پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نبايد به مسجد، «مسجدك» بگويد؛ زيرا مسجد، خانه خداست و در آن، ذكر خدا مى شود. هيچ يك از شما نبايد به مُصحَف (قرآن)، «مصحف كوچك (كتابچه)» بگويد؛ زيرا كتاب خدا، باعظمت تر از آن است كه [حتّى نام آن] مُصغّر (كوچك) شود. هيچ يك از شما نبايد بگويد: بنده من و كنيز من؛ [زيرا]همه شما (مردان و زنان) بنده و كنيز [خدا]هستيد. و هيچ يك از شما نبايد به مرد بگويد: «مَرْدَك»، و يا به زن بگويد: «زَنَك».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصف مؤمن ـ: بسيار محتاط است، كم لغزش است، حركاتش مؤدّبانه است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من ادبْ آموخته خدا هستم و على، ادبْ آموخته من است. پروردگارم مرا به سخاوت و نيكى كردن فرمان داد و از بخل و سختگيرى بازَم داشت. در نزد خداوند عز و جل چيزى منفورتر از بخل و بدخويى نيست. بدخويى، عمل را تباه مى كند، آن سان كه سركه عسل را.

امام صادق عليه السلام:خداوند، فرستاده خود را تربيت كرد و فرمود: «اى محمّد! «عفو را بگير و به كار پسنديده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب» ». [يعنى]فرمود: از ايشان آنچه آشكار و ميسّر است، بگير. و «عفو» يعنى حدّ وسط.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مؤمن، به ادب خداوند عز و جل رفتار مى كند؛ هر گاه خدا به [زندگىِ]او گشايش بدهد، او گشاده دستى مى كند، و هر گاه بر او تنگ بگيرد، او نيز دست نگه مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مؤمن، ادب نيكويى را از خداوندِ پاك و بلندمرتبه گرفته است. هر گاه خدا به [زندگىِ]او گشايش دهد، خود را در گشايش قرار مى دهد، و هر گاه بر او تنگ گيرد، او نيز [بر خود]تنگ مى گيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيكوترين ادب، آن است كه آدمى با ادب خويش، فخر نفروشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از آنچه مايه بى ادبى مى شود، بپرهيز.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از خنديدنِ بى تعجّب [و بى جا]، يا راه رفتن و سخن گفتنِ بى ادبانه بپرهيز.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هيچ بنده اى را پست نشمرْد، مگر آن كه او را از دانش و ادب، محروم ساخت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنگر كه از چه خانواده اى فرزنددار مى شوى؛ زيرا رگ و ريشه، اثر دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم [همانند] معدن هايند، و رگ و ريشه اثر دارد، و ادبِ بد، مانند رگ و ريشه بد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ پدرى، ميراثى برتر از ادب به فرزندش نداده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان انواع خوبى هاى نشئت گرفته از خرد ـ:. و آنچه از خويشتندارى برمى خيزد، عبارت است از: پاكى و فروتنى و پارسايى و توبه و فهم و ادب و نيكوكارى و مهرورزى و نيكى و تحصيل خوش رويى. اينها چيزهايى هستند كه با خويشتندارى، نصيب خردمند مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ادبِ نيكو، زيور خِرَد است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه حَسَبش او را بنشاند [و فرودست كند]، ادبش او را برمى خيزانَد [و بلندپايه مى گردانَد].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرا پروردگارم تربيت كرد و نيكو تربيتم كرد.

الاختصاص:يكى از هاشميان، به صورت خبر مرفوع، ۵ از پيامبر خدا روايت كرده است كه باديه نشينى، نزد ايشان آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا رواست كه مرد در پرداخت مهريه همسرش، امروز و فردا كند؟ فرمود: «آرى، اگر تهى دست باشد». گفت: اى پيامبر خدا! چه كسى تو را ادب آموخت؟ فرمود: «خدا مرا ادب آموخت؛ و من فصيح ترينِ عربم، از آن رو كه من از قريش هستم و در دامنى از بنى سعد بن بكر از هوازِن، تربيت شده ام».

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل پيامبرش را تربيت كرد و نيكو تربيتش كرد و چون ادب و تربيتِ او را به كمال رساند، فرمود: «همانا تو داراى خويى والا هستى» . آن گاه، كار دين و امّت را به او واگذار كرد تا بندگانِ او را تربيت و اداره كند. پس فرمود: «آنچه پيامبر به شما فرمود، به كار گيريد و از آنچه شما را از آن نهى كرد، باز ايستيد» . پيامبر خدا، هدايتْ شده و توفيقْ يافته بود و به وسيله «روح القُدُس» ۵ تأييد و كمك مى شد. در هيچ امرى از امور اداره مردم، دچار لغزش و خطا نمى شد؛ چرا كه آراسته به آداب الهى بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيمارى، تازيانه خدا در روى زمين است و با آن، بندگانش را تأديب [و تنبيه]مى كند.