حدیث دربارهبركات كلّى زيارت امام حسين عليه السلام

تهذيب الأحكام عن عبداللّه بن الفضل الهاشمي:كُنتُ عِندَ أبي عَبدِ اللّهِ الصّادِقِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليهماالسلام، فَدَخَلَ رَجُلٌ مِن أهلِ طوسَ، فَقالَ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ، ما لِمَن زارَ قَبرَ أبي عَبدِ اللّهِ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام؟ فَقالَ لَهُ: يا طوسِيُّ، مَن زارَ قَبرَ أبي عَبدِ اللّهِ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام وهُوَ يَعلَمُ أنَّهُ إمامٌ مِن قِبَلِ اللّهِ عَزَّ وجَلَّ، مُفتَرَضُ الطّاعَةِ عَلَى العِبادِ، غَفَرَ اللّهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ وما تَأَخَّرَ، وقَبِلَ شَفاعَتَهُ في خَمسينَ مُذنِبا، ولَم يَسأَلِ اللّهَ عَزَّ وجَلَّ حاجَةً عِندَ قَبرِهِ إلّا قَضاها لَهُ. ۱
تهذيب الأحكامـ به نقل از عبد اللّه بن فضل هاشمى ـ: من نزد امام جعفر صادق عليه السلام بودم كه مردى از اهالى طوس، وارد شد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! پاداش زائر ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «اى طوسى! هر كس قبر ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام را زيارت كند، در حالى كه مى داند كه او از جانب خداى عزوجل امام است و اطاعتش بر بندگان، واجب است، خداوند، گناهان پيشين و پسينِ او را مى آمرزد و شفاعتش را براى پنجاه گنهكار، مى پذيرد، و نزد قبر حسين عليه السلام، حاجتى از خداى عزوجل نمى خواهد، جز آن كه برايش روا مى كند».
۱.تهذيب الأحكام: ج 6 ص 108 ح 191، الأمالي للصدوق: ص 684 ح 938 وفيه «سبعين» بدل «خمسين»، بحار الأنوار: ج 101 ص 23 ح 15.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كامل الزياراتـ به نقل از عبد اللّه بن عبد الرحمان اَصَم، از جدّش ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! حج، برتر است يا صدقه؟ فرمود: «[پاسخ] اين سؤال، نياز به سؤالى دارد. مال [و اندوخته ات] چه قدر است؟ مى توان با آن، حج گزارد؟ گفتم: نه. فرمود: «اگر مالى است كه براى حج، كافى است، صدقه با آن، برابر نيست و حج، برتر است، و اگر اندك است، صدقه، برتر است». گفتم: و جهاد، چه؟ فرمود: «جهاد در وقت خود، برترين چيزْ پس از واجبات است». همچنين فرمود: «و جهاد، جز همراه با امام، تحقّق نمى يابد». گفتم: و زيارت، چه؟ فرمود: «زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و زيارت اوصيا (امامان) و زيارت حمزه، و زيارت حسين عليه السلام در عراق». گفتم: پاداش زائر حسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «در رحمت، فرو مى رود و مستحقّ رضايت خدا مى شود و بدى، از او برگردانده مى شود و روزى، بر او باريده مى شود. فرشتگان، او را بدرقه مى كنند و نورى بر او پوشانده مى شود كه فرشتگان نگهبان، او را بِدان مى شناسند و بر هيچ يك از فرشتگانِ نگهبان نمى گذرد، جز آن كه برايش دعا مى كنند».
كامل الزياراتـ به نقل از جابر جُعفى، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام باز مى گشتى، منادى اى تو را ندا داد كه اگر صدايش را مى شنيدى، تمام عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى ماندى. او ندا داد: «اى بنده! خوشا به حالت! غنيمت بُردى و رَستى و گذشته ات، آمرزيده شد. عمل، از سر گير». و اگر در همان سال يا در همان شب و روز زيارت، بميرد، جز خدا، قبض روحش نمى كند و فرشتگان، همراه او مى آيند و برايش آمرزش مى طلبند و بر او، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد و فرشتگان مى گويند: اى خدا! اين، بنده توست و به نزد قبر فرزند پيامبرت صلى الله عليه و آله رفت و [اكنون]به خانه اش رسيده است. ما به كجا برويم؟ برايشان از آسمان، ندا مى آيد: «اى فرشتگان من! در درگاه بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و اين را تا روزى كه مى ميرد، جزو حَسَنات او بنويسيد». و آنان، پيوسته تا روز درگذشت، در درگاه او به تسبيح و تقديس خدا، مشغول هستند و آن را جزو حَسَنات او مى نويسند، و چون مى ميرد، در كفن و غسل و نماز بر او حضور مى يابند و مى گويند: پروردگار ما! ما را به درگاه بنده ات گماردى و در گذشت. [اكنون] كجا برويم؟ به ايشان ندا مى رسد: «اى فرشتگان من! نزد قبر بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و آن را تا روز قيامت، جزو حَسَنات او بنويسيد».