پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى فاطمه! ما خاندانى هستيم كه خداوند به ما هفت خصلت بخشيده كه به هيچ كس، خواه پيش يا پس از ما عطا نفرموده است: من خاتم پيامبران وگرامى ترين ايشان نزد خدا و محبوبترين خلق نزد خداوند عزّوجل هستم، من پدر تو هستم و وصىّ من بهترين اوصياء و محبوبترين ايشان نزد پروردگار است كه همان شوى توست، شهيد ما بهترين شهداء و محبوبترين آنها نزد خداست كه همان عموى تو حمزة بن عبدالمطّلب است و عموى پدر تو و عموى شوى تو نيز هست، از ماست كسى كه با دو بال سبز در بهشت به همراه فرشتگان به هر سو كه بخواهد پرواز مى كند كه همان پسر عموى پدر تو و برادر شوى توست، از ماست دو نوه اين امّت كه دو فرزند تو حسن و حسين هستند كه سرور جوانان بهشتيان مى باشند و پدر آن دو ـ سوگند به آن كه مرا به حقّ

يزيدبن عبداللّه از شخصى كه برايش حديث كرد:امام باقر عليه السلام به سعدالخير نوشت: به نام خداوند بخشاينده مهربان؛ پس آن گاه، من تو را به تقوا داشتن از خدا سفارش مى كنم، زيرا كه تقوا، سبب ايمن ماندن از تباهى و سود بردن در آخرت است. خداوند عز و جل به واسطه تقوا، بنده را از چيزها [خطرات و مهلكه ها]يى حفظ مى كند كه از دسترس انديشه و خرد او به دورند و به واسطه تقوا، كورى و نادانى او را مى زدايد، به واسطه تقوا بود كه نوح و آنها كه در كشتى با او بودند [از مهلكه طوفان]رستند و صالح و پيروانش از [بلاى]صاعقه. به واسطه تقوا بود كه شكيبايان به رستگارى رسيدند و آن جماعت برگزيده و شريف [نوح و صالح و پيروان آنها و شكيبايان امتهاى پيشين] از مهلكه ها نجات يافتند. اينان را [هم اينك] برادرانى است كه همان راه را

اسماعيل بن جابر مى گويد:امام صادق عليه السلام اين نامه را به ياران خود نوشت و به آنان دستور داد كه پيوسته آن را مطالعه كنند و در آن بينديشند و از آن مراقبت به عمل آورند و به كارش بندند. از اين رو، آنها اين نامه را در نمازخانه منازل خود مى گذاشتند و بعد از نماز، در آن تدبّر مى كردند: به نام خداوند بخشنده مهربان اما بعد، از پروردگارتان عافيت بطلبيد و آرام و با وقار و سنگين باشيد، حيا را از دست ندهيد و از آن چه صُلحاى پيش از شما دورى كرده اند دورى كنيد. مبادا زبانهاى خود را به دروغ و بهتان و گناه و تجاوز بيالاييد؛ زيرا اگر زبانهاى خود را از آن چه خداوند ناخوش دارد و شما را از آن نهى كرده است، نگهداريد، براى شما نزد پروردگارتان، بهتر است از اين كه زبانهايتان را به آنها بيالاييد. چه، آلودن