امام صادق عليه السلام:خرد، پشتيبان آدمى است و از خرد، زيركى، فهم، حفظ و دانش، سرچشمه مى گيرد. با خرد، آدمى به كمال مى رسد و خرد، راهنماى انسان، بينا كننده و گشاينده كارهاى اوست. اگر خرد با روشنى تقويت شود، آدمى، دانشمند، حافظ، اهل ذكر، زيرك و فهيم خواهد بود و پاسخِ چگونه، چرا و كجا را خواهد دانست و خيرخواهان را از دغلكاران، باز خواهد شناخت. اگر اينها را دانست، مسير حركت را مى شناسد و مى داند كه با چه كسانى ارتباط برقرار كند و با چه كسانى قطع رابطه نمايد و به توحيدِ خالص مى رسد و به طاعت [از خداوند] اقرار مى كند. اگر چنين شد، از دست رفته ها را جبران مى كند، در آينده به كارهاى شايسته رو مى آورد، موقعيت خويش را درك مى نمايد و مى داند كه چرا در دنيا زندگى مى كند و از كجا آمده است و به

امام زين العابدين عليه السلام:ستايش، خدايى را كه اوّل است؛ بدون اوّلِ ديگرى پيش از او، و آخر است؛ بدون آخرى پس از او. او كه ديده بينندگان، از ديدنش كوتاه است و خيال توصيف كنندگان از وصف او عاجز. آفرينش را به قدرت خود و بديعانه آفريد و به خواست خود، از نيستى بيرون كشيد، سپس آن گونه كه خواست، راهشان برد و در طريق محبتش بر انگيخت. ستايش، خدايى را كه اگر بندگانش را از قدرشناسىِ الطاف پى در پى و مايه آزمون خويش و فرو ريختنِ نعمت هاى آشكارش بر آنان، باز مى داشت، در نعمت هايش تصرّف مى كردند و او را سپاس نمى نهادند و روزىِ او را به گشادگى هزينه مى كردند و شكرش را به جا نمى آوردند، و اگر چنين مى شد، از حدود انسانيت بيرون مى رفتند و به حدّ حيوانيت سقوط مى كردند و چنان مى شدند كه خدا در آيه هاى

امام صادق عليه السلام:نام خدا، غير از خداست و جز خدا، هر چه كه شى ء بر آن اطلاق شود، مخلوق است؛ امّا آنچه زبان ها بدان تعبير مى كنند و يا دست ساز [انسان]است، ۳ مخلوق است و خداوند، غايت سالكان به سوى اوست و غايت [تصوّر شده] غير از خودِ غايت است. غايت، موصوف است و هر موصوفى، ساخته شده و سازنده اشيا، حدّى معيّن ندارد تا بدان وصف شود و [خدا] ساخته نشده تا از ساختن سازنده اش به كُنهش پى برده شود و تا هر كجا كه دور بروى، باز، فراتر از آن است. هر كس اين حكمت را بفهمد، هيچ گاه به خوارى [جهل] در نيفتد و اين است توحيد ناب. پس باورش بداريد و تصديقش كنيد و به اذن خدا، دركش نماييد. هر كس ادّعا كند كه خدا را به پرده و شكل و نمادى مى شناسد، مشرك است؛ چون پرده و نماد و شكل، غير از اوست. او يگانه يگانه

الإقبال:از دعاهاى وارد شده در روز عرفه، دعاى مولايمان امام حسين ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ است ۵۴: «ستايش، خداوندى را سِزَد كه نه از قضاى او مى توان جلوگيرى كرد، نه مى توان كسى را از عطاى او محروم ساخت. ساخته هيچ سازنده اى همچون ساخته او نيست. او بخشنده فراگير است. انواع پديده هاى بديع را آفريد و با حكمت خويش، ساخته ها را استوار كرد. طلايه ها [ى عالم وجود]بر او پنهان نيستند و امانت ها در نزد او تلف نمى شوند. كتاب جامع و شريعت اسلام را به مثابه نورى درخشان آورد. آفريدگان را ساخت و فريادرس در گرفتارى هاست. هرسازنده اى را پاداش مى دهد و زندگى هر قناعت پيشه اى را تأمين كند و بر هر نالانى، مهربان است. منفعت ها و كتاب جامع را با نورى درخشان، فرو فرستاد. اوست كه شنواى دعاهاست و بالا برنده درجه