امام على عليه السلام:گفتم: اى پيامبر خدا! برترينِ كارها در اين ماه چيست؟ فرمود: «اى ابو الحسن! برترينِ كارها در اين ماه، پرهيز از حرام هاى خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «هر كس اعضايش از حرام هاى من، روزه دار نباشد، نيازى نيست كه به خاطر من، خوراك و نوشيدنى اش را ترك كند».

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا به جابر بن عبد اللّه فرمود: «اى جابر! اين، ماه رمضان است. هر كس روزش را روزه بدارد و بخشى از شبش را به عبادت برخيزد و شكم و شهوتش را پاك نگه دارد و زبانش را حفظ كند، از گناهانش بيرون مى شود، آن گونه كه از اين ماه بيرون مى شود». جابر گفت: اى پيامبر خدا! اين سخن، چه نيكوست! پيامبر خدا فرمود: «اى جابر! و اين شرط ها چه سخت است!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر روزه دارى كه در پشت سرِ زنى با دقّت بنگرد، تا حدّى كه حجم استخوان بندى زن از پشت لباسش براى او آشكار شود، روزه اش را افطار كرده است.

حضرت فاطمه عليهاالسلام:روزه دار، اگر زبان و گوش و چشم و اعضايش را نگه ندارد، با روزه اش مى خواهد چه كند؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه دار، تا وقتى كه از مسلمانى غيبت نكند، در حال عبادت است، هر چند در بسترش خفته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه روزه دارْ غيبت كند، روزه اش را گشوده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس درباره مرد و زن مسلمانى غيبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز، نماز و روزه اش را نمى پذيرد، مگر آن كه آن شخص از وى درگذرد.

مسند أبى يعلى ـ به نقل از عبيد، غلام پيامبر خدا ـ :دو زن، روزه بودند و درباره مردم غيبت مى كردند. پيامبر خدا ظرفى طلبيد و به آن دو گفت: «قى كنيد». آن دو، چرك و خون و گوشت تازه، قى كردند. سپس فرمود: «اين دو زن با حلال روزه گرفتند؛ امّا با حرام افطار كردند».

امام صادق عليه السلام:پدرم فرمود: «پيامبر خدا شنيد كه زنى روزه دار، كنيز خود را دشنام مى دهد. پس، غذايى طلب كرد و به او گفت: «بخور». زن گفت: من روزه ام، اى پيامبر خدا! فرمود: «چگونه روزه اى، كه كنيزت را دشنام دادى؟! روزه، تنها نخوردن غذا و نوشيدنى نيست و همانا خداوند، روزه را حجابى در برابر كار و سخن زشت قرار داده، كه روزه دار با آن، روزه را افطار مى كند. روزه داران، چه اندك اند و گرسنگان چه بسيار!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده شايسته اى نيست كه دشنامش دهند و بگويد: «من روزه دارم. سلام بر تو! به تو دشنام نمى دهم، آن گونه كه دشنامم دادى»، مگر آن كه پروردگار متعال گويد: «بنده من از شرّ بنده من، به روزه پناه برد. من هم او را از آتش، پناه دادم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:وقتى روزه دارى، دشنام مده، و اگر كسى دشنامت داد، بگو: «من روزه ام» و اگر ايستاده بودى، بنشين [تا خشمت فرونشيند].

امام باقر عليه السلام:دروغ، روزه را باطل مى كند؛ همچنين نگاهِ پس از نگاه؛ و همه [گونه هاى] ستم: اندكش و بسيارش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس رياكارانه روزه بگيرد، شرك ورزيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست. همانا روزه، پرهيز از بيهوده گويى و دشنام دادن است. پس اگر كسى دشنامت داد، يا با تو نابخردى كرد، بگو: من روزه ام.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعاى خويش به هنگام ورود ماه رمضان ـ :خداوندا!. ما را بر روزه دارىِ اين ماه يارى كن، با نگه داشتن اعضا از نافرمانى ات و به كارگيرى آنها در آنچه خشنودت مى سازد، تا آن كه با گوش هايمان به بيهوده گوش نسپاريم و با چشم هايمان به بازيچه نشتابيم و دستان خويش را به آنچه ممنوع است، نگشاييم و با گام هايمان، به سوى آنچه حرام است، راه نپوييم، و تا آن كه شكممان جز از آنچه حلال كرده اى، پُر نشود و زبان هايمان جز به آنچه فرموده اى، گويا نشود و خود را جز در آنچه ما را به پاداش تو نزديك مى سازد، به زحمت نيفكنيم و جز به آنچه از كيفرت باز مى دارد، نپردازيم.

امام صادق عليه السلام:هر گاه روزه گرفتى، گوش و چشم و شهوت و زبانت هم روزه باشند، و چشمت را از آنچه نگاه به آن حلال نيست و گوشَت را از آنچه شنيدنش حلال نيست و زبانت را از دروغ و دشنام، حفظ كن.

امام صادق عليه السلام:روزه ماه رمضان، در هر سال، واجب است و كمترين چيزهايى كه وجوب روزه اش با آنها به كمال مى رسد، تصميم قلبى مؤمن است (كه آن را با نيّت راست، روزه بدارد) و در تمام روز، خوردن و آشاميدن و آميزش را ترك كند و در روزه اش تلاش خود را در نگهدارى همه اعضايش از حرام هاى الهى قرار دهد و با همه اينها به خداوند، تقرّب بجويد. پس اگر چنين كند، واجبِ اين ماه را ادا كرده است.

سعد السعود:از سنّت هاى ادريس عليه السلام است كه: «چون وارد روزه شديد، جان هايتان را از هر آلودگى و پليدى اى پاك سازيد، و با دل هاى خالص، صاف و پاك از انديشه هاى بد و خطوراتِ ناپسند، براى خدا روزه بگيريد؛ همانا خداوند، دل هاى آلوده و نيّت هاى خراب را تباه مى سازد. و همراه با روزه بودنِ دهان هايتان از خوردنى ها، اعضايتان هم از گناهان، روزه باشند؛ چرا كه خداوند از اين كه تنها از غذاها روزه دار باشيد، از شما خشنود نمى شود؛ ليكن از همه زشتى ها و ناپسندى ها پرهيز كنيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوردن سحرى، بركت است.