پرهيز از هر چه خدا خوش نمى دارد

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست. همانا روزه، پرهيز از بيهوده گويى و دشنام دادن است. پس اگر كسى دشنامت داد، يا با تو نابخردى كرد، بگو: من روزه ام.

امام سجّاد عليه السلام ـ در دعاى خويش به هنگام ورود ماه رمضان ـ :خداوندا!. ما را بر روزه دارىِ اين ماه يارى كن، با نگه داشتن اعضا از نافرمانى ات و به كارگيرى آنها در آنچه خشنودت مى سازد، تا آن كه با گوش هايمان به بيهوده گوش نسپاريم و با چشم هايمان به بازيچه نشتابيم و دستان خويش را به آنچه ممنوع است، نگشاييم و با گام هايمان، به سوى آنچه حرام است، راه نپوييم، و تا آن كه شكممان جز از آنچه حلال كرده اى، پُر نشود و زبان هايمان جز به آنچه فرموده اى، گويا نشود و خود را جز در آنچه ما را به پاداش تو نزديك مى سازد، به زحمت نيفكنيم و جز به آنچه از كيفرت باز مى دارد، نپردازيم.

امام صادق عليه السلام:هر گاه روزه گرفتى، گوش و چشم و شهوت و زبانت هم روزه باشند، و چشمت را از آنچه نگاه به آن حلال نيست و گوشَت را از آنچه شنيدنش حلال نيست و زبانت را از دروغ و دشنام، حفظ كن.

امام صادق عليه السلام:روزه ماه رمضان، در هر سال، واجب است و كمترين چيزهايى كه وجوب روزه اش با آنها به كمال مى رسد، تصميم قلبى مؤمن است (كه آن را با نيّت راست، روزه بدارد) و در تمام روز، خوردن و آشاميدن و آميزش را ترك كند و در روزه اش تلاش خود را در نگهدارى همه اعضايش از حرام هاى الهى قرار دهد و با همه اينها به خداوند، تقرّب بجويد. پس اگر چنين كند، واجبِ اين ماه را ادا كرده است.

سعد السعود:از سنّت هاى ادريس عليه السلام است كه: «چون وارد روزه شديد، جان هايتان را از هر آلودگى و پليدى اى پاك سازيد، و با دل هاى خالص، صاف و پاك از انديشه هاى بد و خطوراتِ ناپسند، براى خدا روزه بگيريد؛ همانا خداوند، دل هاى آلوده و نيّت هاى خراب را تباه مى سازد. و همراه با روزه بودنِ دهان هايتان از خوردنى ها، اعضايتان هم از گناهان، روزه باشند؛ چرا كه خداوند از اين كه تنها از غذاها روزه دار باشيد، از شما خشنود نمى شود؛ ليكن از همه زشتى ها و ناپسندى ها پرهيز كنيد».