امام صادق عليه السلام:هرگاه خواستى قبر امير مؤمنان را زيارت كنى، وضو بگير و غسل كن و آرام راه برو و بگو: خدا را سپاس كه مرا گرامى داشت، با شناخت پيامبر خدا و كسى كه طاعتش را واجب ساخت، از روى رحمت خود و نعمتى كه با ايمان بر من عطا كرد. خدا را شكر كه مرا در سرزمين هايش به سير وا داشت و مرا بر مركب هاى خود، سوار كرد و راه دور را براى من پيمود و بدى را از من دور كرد، تا آن كه مرا به حرم برادر پيامبر خودش وارد كرد و در كمال عافيتْ آن را نشانم داد. خدا را سپاس كه مرا از زائران قبر وصىّ پيامبرش قرار داد. خدا را سپاس كه مرا به اين راه، رهنمون شد و اگر خداوندْ هدايتمان نمى كرد، راه نمى يافتيم. گواهى مى دهم كه جز خداوندْ معبودى نيست، تنها و بى شريك است و گواهى مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله

امام صادق عليه السلامـ در باره زيارت امير المؤمنين عليه السلام ـ: اى صفوان! هرگاه برايت نيازى به درگاه خداوند پيش آمد، هرجا كه باشى، آن حضرت را با اين زيارت، زيارت كن: سلام بر تو، اى پيامبر خدا! سلام بر تو، اى برگزيده خدا! سلام بر تو، اى امين خدا! سلام بر كسى كه خداوندْ او را از ميان مخلوقاتش برگزيد و به خويش اختصاص داد. سلام بر تو، اى دوستِ خدا، تا هرگاه كه شبْ تاريك شود و ظلمتش فراگير گردد و روز، روشن شود و بتابد! سلام بر تو تا وقتى كه ساكتى خموش مى ماند و گويايى سخن مى گويد و تا خورشيد مى تابد، و رحمت و بركات خدا بر تو باد! سلام بر مولايمان امير مؤمنان، على بن ابى طالب، داراى سوابق و مناقب و بزرگوارى، و نابود كننده گُردان نيرومند و شجاعان قوى پنجه و قدرت هاىِ استوارْ پايه، ساقى

امام صادق عليه السلام:هرگاه خواستى امير مؤمنان را زيارت كنى، هرجا كه برايت فراهم بود غسل كن و آن گاه كه قصد [زيارت و غسل] مى كنى، بگو: خدايا! تلاش مرا مورد سپاس و گناهم را بخشوده و عملم را پذيرفته قرار بده و مرا از لغزش ها و گناهان بشوى، دلم را از هر آفت، پاك كن، عمل مرا پاكيزه گردان، تلاشم را بپذير و آنچه را نزد توست، خيرى براى من قرار بده. خداوندا! مرا از توبه كنندگان قرار بده و مرا از پاكى جويان قرار بده، و حمدْ مخصوص پروردگار جهانيان است. سپس با آرامش و وقار، راه برو تا آن كه به درِ حرم برسى. پس بر درگاه بِايست و بگو: خداوندا! من تو را مى خواهم، تو هم مرا بخواه. با روى دل به سوى تو آمده ام، پس روى عنايتت را از من بر مگردان. من آهنگ تو را كرده ام، پس از من بپذير. اگر از من

المناقب، ابن شهرآشوب:حسين عليه السلام در روز عاشورا، اين بيت ها را مى خواند: «اين قوم، كافر شدند و پيش از اين نيزاز پاداش پروردگار اِنس و جن، روى گرداندند. پيش از اين، على عليه السلام را و نيز فرزندشحسن عليه السلام را ـ كه از هر دو سو (پدر و مادر) بزرگوار بود ـ، به كينه كشتند. و اينك، با كينه و خشم مى گويند: جمع شويدتا همگى، بر حسين بتازيم! واى بر اين قوم، از دست اين مردم پَستكه براى كشتن اهل دو حرم (مكّه و مدينه)، لشكر آراسته اند! آنها براى نابودى من، به يكديگر سفارش مى كنندو براى رضاى دو ملحد (ابن زياد و يزيد)، به راه افتاده اند. در ريختن خون من، از خدا نمى ترسندبراى [رضايت] عبيد اللّه، از نسل دو كافر (معاويه و زياد). ابن سعد، با لشكر قهرش، مراهمچون ريزش دانه هاى فراوان

الأمالى، صدوقـ به نقل از حُمران بن اَعيَن، از ابو محمّد (پير كوفيان) ـ: هنگامى كه حسين بن على عليه السلام كشته شد، دو نوجوان كم سال از لشكرگاه او اسير شدند و آنها را نزد عبيد اللّه بن زياد آوردند. او يكى از زندانبان هايش را فرا خواند و گفت: اين دو نوجوان را نزد خود، نگاه دار و به آنها غذاى گوارا مخوران و آب خُنَك منوشان و زندان را بر آنها سخت بگير. دو نوجوان، روز را روزه مى گرفتند و چون شب، آن دو را در بر مى گرفت، دو قرص نان جو و كوزه اى آب خوردن برايشان مى آوردند. چون حبس دو نوجوان به طول انجاميد و نزديك به سال شد، يكى از آن دو به ديگرى گفت: اى برادر! حبس ما طول كشيد و نزديك است كه عمر ما به سر آيد و بدن هايمان، فرسوده شود. پس هر گاه پيرمرد آمد، جايگاهمان را به او بگو تا شايد به خاطر

بحار الأنوارـ از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه به فرات رسيدى، غسل كن و پاكيزه ترين لباسى را كه مى توانى، بپوش و سپس، پا برهنه و با آرامش و وقار، به سوى قبر برو و بر درگاه بِايست و سى و چهار مرتبه «تكبير» بگو. سپس مى گويى: سلام بر تو، اى وارث آدم، آفريده خدا! سلام بر تو، اى وارث نوح، برگزيده خدا! سلام بر تو، اى وارث ابراهيم، خليل خدا! سلام بر تو، اى وارث موسى، هم سخن خدا! سلام بر تو، اى وارث عيسى، روح خدا! سلام بر تو، اى وارث محمّد، حبيب خدا! سلام بر تو، اى حسين بن على، هميشه خشنودِ پاك! سلام بر تو، اى نيكوكار پرهيزگار! سلام بر تو، اى صدّيق شهيد! سلام بر فرشتگان مقرّب خدا كه گرداگردِ تو را گرفته اند! گواهى مى دهم كه تو، نماز را بر پا داشتى و زكات را پرداختى و امر به معروف و نهى از

المزار الكبيرـ به نقل از صفوان جمّال ـ: مولايم امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود: «هنگامى كه خواستى به زيارت حسين بن على ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ بروى، پيش از آن، سه روز، روزه بگير و روز چهارم، غسل كن و خانواده و فرزندانت را گِرد بياور و پيش از حركت، بگو: خدايا! من امروز، جان و مال و خانواده و فرزندانم را به تو مى سپارم، و نيز هر كس را كه چشم به راه من است، حاضر و غايب آنان را. خدايا! ما را از رستگاران، قرار ده و ما را به حفظ ايمان، حفظ كن و [آنچه را پشتِ سر گذاشته ايم] برايمان حفظ كن. خدايا! ما را در پناه و حفظ و دژِ خودت قرار ده و نعمت هايت را از ما مگير و بر فضلت به ما بيفزا كه ما به تو، رغبت داريم. خدايا! من از سختى سفر و ناراحتى در بازگشت و بد ديدن در مال و خانواده و

مصباح المتهجّدـ به نقل از صفوان بن مهران ـ: از امام صادق عليه السلام، اجازه زيارت مولايمان حسين عليه السلام را گرفتم و از او خواستم تا كارهايى را كه بايد بكنم، به من بشناسانَد. امام عليه السلام فرمود: «اى صفوان! سه روز پيش از بيرون رفتنت، روزه بگير و روز سوم، غسل كن و آن گاه، خانواده ات را گِرد هم بياور. سپس بگو: خدايا! من امروز، جان و خانواده و دارايى و فرزندانم را به تو مى سپارم، و نيز حاضر و غايب و هر كس را كه چشم به راه من است. خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و ما را به حفظ ايمان، حفظ كن و [آنچه را پشتِ سر گذاشته ايم،] برايمان حفظ كن. خدايا! ما را در پناه و دژ خودت قرار ده و نعمت هايت را از ما مگير و آنچه را از عافيتت كه به ما بخشيدى، دگرگون مكن و بر فضلت به ما بيفزاى كه