فیلترها
نتایج جستجو برای «حزب شیطان»: ۱۹ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ مِنَ الغَرَقِ، وأهلُ بَيتي أمانٌ لِاُمَّتي مِنَ الِاختِلافِ، فَإِذا خالَفَتها قَبيلَةٌ مِنَ العَرَبِ، اختَلَفوا فَصاروا حِزبَ إبليسَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستارگان، موجب امنيت ساكنان زمين از غرق شدن هستند و اهل بيت من، موجب ايمنى امّت من از اختلاف هستند. پس هر گاه قبيله اى از عرب با آنها به مخالفت برخاستند و امّت، اختلاف كردند، ديگر حزب شيطان شده اند.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 162 ح 4715.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ مِنَ الغَرَقِ، وأهلُ بَيتي أمانٌ لاُِمَّتي مِنَ الاِختِلافِ، فَإِذا خالَفَتها قَبيلَةٌ مِنَ العَرَبِ، اختَلَفوا فَصاروا حِزبَ إبليسَ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستارگان موجب امنيت ساكنان زمين از غرق شدن هستند و اهل بيت من موجب ايمنى امّت من هستند از اختلاف، پس هر گاه قبيله اى از عرب با آنها به مخالفت برخاستند و امّت اختلاف يافتند ديگر حزب شيطان گشته اند.
۱.المستدرك على الصحيحين: 3 / 162 / 4715 عن ابن عبّاس.
عنه عليه السلام:نَحنُ النُّجَباءُ، وأفراطُنا أفراطُ الأَنبِياءِ، حِزبُنا حِزبُ اللّهِ، والفِئَةُ الباغِيَةُ حِزبُ الشَّيطانِ، مَن ساوى بَينَنا وبَينَ عَدُوِّنا فَلَيسَ مِنّا ۱.
امام على عليه السلام:ماييم بزرگواران و جلوداران ما جلوداران انبيا هستند، حزب ما حزب خداست و گروهِ سركش، حزب شيطان هستند، هر كس ما را همسنگ دشمنمان بداند از ما نيست.
۱.فضائل الصحابة لابن حنبل: 2 / 679 / 1160، تاريخ دمشق «ترجمة الإمام عليّ عليه السلام»: 3 / 144 / 1189، أمالي الطوسيّ: 270 / 502، بشارة المصطفى: 128 كلّها عن حبّة العرنيّ، وراجع مناقب الإمام أميرالمؤمنين عليه السلامللكوفيّ: 2 / 107.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحَبَّ أن يَركَبَ سَفينَةَ النَّجاةِ ويَستَمسِكَ بِالعُروَةِ الوُثقى ويَعتَصِمَ بِحَبلِ اللّهِ المَتينِ فَليُوالِ عَلِيًّا بَعدي، وَليُعادِ عَدُوَّهُ، وَليَأتَمَّ بِالأَئِمَّةِ الهُداةِ مِن وُلدِهِ، فَإِنَّهُم خُلَفائي وأوصِيائي وحُجَجُ اللّهِ عَلَى الخَلقِ بَعدي وسادَةُ اُمَّتي وقادَةُ الأَتقِياءِ إلَى الجَنَّةِ، حِزبُهُم حِزبي وحِزبي حِزبُ اللّهِ، وحِزبُ أعدائِهِم حِزبُ الشَّيطانِ ۱.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه دوست دارد كه بر كشتى نجات بنشيند و به دستگيره محكم چنگ آويزد و ريسمان استوار خدا را بگيرد بايد پس از من على را دوست بدارد و با دشمن او دشمنى كند و امامان هدايتگر از نسل او را به پيشوايى بپذيرد؛ زيرا كه آنان پس از من جانشينان و اوصياى من و حجّت خدا بر خلقند و سروران امّت هستند و پرهيزگاران را به سوى بهشت مى برند. حزب آنان حزب من است و حزب من حزب خداست و حزب دشمنان آنان حزب شيطان است.
۱.أمالي الصدوق: 26 / 5، عيون أخبار الرضا عليه السلام: 292 / 43 كلاهما عن الحسين بن خالد عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بشارة المصطفى: 15 عن داود بن سليمان عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، روضة الواعظين: 174، إرشاد القلوب: 2 / 424، ينابيع المودّة: 2 / 316 / 912 عن الإمام عليّ عليه السلام.
صالِحُ بنُ مَيثَمٍ التَّمارِ رحمه الله:وَجَدتُ في كِتابِ مَيثَمٍ رضى الله عنه يَقولُ: تَمَسَّينا لَيلَةً عِندَ أميرِ المُؤمِنينَ عَلِيِّ بن أبي طالِبٍ عليه السلام، فَقالَ لَنا: لَيسَ مِن عَبدٍ اِمتَحَنَ اللّهُ قَلبَهُ بِالإِيمانِ إلاّ أصبَحَ يَجِدُ مَوَدَّتَنا عَلى قَلبِهِ، ولا أصبَحَ عَبدٌ مِمَّن سَخَطَ اللّهُ عَلَيهِ إلاّ يَجِدُ بُغضَنا عَلى قَلبِهِ، فَأَصبَحنا نَفرَحُ بِحُبِّ المُؤمِنِ لَنا، ونَعرِفُ بُغضَ المُبغِضِ لَنا، وأصبَحَ مُحِبُّنا مُغتَبِطًا بِحُبِّنا بِرَحمَةٍ مِنَ اللّهِ يَنتَظِرُها كُلَّ يَومٍ، وأصبَحَ مُبغِضُنا يُؤَسِّسُ بُنيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ، فَكَأَنَّ ذلِكَ الشَّفا قَدِ انهارَ بِهِ في نارِ جَهَنَّمَ، وكَأَنَّ أبوابَ الرَّحمَةِ قَد فُتِحَت لِأَصحابِ الرَّحمَةِ،
صالح بن ميثم تمّار (رحمه اللّه):در كتاب ميثم رضى الله عنه ديدم كه مى گويد: شبى را در خدمت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام بوديم. آن حضرت به ما فرمود: هيچ بنده اى نيست كه خداوند دلش را براى ايمان صاف و خالص كرده باشد مگر اين كه محبّت ما را در قلبش احساس مى كند وهيچ بنده اى نيست كه خداوند از او در خشم و ناخشنودى باشد مگر اين كه در قلبش نسبت به ما احساس بغض مى كند. بنابراين، ما از اين كه مؤمن دوستمان مى دارد شاد مى شويم و دشمنى كسى را كه با ما بغض مى ورزد مى دانيم. دوستدار ما از رحمت خداوند كه به واسطه محبّت ما هر روز انتظار آن را مى كشد شادمان است و دشمن ما بناى خود را در لبه پرتگاهى در حال ريزش پى ريزى مى كند كه اين لبه، او را در آتش دوزخ فرو مى افكند و درهاى رحمت به روى اهل رحمت
الإمام عليّ عليه السلام: اُحَذِّرُكُم أهلَ النِّفاقِ؛ فَإِنَّهُمُ الضّالّونَ المُضِلّونَ، وَالزّالّونَ المُزِلّونَ. يَتَلَوَّنونَ ألوانا، ويَفتَنّونَ افتِنانا، ويَعمِدونَكُم بِكُلِّ عِمادٍ، ويَرصُدونَكُم بِكُلِّ مِرصادٍ ۱، قُلوبُهُم دَويَّةٌ وصِفاحُهُم نَقِيَّةٌ، يَمشونَ الخَفاءَ، ويَدِبّونَ الضَّرّاءَ، وَصفُهُم دَواءٌ، وقَولُهُم شِفاءٌ، وفِعلُهُمُ الدّاءُ العَياءُ، حَسَدَةُ الرَّخاءِ، ومُؤَكِّدُو البَلاءِ، ومُقَنِّطُو الرَّجاءِ، لَهُم بِكُلِّ طَريقٍ صَريعٌ، وإلى كُلِّ قَلبٍ شَفيعٌ، ولِكُلِّ شَجوٍ دُموعٌ، يَتَقارَضونَ الثَّناءَ، ويَتَراقَبونَ الجَزاءَ، إن سَأَلوا ألحَفوا ۲، وإن عَذَلوا ۳ كَشَفوا، وإن حَكَموا أسرَفوا، قَد أعَدّوا لِكُلِّ حَقٍّ باطِلاً، ولِكُلِّ قائِمٍ مائِلاً، ولِكُلِّ
امام على عليه السلام: شما را از دورويان بر حذر مىدارم؛ زيرا آنان مردمانى گمراه و گمراهكنندهاند. خود لغزيدهاند و ديگران را نيز مىلغزانند. هر دم به رنگى در مىآيند، هر گاه نيرنگى مىسازند و با هر وسيلهاى و از هر راهى، قصد [فريب و اغواى] شما مىكنند و در هر كمينگاهى، به كمين شما مىنشينند. دلهايشان پر از بيمارى است؛ ولى چهرهها [و ظاهر]شان آراسته و پاكيزه. در نهان، راه مىروند و پنهانى مىجنبند. ۵ شرح و بيانشان دارو و گفتارشان شفاست؛ امّا كردارشان دردِ بىدرمان است. حسودانِ نعمت و آسايش [ـِ ديگران]اند، و به رنج و گرفتارى [ـِ مردمان] دامن مىزنند و بذر نوميدى مىپاشند. در هر راهى، به خاك هلاكت افكندهاى دارند و براى رخنه در هر دلى، وسيلهاى [از زبانْبازى و تملّق]، و براى هر غم و
۱.قال ابن أبي الحديد: قوله: «يَفتَنّون»: يَتَشعّبون فُنونا؛ أي ضروبا. «ويعمدونكم»: أي يهدّونكم ويفدحونكم؛ يقال: عمده المرض أي هَدَّهُ.
«بعماد»: أي بأمر فادح وخَطب مؤلم. «ويرصدونكم»: يعدّون المكائد لكم، أرصدتُ: أعددت (شرح نهج البلاغة: ج 10 ص 166).
۲.ألحَفَ: إذا ألحَّ في المسألة ولزمها (النهاية: ج 4 ص 237 «لحف»).
۳.العَذلُ: المَلَامةُ، يقال: عَذَلتُ فلانا فاعتذل. أي لام نفسه وأعتَبَ (الصحاح: ج 5 ص 1762 «عذل»).
۴.نهج البلاغة: الخطبة 194، بحار الأنوار: ج 72 ص 177 ح 6.
۵.عبارت «يدبّون الضرّاء»، ضرب المثلى است براى كسى كه به دوستش نيرنگ مىزند. ضرّاء، به معناى درخت انبوه و تنومند و در هم پيچيده است كه در پشت آن، مخفى شوند. شايد هم مراد اين باشد كه آهسته و سر به زير، راه مىروند؛ ولى به ناگاه، زهر خود را مىريزند.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ مِنَ الغَرَقِ، وأهلُ بَيتي أمانٌ لِاُمَّتي مِنَ الِاختِلافِ، فَإِذا خالَفَتها قَبيلَةٌ مِنَ العَرَبِ، اختَلَفوا فَصاروا حِزبَ إبليسَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستارگان، موجب امنيت ساكنان زمين از غرق شدن هستند و اهل بيت من، موجب ايمنى امّت من از اختلاف هستند. پس هر گاه قبيله اى از عرب با آنها به مخالفت برخاستند و امّت، اختلاف كردند، ديگر حزب شيطان شده اند.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 162 ح 4715 عن ابن عبّاس.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أحَبَّ أن يَركَبَ سَفينَةَ النَّجاةِ ويَستَمسِكَ بِالعُروَةِ الوُثقى ويَعتَصِمَ بِحَبلِ اللّهِ المَتينِ فَليُوالِ عَلِيًّا بَعدي، وَليُعادِ عَدُوَّهُ، وَليَأتَمَّ بِالأَئِمَّةِ الهُداةِ مِن وُلدِهِ، فَإِنَّهُم خُلَفائي وأوصِيائي وحُجَجُ اللّهِ عَلَى الخَلقِ بَعدي وسادَةُ اُمَّتي وقادَةُ الأَتقِياءِ إلَى الجَنَّةِ، حِزبُهُم حِزبي وحِزبي حِزبُ اللّهِ، وحِزبُ أعدائِهِم حِزبُ الشَّيطانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد بر كشتى نجات بنشيند و به دستاويزى محكم چنگ آويزد و ريسمان استوار خدا را بگيرد، بايد پس از من، على را دوست بدارد و با دشمن او دشمنى كند و امامانِ هدايتگر از نسل او را به پيشوايى بپذيرد؛ چرا كه آنان پس از من، جانشينان و اوصياى من و حجّت خدا بر خلق اند و سَروران امّت هستند و پرهيزگاران را به سوى بهشت مى برند. حزب آنان، حزب من است و حزب من، حزب خداست و حزب دشمنان آنان، حزب شيطان است.
۱.الأمالي للصدوق: ص26 ح 5 عن الحسين بن خالد عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 38 ص 92 ح 5؛ ينابيع المودّة: ج 2 ص 316 ح 912 عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أيُّها النّاسُ، إنّما بَدْءُ وُقوعِ الفِتَنِ أهْواءٌ تُتَّبَعُ. ولَو أنَّ الحَقَّ خَلَصَ لَم يَكُنِ اخْتِلافٌ، ولكنْ يُؤخَذُ مِن هذا ضِغْثٌ ومِن هذا ضِغْثٌ فيُمْزَجانِ فيَجيئانِ مَعا، فهُنالِكَ اسْتَحْوَذَ الشّيطانُ على أوْليائِه، ونَجا الّذينَ سَبَقَتْ لَهُم مِن اللّهِ الحُسْنى. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! جز اين نيست كه فتنه ها، به سبب پيروى از خواهشهاى نفسانى، آغاز مى شود. اگر حقّ خالص و يكدست بود اختلافى پيش نمى آمد. اما اندكى از حقّ و مشتى از باطل گرفته و درهم آميخته مى شوند. در اين جاست كه شيطان بر دوستداران خود چيره مى شود، اما آنان كه نيكى (لطف) خداوند پيشاپيش شامل حالشان شده نجات يابند.
۱.الكافي: 1/54/1.
عنه عليه السلامـ مِن خُطبةٍ لَهُ يَصِفُ فيها المُنافِقينَ ـ: فَهُم لُمَةُ الشَّيطانِ، وحُمَةُ النِّيرانِ، اُولئكَ حِزبُ الشَّيطانِ، ألَا إنَّ حِزبَ الشَّيطانِ هُمُ الخاسِرونَ. ۱
امام على عليه السلامـ در قسمتى از خطبه خويش در توصيف منافقان ـفرمود: آنان گروه شيطان و شعله آتش جهنم هستند. آنان حزب شيطانند و بدانيد كه حزب شيطان بازنده و زيانكارند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 194.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن أحَبَّ أنْ يَركَبَ سَفينَةَ النَّجاةِ، و يَسْتَمسِكَ بالعُرْوَةِ الوُثْقى، و يَعْتَصِمَ بحَبلِ اللّهِ المَتينِ، فلْيُوالِ علِيّا بَعدي، و لْيُعادِ عَدُوَّهُ، و لْيَأْتَمَّ بالأئمّةِ الهُداةِ مِن وُلدِهِ؛ فإنَّهُم خُلَفائي و أوْصيائي. حِزبُهُم حِزبي، و حِزبي حِزبُ اللّهِ عزّ و جلّ، و حِزبُ أعْدائهِم حِزبُ الشّيطانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه دوست دارد بر كشتى نجات بنشيند و به دستگيره محكم چنگ زند و به ريسمان ناگسستنى خداوند بياويزد، پس از من، با على دوستى ورزد و با دشمنش دشمنى نمايد و از امامان هدايتگر نسل او پيروى كند؛ زيرا كه آنان جانشين و وصى من هستند. حزب آنان، حزب من است و حزب من، حزب خداوند عزّ و جلّ است و حزب دشمنان آنان، حزب شيطان است.
۱.عيون أخبار الرِّضا: 1 / 292 / 43.
عنه عليه السلام:نَحنُ النُّجَباءُ و أفْراطُنا أفْراطُ الأنْبياءِ، حِزبُنا حِزبُ اللّهِ، و الفِئَةُ الباغِيَةُ حِزبُ الشّيطانِ. ۱
امام على عليه السلام:ماييم آن بزرگان والا تبار، پرچمهاى ما پرچمهاى پيامبران است و حزب ما حزب خداست و آن گروه ياغىِ تجاوزگر حزب شيطان اند.
۱.بحار الأنوار: 23/106/5؛ كنز العمّال: 31728.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أيُّها النّاسُ، إنّما بَدْءُ وُقوعِ الفِتَنِ أهْواءٌ تُتَّبَعُ. و لَو أنَّ الحَقَّ خَلَصَ لَم يَكُنِ اخْتِلافٌ، و لكنْ يُؤخَذُ مِن هذا ضِغْثٌ و مِن هذا ضِغْثٌ فيُمْزَجانِ فيَجيئانِ مَعا، فهُنالِكَ اسْتَحْوَذَ الشّيطانُ على أوْليائِه، و نَجا الّذينَ سَبَقَتْ لَهُم مِن اللّهِ الحُسْنى. ۱
امام على عليه السلام:اى مردم! جز اين نيست كه فتنه ها، به سبب پيروى از خواهشهاى نفسانى، آغاز مى شود. اگر حقّ خالص و يكدست بود اختلافى پيش نمى آمد. اما اندكى از حقّ و مشتى از باطل گرفته و درهم آميخته مى شوند. در اين جاست كه شيطان بر دوستداران خود چيره مى شود، اما آنان كه نيكى (لطف) خداوند پيشاپيش شامل حالشان شده نجات يابند.
۱.الكافي: 1/54/1.
عنه عليه السلام:. و لكنَّني آسى أنْ يَليَ أمرَ هذهِ الاُمّةِ سُفَهاؤها و فُجّارُها، فَيتّخِذوا مالَ اللّهِ دُوَلاً، و عِبادَهُ خَوَلاً، و الصّالِحينَ حَرْبا، و الفاسِقينَ حِزْبا. ۱
امام على عليه السلام:. اما اندوه و تأسف من از اين است كه بي خردان و نابكاران، كار اين امت را به دست گيرند و مال خدا را دست به دست گردانند و بندگان او را، به بندگى خود گيرند و با صالحان بستيزند و تبهكاران را دار و دسته خود كنند.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 62.
عنه عليه السلامـ من خُطبةٍ لَهُ حِينَ بَلغَهُ خَبرُ الناكِثينَ بَيْعَتَهُ ـ: ألاَ و إنَّ الشّيطانَ قَد ذَمَّرَ حِزْبَهُ، و اسْتَجْلَبَ جَلَبَهُ، لِيَعودَ الجَورُ إلى أوْطانِهِ، و يَرجِعَ الباطِلُ إلى نِصابِهِ. و اللّهِ، ما أنْكروا علَيَّ مُنْكَرا، و لا جَعلوا بَيني و بَينَهُم نَصَفا. ۱
امام على عليه السلامـ در قسمتى از خطبه خويش، پس از شنيدن خبر ناكثين (بيعت شكنان در جنگ جمل) ـفرمود: هان! شيطان حزب خود را برانگيخته و لشكر خويش را فرا خوانده است، تا ستم به جاى خود باز آيد و باطل به جايگاه نخستش بازگردد؛ به خدا سوگند، ناروايى نبود كه به من نسبت ندهند و ميان من و خودشان منصفى را به داورى نگماشتند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 22.
عنه عليه السلام:ألاَ و إنَّ الشَّيطانَ قد جَمعَ حِزْبَهُ، و اسْتَجْلَبَ خَيْلَهُ و رَجِلَهُ، و إنَّ مَعي لَبَصيرتي. ۱
امام على عليه السلام:هان! شيطان دار و دسته خود را گرد آورده و نيروهاى سواره و پياده خود را از هر سو فرا خوانده است، اما من بصيرت خود را دارم.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 10.
عنه عليه السلامـ مِن خُطبةٍ لَهُ يَصِفُ فيها المُنافِقينَ ـ: فَهُم لُمَةُ الشَّيطانِ، و حُمَةُ النِّيرانِ، اُولئكَ حِزبُ الشَّيطانِ، ألاَ إنَّ حِزبَ الشَّيطانِ هُمُ الخاسِرونَ. ۱
امام على عليه السلامـ در قسمتى از خطبه خويش در توصيف منافقان ـفرمود: آنان گروه شيطان و شعله آتش جهنم هستند. آنان حزب شيطانند و بدانيد كه حزب شيطان بازنده و زيان كارند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 194.
الإمامُ الحسينُ عليه السلامـ مِن خُطبةٍ لَه خَطبَ بها لمّا رأى صُفوفَ أهلِ الكوفةِ بكَربلاءَ كاللّيلِ و السَّيلِ ـ: فنِعْمَ الرَّبُّ رَبُّنا، و بِئْسَ العِبادُ أنْتُم: أقْرَرْتُم بالطّاعَةِ، و آمَنْتُم بالرَّسولِ محمّدٍ صلى الله عليه و آله ثُمَّ أنتُم رَجَعْتُم إلى ذُرِّيَّتِه و عِتْرَتِهِ تُريدونَ قَتْلَهُم، لَقدِ اسْتَحْوَذَ علَيكُم الشَّيطانُ فأنْساكُمْ ذِكْرَ اللّهِ العَظيمِ. ۱
امام حسين عليه السلامـ در سخنانى در كربلا وقتى چشمش به سپاهيان كوفه افتاد كه سيل آسا به سويش سرازير شده بودند و از انبوهى، چون شب تار سياه مى نمودند ـ: فرمود: چه خوب پروردگارى است پروردگار ما و چه بد بندگانى هستيد شما؛ به فرمانبرى از خدا اعتراف كرديد و به پيامبر، محمّد، ايمان آورديد و اينك كمر به قتل فرزندان و عترت او بسته ايد. هر آينه شيطان بر شما چيره شده و ياد خداى بزرگ را از ذهن شما برده است.
۱.المناقب لابن شهر آشوب: 4/100.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في خُطبَةٍ يَصِفُ فيها المُنافِقينَ ـ: اُحَذِّرُكُم أهلَ النِّفاقِ؛ فإنَّهُمُ الضّالُّونَ المُضِلُّونَ، و الزّالُّونَ المُزِلُّونَ، يَتلَوَّنونَ ألوانا، و يَفتَنُّونَ افتِنانا، و يَعمِدونَكُم بكُلِّ عِمادٍ، و يَرصُدونَكُم (يَسُدُّونَكُم) بكُلِّ مِرصادٍ.
قُلوبُهُم دَوِيَّةٌ، و صِفاحُهُم نَقيَّةٌ، يَمشونَ الخَفاءَ، و يَدِبُّونَ الضَّرّاءَ، وَصفُهُم دَواءٌ، و قَولُهُم شِفاءٌ، و فِعلُهُمُ الدّاءُ العَياءُ، حَسَدَةُ الرَّخاءِ، و مُؤكِّدو (مُولِّد و) البَلاءِ، و مُقَنِّطو الرَّجاءِ، لَهُم بكلِّ طَريقٍ صَريعٌ، و إلى كُلِّ قَلبٍ شَفيعٌ، و لكُلِّ شَجوٍ دُموعٌ.
يَتَقارَضُونَ الثَّناءَ، و يَتَراقَبونَ الجَزاءَ، إن سَألوا (ساقوا) ألحَفوا، و إن عَذَلوا كَشَفوا، و إن
امام على عليه السلامـ در خطبه اى در بيان اوصاف منافقان ـفرمود: شما را از منافقان برحذر مى دارم؛ زيرا كه آنان مردمانى گمراه و گمراه كننده اند، خود لغزيده اند و ديگران را مى لغزانند، به رنگ هاى گوناگون و حالات مختلف در مى آيند، با هر وسيله و از هر طريقى قصد [فريب و گمراهى]شما مى كنند و در هر كمينگاهى به كمين شما مى نشينند.
دل هايشان بيمار است و ظاهرشان آراسته و تميز، مخفيانه عمل مى كنند و چون خزنده اى زهرناك آهسته مى خزند و بى خبر زهر خود را مى ريزند، شرح و بيانشان دارو و گفتارشان شفاست، اما كردارشان درد بى درمان است. به رفاه و آسايش مردم حسادت مى ورزند و به آتش بلا و گرفتارى [مردمان] دامن مى زنند و نوميد مى كنند، در هر راهى به خاك هلاكت افكنده اى، و براى نفوذ در هر دلى وسيله اى و براى هر