فیلترها
نتایج جستجو برای «بیدار شدن از خواب»: ۱۹ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هر گاه شب بر مى خاست ـ: به خداى شنواى دانا پناه مى برم از شيطانِ رانده شده، از وسوسه ها و القائات و زهرافكنى او.
رسولُ اللّه صلى الله عليه و آلهـ أنَّهُ كانَ يَقولُ إذَا استَيقَظَ ـ: اللّهُمَّ إنّي أسأَ لُكَ خَيرَ هذَا اليَومِ ونورَهُ، وهُداهُ وبَرَكَتَهُ، وطَهورَهُ ومُعافاتِهِ، اللّهُمَّ إنّي أسأَ لُكَ خَيرَهُ وخَيرَ ما فيهِ، وأعوذُ بِكَ مِن شَرِّهِ وشَرِّ ما بَعدَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ آن گاه كه از خواب بيدار مى شد ـ: بار خدايا! خوبىِ اين روز و روشنايى آن را و هدايت و بركتش را و پاكى و سلامتش را از تو درخواست مى كنم. بار خدايا! خوبىِ اين روز و خوبى آنچه را در آن است، از تو مى خواهم و از بدى آن و بدى روزهاى پس از آن، به تو پناه مى برم.
۱.
مكارم الأخلاق: ج 1 ص 94 ح 181
الإمام الباقر عليه السلام:كانَ فيما وَعَظَ بِهِ لُقمانُ ابنَهُ أن قالَ: يا بُنَيَّ، إن تَكُ في شَكٍّ مِنَ المَوتِ فَارفَع عَن نَفسِكَ النَّومَ ولَن تَستَطيعَ ذلِكَ، وإن كُنتَ في شَكٍّ مِنَ البَعثِ فَادفَع عَن نَفسِكَ الاِنتِباهَ ولَن تَستَطيعَ ذلِكَ، فَإِنَّكَ إذا فَكَّرتَ عَلِمتَ أنَّ نَفسَكَ بِيَدِ غَيرِكَ، وإنَّمَا النَّومُ بِمَنزِلَةِ المَوتِ، وإنَّمَا اليَقَظَةُ بَعدَ النَّومِ بِمَنزِلَةِ البَعثِ بَعدَ المَوتِ. ۱
امام باقر عليه السلام:در نصايح لقمان به پسرش است كه گفت: «اى پسرم! اگر درباره مرگْ ترديد دارى، خواب را از خود، دور كن ـ كه نخواهى توانست ـ و اگر درباره رستاخيزْ ترديد دارى، بيدار شدن از خواب را از خود دور كن ـ كه نخواهى توانست ـ؛ زيرا اگر انديشه كنى، مى دانى كه جان تو در دست ديگرى است و همانا خواب، به منزله مرگ است و بيدارى پس از خواب، به منزله بر انگيخته شدن پس از مرگ».
۱.
قصص الأنبياء: ص 190 ح 239
الامام الباقر عليه السلام:كانَ فيما وَعَظَ بِهِ لُقمانُ عليه السلام ابنَهُ أن قالَ: يا بُنَيَّ، إن تَكُ في شَكٍّ مِنَ المَوتِ، فَارفَع عَن نَفسِكَ النَّومَ ولَن تَستَطيعَ ذلِكَ. وإن كُنتَ في شَكٍّ مِنَ البَعثِ، فَادفَع عَن نَفسِكَ الاِنتِباهَ ولَن تَستَطيعَ ذلِكَ، فَإِنَّكَ إذا فَكَّرتَ عَلِمتَ أنَّ نَفسَكَ بِيَدِ غَيرِكَ، وإنَّمَا النَّومُ بِمَنزِلَةِ المَوتِ، وإنَّمَا اليَقَظَةُ بَعدَ النَّومِ بِمَنزِلَةِ البَعثِ بَعدَ المَوتِ.
وقالَ: قالَ لُقمانُ عليه السلام: يا بُنَيَّ، لا تَقتَرِب فَيَكونَ أبعَدَ لَكَ ولا تَبعُد فَتُهانَ. كُلُّ دابَّةٍ تُحِبُّ مِثلَها، وَابنُ آدَمَ لا يُحِبُّ مِثلَهُ. لا تَنشُر بِرَّكَ (بَزَّكَ) إلا عِندَ باغيهِ، وكَما لَيسَ بَينَ الكَبشِ وَالذِّئبِ خُلَّةٌ، كَذلِكَ
امام باقر عليه السلام:در نصايح لقمان به پسرش، اين است كه گفت: «پسرم! اگر درباره مرگْ ترديد دارى، خواب را از خود دور كن ـ كه نخواهى توانست ـ و اگر درباره رستاخيزْ ترديد دارى، بيدار شدن از خواب را از خود دور كن ـ كه نخواهى توانست ـ؛ زيرا اگر انديشه كنى، مى دانى كه جان تو در دست ديگرى است و همانا خواب، به منزله مرگ است و بيدارى پس از خواب، به منزله بر انگيخته شدن پس از مرگ».
لقمان همچنين گفت: «اى پسرم! آن چنان [به مردمْ] نزديك نشو كه [از دل هاى آنان] دور شوى و آن چنان دور نشو كه خوار شوى. هر موجودى، همنوع خود را دوست مى دارد و همانا آدميزاد نيز همنوع خود را دوست مى دارد. خوبى [يا متاع] خود را جز در برابر مشترىِ آن، نگستران. چنان كه ميان قوچ و گرگ، دوستى و رفاقتى نيست، ميان نيكوكار و بدكار
کلیدواژهها حکمت های جامع
لقمانُ عليه السلامـ لِابنِهِ وهُوَ يَعِظُهُ ـ: يا بُنَيَّ، إن تَكُ في شَكٍّ مِنَ المَوتِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ النَّومَ ولَن تَستَطيعَ ذلكَ، وإن كُنتَ في شَكٍّ مِنَ البَعثِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ الانتِباهَ ولَن تَستَطيعَ ذلكَ. ۱
لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود: فرزندم! اگر در مردن شك دارى، خوابيدن را از خودت بردار اما بدان كه هرگز توان اين كار را ندارى و اگر در برانگيخته شدن ترديد دارى بيدار شدن از خواب را از خودت دور گردان، اما بدان كه هرگز نتوانى چنين كنى.
۱.
بحار الأنوار: ج ۷، ص ۴۲، ح ۱۳.
کلیدواژهها معاد
لُقمانُ عليه السلامـ لابنِهِ و هُوَ يَعِظُهُ ـ: يا بُنَيَّ، إن تَكُ في شَكٍّ مِن المَوتِ فارفَعْ عن نَفسِكَ النَّومَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ، و إن كُنتَ في شَكٍّ مِن البَعثِ فادفَعْ عن نفسِكَ الانتِباهَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ، فإنّكَ إذا فَكَّرتَ عَلِمتَ أنّ نفسَكَ بِيَدِ غَيرِكَ، و إنّما النَّومُ بمَنزِلَةِ المَوتِ، و إنّما اليَقَظَةُ بعدَ النَّومِ بمَنزِلَةِ البَعثِ بعدَ المَوتِ.
يا بُنَيَّ، لا تَقتَرِبْ فيَكونَ أبعَدَ لكَ، و لا تَبعُدْ فتُهانَ، كلُّ دابَّةٍ تُحِبُّ مِثلَها و ابنُ آدمَ لا يُحِبُّ مِثلَهُ! ۱ لا تَنشُرْ بِرَّكَ (بَزَّكَ) إلاّ عِند باغِيهِ، و كما لَيس بينَ الكَبشِ و الذِّئبِ خُلّةٌ كذلكَ لَيس بينَ البارِّ و الفاجِرِ خُلّةٌ، مَن يَقتَرِبْ مِن الرَّفْثِ (الزِّفْتِ) يَعلَقْ بهِ
لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود: فرزندم! اگر درباره مردن شك دارى، خواب را از خودت بردار، امّا بدان كه هرگز توان اين كار را ندارى و اگر درباره رستاخيز شك دارى، بيدار شدن از خواب را از خودت بردار؛ ليكن بدان كه هرگز نمى توانى چنين كنى. اگر بينديشى پى مى برى كه جان تو در اختيار غير توست و خواب در حقيقت به منزله مرگ است و بيدار شدن پس از خواب به منزله برانگيخته شدن پس از مرگ.
فرزندم! نزديك مشو كه از تو دورتر مى شود و دور مشو كه خوار مى شوى. هر جنبنده اى همتاى خود را دوست دارد، مگر آدميزاد كه همتاى خويش را دوست نمى دارد ۴! احسان خود را جز به كسى كه خواهان آن است عرضه مدار. همچنان كه هيچ گاه ميان گوسفند و گرگ دوستى برقرار نمى شود، ميان نيكوكار و بدكار نيز دوستى وجود ندارد. كسى كه
کلیدواژهها حکمت لقمان
لقمانُ عليه السلامـ لاِبنِهِ و هُوَ يَعِظُهُ ـ: يا بُنَيَّ، إن تَكُ في شَكٍّ مِنَ المَوتِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ النَّومَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ، و إن كُنتَ في شَكٍّ مِنَ البَعثِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ الانتِباهَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ. ۱
لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود: فرزندم! اگر در مردن شك دارى، خوابيدن را از خودت بردار اما بدان كه هرگز توان اين كار را ندارى و اگر در برانگيخته شدن ترديد دارى بيدار شدن از خواب را از خودت دور گردان، اما بدان كه هرگز نتوانى چنين كنى.
۱.
بحار الأنوار: ج ۷، ص ۴۲، ح ۱۳.
کلیدواژهها معاد
الإمام عليّ عليه السلام:اليَقَظَةُ استِبصارٌ. ۱
امام على عليه السلام:بيدارى، بينش يافتن است.
۱.
غرر الحكم: 176.
الإمام عليّ عليه السلام:التَّيقُّظُ فِي الدِّينِ نِعمَةٌ على مَن رُزِقَهُ. ۱
امام على عليه السلام:بيدارى در دين، نعمتى است كه روزى افراد مى شود.
۱.
غرر الحكم: 2058.
الإمام عليّ عليه السلام:مَن لم يَستَظهِرْ باليَقَظَةِ لم يَنتَفِعْ بالحَفَظَةِ. ۱
امام على عليه السلام:كسى كه به بيدارى تكيه نكند، از نگهبانان نفعى نبرد.
۱.
غرر الحكم: 8991.
الإمام عليّ عليه السلام:فَأفِقْ أيُّها السامِعُ مِن سَكرَتِكَ، و استَيقِظْ مِن غَفلَتِكَ، و اختَصِر مِن عَجَلَتِكَ. ۱
امام على عليه السلام:اى شنونده! از مستى خود به هوش آى و از خواب غفلتت بيدار شو و از شتابت بكاه.
۱.
نهج البلاغة: الخطبة 153.
الإمام عليّ عليه السلام:ما بَرِحَ للّهِِ ـ عَزَّت آلاؤهُ ـ في البُرهَةِ بعدَ البُرهَةِ، و في أزمانِ الفَتراتِ، عِبادٌ ناجاهُم في فِكْرِهِم، و كَلَّمَهُم في ذاتِ عُقولِهِم، فاستَصبَحُوا بِنُورِ يَقَظَةٍ في الأبصارِ و الأسماعِ و الأفئدَةِ. ۱
امام على عليه السلام:براى خداوند ـ كه نعمتهايش گرامى باد ـ در هر برهه اى از زمان و در فاصله هاى زمانى ميان بعثت پيامبران، همواره بندگانى بوده است كه با آنان در انديشه هايشان نجوا كرد و در درون خردهايشان با آنان سخن گفت و بدين سبب آنان چشمها و گوشها و دلهايشان از نور بيدارى تابناك گرديد.
۱.
نهج البلاغة: الخطبة 222.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أ لا مُستَيقِظٌ مِن غَفلَتِهِ قبلَ نَفادِ مُدَّتِهِ؟! ۱
امام على عليه السلام:آيا كسى هست كه پيش از آن كه عمرش به سر آيد، از خواب غفلت خويش بيدار شود؟
۱.
غرر الحكم: 2752.
الإمام عليّ عليه السلام:أ لا مُنتَبِهٌ مِن رَقدَتِهِ قبلَ حينِ مَنِيَّتِهِ؟! ۱
امام على عليه السلام:آيا كسى هست كه پيش از فرا رسيدن مرگش، از خواب بيدار شود؟
۱.
غرر الحكم: 2751.
الإمام عليّ عليه السلام:اِنتِباهُ العُيونِ لا يَنفَعُ مَع غَفلَةِ القُلوبِ. ۱
امام على عليه السلام:با وجود غفلت دلها، بيدارى چشمها سودى نمى بخشد.
۱.
غرر الحكم: 1870.
الإمام عليّ عليه السلام:سُكرُ الغَفلَةِ و الغُرورِ أبعَدُ إفاقَةً مِن سُكرِ الخُمورِ. ۱
امام على عليه السلام:مستى غفلت و فريب، ديرتر از مستى شرابها زايل مى شود.
۱.
غرر الحكم: 5651.
الإمام عليّ عليه السلام:يا أيُّها الإنسانُ، ما جَرَّأكَ على ذَنبِكَ، و ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ، و ما أ نَّسَكَ بهَلَكَةِ نَفسِكَ؟! أ ما مِن دائكَ بُلُولٌ، أم ليسَ مِن نَومَتِكَ يَقَظَةٌ؟! ۱
امام على عليه السلام:هان اى انسان! چه چيز تو را بر گناهت دلير كرد و چه چيز تو را به پروردگارت دلير ساخت و چه چيز تو را با نابودى خودت مأنوس و دمخور كرد؟ مگر درد تو دوايى ندارد؟ يا خواب تو را بيدارى نيست؟
۱.
نهج البلاغة: الخطبة 223.
الإمام عليّ عليه السلام:قد دارستُكُمُ الكِتابَ، و فاتَحْتُكُمُ الحِجاجَ، و عَرَّفتُكُم ما أنكَرتُم، و سَوَّغتُكُم ما مَجَجتُم، لو كانَ الأعمى يَلحَظُ، أو النائمُ يَستَيقِظُ! ۱
امام على عليه السلام:من قرآن را به شما آموختم و باب دلايل و براهين را به روى شما گشودم و آنچه را نمى شناختيد، به شما شناساندم و آنچه را كه از دهان به بيرون پرت مى كرديد، به مذاق شما گوارا ساختم. اى كاش كه نابينا بينا مى گشت، يا خفته بيدار مى شد!
۱.
نهج البلاغة: الخطبة 180.
الإمام عليّ عليه السلام:مالي أراكُم أشباحا بلا أرواحٍ، و أرواحا بلا أشباحٍ، و نُسّاكا بلا صَلاحٍ، و تُجّارا بلا أرباحٍ، و أيقاظا نُوَّما، و شُهودا غُيَّبا، و ناظِرَةً عَمياءَ؟! ۱
امام على عليه السلام:چه شده است كه شما را همچون بدنهاى بى جان و جانهاى بى بدن و عابدانِ نا پرهيزگار و بازرگانانِ بى سود و بيدارانِ خفته و حاضرانِ غايب و چشمدارانِ نابينا مى بينم؟
۱.
نهج البلاغة: الخطبة 108.