مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن عبّاس ـ: چون پيامبر خدا هنگام حج، از سرزمين عسفانْ عبور كرد، فرمود: «اى ابو بكر! اين، چه سرزمينى است؟». گفت: سرزمين عسفان. فرمود: «هود و صالح نيز، سوار بر شترانى سرخ ـ كه زِمام آنها ليف خرما بود و پوشش آنان، عبا و ردايشان، راهْ راه بود ـ از اين سرزمين گذشته اند، در حالى كه «لبّيك» مى گفتند و براى حجّ خانه آزاد (كعبه) مى رفتند».

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابن عبّاس ـ: با پيامبر خدا ميان مكّه و مدينه بوديم. از سرزمينى گذشتيم. فرمود: «اين، چه سرزمينى است؟». گفتند: سرزمين كبود. فرمود: «گويا موسى عليه السلام را مى نگرم كه دو انگشت خود را بر گوش هاى خود نهاده و با ناله و فريادِ به [درگاه]خدا با «لبّيك»، از اين سرزمين مى گذرد». سپس رفتيم تا به تپّه اى رسيديم. پرسيد: «اين، كدام تپّه است؟». گفتند: تپّه «هَرشى» يا «لِفت». فرمود: «گويا به يونس عليه السلام مى نگرم كه سوار بر شترى سرخ، با جبّه اى پشمين ـ كه زِمام شترش از ليف خرماست ـ، لبّيك گويان، از اين سرزمين مى گذرد».

زراره:از امام باقر عليه السلام سؤال شد: آيا پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله خانه خدا زيارت مى شد؟ فرمود: آرى. نمى دانند كه مردم پيشتر هم حج مى گزاردند و ما به شما خبر مى دهيم كه آدم، نوح و سليمان، همراه با جنّ و انس و پرندگان، حج خانه خدا كرده اند. موسى عليه السلام سوار بر شترى سرخ حج گزارد، در حالى كه مى گفت: «لبّيك، لبّيك». همانا خانه خدا، همان گونه كه خداوند متعال فرموده است: «نخستين خانه اى كه براى مردم قرار داده شد، خانه اى است كه در مكّه است، مبارك و هدايتگر جهانيان است» .

امام صادق عليه السلام:چون حضرت آدم عليه السلام از منى كوچ كرد، فرشتگانى به استقبال او آمدند و گفتند: اى آدم! حجّت قبول. ما دو هزار سال پيش از حج تو، اين خانه را زيارت (و حج) كرده ايم.

امام رضا عليه السلام به روايت از پدرانش: مردى از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيد: آدم عليه السلام چند بار حج كرد؟ فرمود: هفتاد بار پياده. اولين بارى كه حج نمود، همراهش بازِ شكارى بود، تا او را به آب، راهنمايى كند و همراه او از بهشت بيرون آمده بود. و از خوردن گوشت باز شكارى و پرستو نهى شده بود. پس شخص ديگرى برخاست و پرسيد: از آسمانيان اولين كسى كه حج گزارد، كه بود؟ فرمود: جبرئيل عليه السلام.

ابن عبّاس:چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هنگام حج به وادىِ عسفان عبور كرد، فرمود: اى ابوبكر! اين كدام وادى است؟ گفت: وادى عسفان. فرمود: هود و صالح نيز، سوار بر شترانى سرخ، كه زمام آن ها ليف خرما بود و پوشش آنان عبا و ردايشان راه راه بود، بر اين وادى گذشته اند، در حالى كه لبيك مى گفتند و براى حج خانه آزاد (كعبه) مى رفتند.

امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام:ابراهيم عليه السلام در ميان مردم به حج ندا داد و گفت: اى مردم! منم ابراهيم، خليل خدا. خداوند فرمانتان داده است كه اين خانه را حج كنيد، پس آن را حج كنيد. پس تا روز قيامت، هركسى كه حج مى كند، او را پاسخ داده. اولين كسى كه دعوتش را پاسخ گفت، از اهل يمن بود. و ابراهيم عليه السلام با خانواده و فرزندانش، حج گزاردند.

امام رضا عليه السلام:حضرت خضر عليه السلام از آب حيات نوشيد. پس زنده است و نمى ميرد، تا در صور، دميده شود و او نزد ما مى آيد و سلام مى دهد و ما صدايش را مى شنويم، ولى خودش را نمى بينيم. و همانا او در آن جا حضور مى يابد كه ياد شود، پس هر يك از شما كه او را ياد كرد بر او سلام دهد. همانا او هر سال در موسم حج حضور مى يابد و همه عبادات را انجام مى دهد و در عرفات، وقوف مى كند و به دعاى مؤمنان آمين مى گويد. و بزودى، خداوند بواسطه او وحشتِ قائم ما را در دوران غيبتش به انس تبديل مى كند و تنهايى اش را به وسيله او وصل مى كند.

امام باقر عليه السلام:موسى بن عمران عليه السلام حج گزارد، در حالى كه همراهش هفتاد پيامبر از بنى اسرائيل بودند، كه افسار شترشان از ليفه بود، لبّيك مى گفتند و كوهها پاسخ لبّيكشان را مى دادند و بر دوش موسى عليه السلام دو عباى پنبه اى بود و مى گفت: «لبّيك، عبدك ابن عبدك».

سليمان عليه السلام همراه جنّ و انس و پرندگان و بادها، خانه خدا را حج نمود و بر كعبه، قباطى ۲ پوشاند.

ابن عبّاس:با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ميان مكه و مدينه بوديم. بر يك وادى گذشتيم. فرمود: اين كدام وادى است؟ گفتند: وادى كبود. فرمود: گويا موسى را مى نگرم كه دو انگشت خود را بر گوش هاى خود نهاده و با ناله وفرياد «لبيك» به خدا، از اين وادى مى گذرد. سپس رفتيم تا به يك تپه رسيديم. پرسيد: اين كدام تپه است؟ گفتند: تپه «هرشى» يا «لِفت». فرمود: گويا به يونس مى نگرم كه سوار بر شترى سرخ، با جبّه اى پشمين، كه زمام شترش از ليف خرماست، لبّيك گويان از اين وادى مى گذرد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن عبّاس ـ: چون پيامبر خدا هنگام حج، از سرزمين عسفانْ عبور كرد، فرمود: «اى ابو بكر! اين، چه سرزمينى است؟». گفت: سرزمين عسفان. فرمود: «هود و صالح نيز، سوار بر شترانى سرخ ـ كه زِمام آنها ليف خرما بود و پوشش آنان، عبا و ردايشان، راهْ راه بود ـ از اين سرزمين گذشته اند، در حالى كه «لبّيك» مى گفتند و براى حجّ خانه آزاد (كعبه) مى رفتند».

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابن عبّاس ـ: با پيامبر خدا ميان مكّه و مدينه بوديم. از سرزمينى گذشتيم. فرمود: «اين، چه سرزمينى است؟». گفتند: سرزمين كبود. فرمود: «گويا موسى عليه السلام را مى نگرم كه دو انگشت خود را بر گوش هاى خود نهاده و با ناله و فريادِ به [درگاه] خدا با «لبّيك»، از اين سرزمين مى گذرد». سپس رفتيم تا به تپّه اى رسيديم. پرسيد: «اين، كدام تپّه است؟». گفتند: تپّه «هَرشى» يا «لِفت». فرمود: «گويا به يونس عليه السلام مى نگرم كه سوار بر شترى سرخ، با جبّه اى پشمين ـ كه زِمام شترش از ليف خرماست ـ، لبّيك گويان، از اين سرزمين مى گذرد».