پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه نفر با هم مى رفتند كه باران، آنها را فرا گرفت و به غارى در يك كوه پناه بردند. تخته سنگى از كوه بر دهانه غار افتاد و آنها را محبوس ساخت. به يكديگر گفتند: بنگريم كه چه كارهاى شايسته اى براى خدا كرده ايم به حقّ آنها خدا را بخوانيم، شايد دهانه غار باز شود. يكى از آنها گفت: بار خدايا! مرا پدر و مادرى پير و سال خورده بود و خود نيز كودكانى خردسال داشتم. گوسفندانشان را به چرا مى بردم و شامگاه كه بر مى گشتم و شير مى دوشيدم، اوّل براى پدر و مادرم مى بردم و بعد به فرزندانم مى دادم. روزى به چراگاه دور دستى رفتم و وقتى برگشتم، شب شده بود. ديدم آن دو، خفته اند. همچون گذشته شير دوشيدم و پاتيل شير را بُردم و بالاى سر پدر و مادرم ايستادم. نه دلم مى آمد آنها را بيدار كنم و