حدیث دربارهباب عذاب كسى كه قرآن را حفظ كرده و بعد از آن فراموش نموده
أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللّهِ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ، عَنِ الْحَجَّاجِ الْخَشَّابِ، عَنْ أَبِي كَهْمَسٍ الْهَيْثَمِ بْنِ عُبَيْدٍ، قَالَ:
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ عليه السلام عَنْ رَجُلٍ قَرَأَ الْقُرْآنَ، ثُمَّ نَسِيَهُ، فَرَدَدْتُ عَلَيْهِ ثَلَاثاً، أَعَلَيْهِ فِيهِ حَرَجٌ؟ قَالَ:«لَا».
ابو على اشعرى، از حسن بن على بن عبداللّه، از عبّاس بن عامر، از حجّاج خشّاب، از ابو كهمس هيثم بن عبيد روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از مردى كه قرآن را خوانده، پس آن را فراموش كرده. و سه مرتبه اين سؤال را بر آن حضرت اعاده نمودم و عرض كردم كه: آيا در اين باب بر او حرجى هست؟ فرمود:«نه» ۱.
۱.و مراد از نفى حرج، مترتّب نشدن عقاب است بر آن؛ پس با محروميت از درجه رفيعه در بهشت به واسطه آن، منافات ندارد. (مترجم)