود بزرگ شمارد، در دل دوستش بدارد، با مال و دارايى خود ياريش رساند، بر او همان پسندد كه بر خود مى پسندد، غيبت او را حرام شمارد، در بيمارى به عيادتش رود، در تشييع جنازه اش شركت كند و بعد از مرگ جز به خوبى از وى ياد نكند.

الكافىـ به نقل از معلّى بن خنيس ـ: از امام صادق عليه السلام درباره حقّ مؤمن سؤال كردم، حضرت فرمود: حقّ مؤمن بر مؤمن هفتاد حقّ است كه من تنها هفت حقّ را برايت مى گويم. تا او گرسنه است تو سير نخورى، تا او برهنه است تو نپوشى و راهنماى او باشى و لباس او كه آن را مى پوشد و زبان او كه با آن سخن مى گويد و دوست بدارى براى او آنچه براى خود دوست مى دارى و چنانچه كنيزى دارى او را به جهت خدمت نزدش بفرستى و شبانه روز در برآوردن حوائجش كوشا باشى.

امام صادق عليه السلامـ در بيان حقوق مؤمن بر مؤمن ـفرمود: آسانترين اين حقوق آن است كه براى او همان چيزى را دوست داشته باشى كه براى خود دوست دارى و بر او نپسندى آنچه را بر خود نمى پسندى.

امام عسكرى عليه السلام:آن كه به حقوق برادران خود آشناتر باشد و در رعايت كردن آنها كوشاتر، نزد خداوند ارجمندتر است.

امام على عليه السلام:اداى حقوق برادران، برترين اعمال پرهيزگاران است.