پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ كس نيست كه وارد بهشت شود، مگر آن كه جايگاهش در آتش ـ كه اگر بدى مى‏كرد، به آن جا مى‏رفت ـ به او نشان داده مى‏شود تا سپاس‏گزارى‏اش افزون شود، و هيچ كس نيست كه وارد آتش شود، مگر آن كه جايگاهش در بهشت ـ كه اگر كار نيك مى‏كرد، به آن جا مى‏رفت ـ به او نمايانده مى‏شود تا مايه [افزايش] دريغ و افسوس او گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به هر اهل آتشى، جايگاهش در بهشت، نشان داده مى‏شود و او مى‏گويد: «كاش خدا هدايتم كرده بود!» و افسوس مى‏خورند. و به هر اهل بهشتى نيز جايگاهش در آتش نشان داده مى‏شود و او مى‏گويد: «اگر خدا هدايتم نكرده بود [، سرنوشتم جز اين بود]!». و اين، شكرگزارى او شمرده مى‏شود.

امام على عليه ‏السلام: اى كميل! در اين هنگام، از باز گشت، مأيوس مى‏شوند و دچار حسرت شديد مى‏گردند، و به هلاكت خويش و ماندگارى در آتش، يقين مى‏كنند، به سزاى اعمالى كه كرده‏اند، و عذاب و شكنجه مى‏شوند.

امام على عليه السلام:مردم، سه گروه اند: زاهدِ ثابت قدم، شكيباى در مبارزه با هواى نفس، و دنياخواهِ پيرو خواهش هاى خويش. زاهد، نه براى آنچه خداوند به او مى دهد، شادمانى بسيار مى كند، و نه بر آنچه از دستش مى رود، افسوس بسيار مى خورد.

امام على عليه السلام:هر كه مطلوبش دنيا باشد، در هنگام جدايى از آن، افسوس بسيار مى خورد.