فیلترها
نتایج جستجو برای «جایگاه آنان»: ۴ حدیث
رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ في قَولِهِ تَعالى: «وَ إِذَا أُلْقُواْ مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا» ـ : وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ! إنَّهُم لَيُستَكرَهونَ فِي النّارِ كَما يُستَكرَهُ الوَتَدُ فِي الحائِطِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در باره اين سخن خداى متعال: «و چون آنان را در تنگنايى بيندازند» ـ : سوگند به آن كه جانم در دست اوست، آنان را به زور در آتش مىافكنند، چنان كه ميخ را به زور در ديوار مىكوبند.
۱.الدّر المنثور: ج 6 ص 240 نقلاً عن ابن أبي حاتم عن يحيى بن أبي اُسيد؛ مجمع البيان: ج 7 ص 257، بحارالأنوار: ج 8 ص 255.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: لا تَغبِطَنّ فاجِرَا بِنِعمَةٍ، فَإنَّ مِن وَرائِهِ طالِبا حَثيثَا، وقَرَأَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:
«مَّأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـهُمْ سَعِيرًا» . ۱
الدرّ المنثور: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هرگز براى نعمتى كه يك گنهكار دارد، غبطه مخور؛ چرا كه جويندهاى كوشا (مرگ)، در پى اوست». آن گاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين
آيه را تلاوت كرد: «جايگاه آنان جهنّم است. هر بار كه آتش آن فرو نشنيد، شرارهاى تازه برايشان مىافزاييم» .
۱.الدر المنثور: ج 5 ص 342 نقلاً عن البيهقي في شعب الإيمان، تاريخ دمشق: ج 67 ص 364، البداية والنّهاية: ج 8 ص 110 كلاهما عن أبي هريرة من دون إسنادٍ إلى أحدٍ من أهل البيت عليهم السلام.
صحيح البخاري عن سهل بن سعد:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ يَومَ خَيبَرَ: لَاُعطِيَنَّ هذِهِ الرّايَةَ غَدا رَجُلاً يَفتَحُ اللّهُ عَلى يَدَيهِ، يُحِبُّ اللّهَ ورَسولَهُ، ويُحِبُّهُ اللّهُ ورَسولُهُ.
قالَ: فَباتَ النّاسُ يَدوكونَ ۱ لَيلَتَهُم أيُّهُم يُعطاها، فَلَمّا أصبَحَ النّاسُ غَدَوا على رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله كُلُّهُم يَرجو أن يُعطاها، فَقالَ: أينَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ؟ فَقيلَ: هُوَ يا رَسولَ اللّهِ يَشتَكي عَينَيهِ، قالَ: فَأَرسِلوا إلَيهِ، فَاُتِيَ بِهِ، فَبَصَقَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله في عَينَيهِ ودَعا لَهُ، فَبَرَأَ حَتّى كَأَن لَم يَكُن بِهِ وَجَعٌ، فَأَعطاهُ الرّايَةَ، فَقالَ عَلِيٌّ: يا رَسولَ اللّهِ، اُقاتِلُهُم حَتّى يَكونوا مِثلَنا؟
صحيح البخارىـ به نقل از سهل بن سعد ـ: پيامبر خدا در جنگ خيبر فرمود: «فردا، اين پرچم را به دست مردى مى سپارم كه خدا با دستان او فتح مى كند. او خدا و پيامبرش را دوست دارد و خدا و پيامبرش هم او را دوست دارند».
لشكر، شب را در اين گفتگو به سر بردند كه [فردا]پرچم به چه كسى داده مى شود. چون صبح شد، به نزد پيامبر خدا آمدند و هر كس اميد داشت كه [پرچم] به او داده شود. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «على بن ابى طالب كجاست؟».
گفته شد: اى پيامبر خدا! او از چشمْ درد مى نالد.
فرمود: «كسى را به سراغ او بفرستيد [تا او را بياورد]».
[چون على عليه السلام را آوردند،] پيامبر صلى الله عليه و آله آب دهان خود را بر چشمانش نهاد و برايش دعا كرد. چنان بهبود يافت كه گويى دردى نداشته است.
پيامبر صلى الله
۱.أي يخوضون ويموجون فيمن يدفعها إليه. يقال: وقع الناس في دَوْكة: أي في خوض واختلاط (النهاية: ج 2 ص 140 «دوك»).
۲.صحيح البخاري: ج 4 ص 1542 ح 3973، صحيح مسلم: ج 4 ص 1872 ح 2406، خصائص أمير المؤمنين للنسائي: ص 60 ح 16، تاريخ دمشق: ج 42 ص 85 ح 8428، تاريخ الإسلام للذهبي: ج 2 ص 406، دلائل النبوّة للبيهقي: ج 4 ص 205.
۳.شتر و بويژه شتر سرخ مو، از نفيس ترين دارايى هاى عرب بود.
امام صادق عليه السلام:خداوند هيچ آفريده اى نيافريد، مگر آن كه برايش منزلى در بهشت و منزلى در دوزخ قرار داد. كه اينان (بهشتيان) جايگاه آنان (دوزخيان) را به ارث مى برند و آنان جايگاه اينان را. اين است فرموده خداوند كه: «آنان همان وارثانى هستند كه بهشت برين را به ارث مى برند».