حدیث دربارهبركات كلّى زيارت امام حسين عليه السلام

كامل الزيارات عن جابر الجعفي عن أبي عبد اللّه [الصادق] عليه السلام:إذَا انقَلَبتَ مِن عِندِ قَبرِ الحُسَينِ عليه السلام، ناداكَ مُنادٍ لَو سَمِعتَ مَقالَتَهُ لَأَقَمتَ عُمُرَكَ عِندَ قَبرِ الحُسَينِ عليه السلام، وهُوَ يَقولُ: طوبى ۱ لَكَ أيُّهَا العَبدُ! قَد غَنِمتَ وسَلِمتَ، وقَد غُفِرَ لَكَ ما سَلَفَ؛ فَاستَأنِفِ العَمَلَ، فَإِن ماتَ في عامِهِ أو في لَيلَتِهِ أو يَومِهِ لَم يَلِ قَبضَ روحِهِ إلَا اللّهُ، وتُقبِلُ المَلائِكَةُ مَعَهُ، ويَستَغفِرونَ لَهُ، ويُصَلّونَ عَلَيهِ حَتّى يُوافِيَ مَنزِلَهُ، وتَقولُ المَلائِكَةُ: يا رَبِّ، هذا عَبدُكَ وقَد وافى قَبرَ ابنِ نَبِيِّكَ صلى الله عليه و آله، وقَد وافى مَنزِلَهُ، فَأَينَ نَذهَبُ؟ فَيَأتيهِمُ النِّداءُ مِنَ السَّماءِ: يا مَلائِكَتي، قِفوا بِبابِ عَبدي، فَسَبِّحوا وقَدِّسوا، وَاكتُبوا ذلِكَ في حَسَناتِهِ إلى يَومِ يُتَوَفّى. قالَ: فَلا يَزالونَ بِبابِهِ إلى يَومِ يُتَوَفّى، يُسَبِّحونَ اللّهَ وَيُقَدِّسونَهُ، ويَكتُبونَ ذلِكَ في حَسَناتِهِ، فَإِذا تُوُفِّيَ شَهِدوا كَفنَهُ وغُسلَهُ وَالصَّلاةَ عَلَيهِ، ويَقولونَ: رَبَّنا وَكَّلتَنا بِبابِ عَبدِكَ وقَد تُوُفِّيَ، فَأَينَ نَذهَبُ؟ فَيُناديهِم ۲: يا مَلائِكَتي، قِفوا بِقَبرِ عَبدي، فَسَبِّحوا وقَدِّسوا، وَاكتُبوا ذلِكَ في حَسَناتِهِ إلى يَومِ القِيامَةِ. ۳
كامل الزياراتـ به نقل از جابر جُعفى، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام باز مى گشتى، منادى اى تو را ندا داد كه اگر صدايش را مى شنيدى، تمام عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى ماندى. او ندا داد: «اى بنده! خوشا به حالت! غنيمت بُردى و رَستى و گذشته ات، آمرزيده شد. عمل، از سر گير». و اگر در همان سال يا در همان شب و روز زيارت، بميرد، جز خدا، قبض روحش نمى كند و فرشتگان، همراه او مى آيند و برايش آمرزش مى طلبند و بر او، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد و فرشتگان مى گويند: اى خدا! اين، بنده توست و به نزد قبر فرزند پيامبرت صلى الله عليه و آله رفت و [اكنون]به خانه اش رسيده است. ما به كجا برويم؟ برايشان از آسمان، ندا مى آيد: «اى فرشتگان من! در درگاه بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و اين را تا روزى كه مى ميرد، جزو حَسَنات او بنويسيد». و آنان، پيوسته تا روز درگذشت، در درگاه او به تسبيح و تقديس خدا، مشغول هستند و آن را جزو حَسَنات او مى نويسند، و چون مى ميرد، در كفن و غسل و نماز بر او حضور مى يابند و مى گويند: پروردگار ما! ما را به درگاه بنده ات گماردى و در گذشت. [اكنون] كجا برويم؟ به ايشان ندا مى رسد: «اى فرشتگان من! نزد قبر بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و آن را تا روز قيامت، جزو حَسَنات او بنويسيد».
۱.طُوبى: اسم الجنّة، وقيل: هي شجرة فيها (النهاية: ج 3 ص 141 «طوب»).
۲.في المصدر: «فيناد بهم» والتصويب من بحار الأنوار.
۳.كامل الزيارات: ص 376 ح 621، المزار الكبير: ص 437 ح 4 نحوه، بحار الأنوار: ج 101 ص 164 ح 8.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كامل الزياراتـ به نقل از عبد اللّه بن عبد الرحمان اَصَم، از جدّش ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! حج، برتر است يا صدقه؟ فرمود: «[پاسخ] اين سؤال، نياز به سؤالى دارد. مال [و اندوخته ات] چه قدر است؟ مى توان با آن، حج گزارد؟ گفتم: نه. فرمود: «اگر مالى است كه براى حج، كافى است، صدقه با آن، برابر نيست و حج، برتر است، و اگر اندك است، صدقه، برتر است». گفتم: و جهاد، چه؟ فرمود: «جهاد در وقت خود، برترين چيزْ پس از واجبات است». همچنين فرمود: «و جهاد، جز همراه با امام، تحقّق نمى يابد». گفتم: و زيارت، چه؟ فرمود: «زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و زيارت اوصيا (امامان) و زيارت حمزه، و زيارت حسين عليه السلام در عراق». گفتم: پاداش زائر حسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «در رحمت، فرو مى رود و مستحقّ رضايت خدا مى شود و بدى، از او برگردانده مى شود و روزى، بر او باريده مى شود. فرشتگان، او را بدرقه مى كنند و نورى بر او پوشانده مى شود كه فرشتگان نگهبان، او را بِدان مى شناسند و بر هيچ يك از فرشتگانِ نگهبان نمى گذرد، جز آن كه برايش دعا مى كنند».