حدیث دربارهبركات كلّى زيارت امام حسين عليه السلام

كامل الزيارات عن محمّد بن مسلم عن أبي جعفر [الباقر] عليه السلام:إنَّ الحُسَينَ صاحِبَ كَربَلاءَ قُتِلَ مَظلوما مَكروبا، عَطشانا لَهفانا ۱، وحَقٌّ عَلَى اللّهِ عَزَّ وجَلَّ أن لا يَأتِيَهُ لَهفانٌ ولا مَكروبٌ ولا مُذنِبٌ ولا مَغمومٌ ولا عَطشانٌ ولا ذو عاهَةٍ، ثُمَّ دَعا عِندَهُ، وتَقَرَّبَ بِالحُسَينِ عليه السلام إلَى اللّهِ عَزَّ وجَلَّ إلّا نَفَّسَ اللّهُ كُربَتَهُ، وأعطاهُ مَسأَلَتَهُ، وغَفَرَ ذَنبَهُ، ومَدَّ في عُمُرِهِ، وبَسَطَ في رِزقِهِ؛ فَاعتَبِروا يا اُولِي الأَبصارِ. ۲
كامل الزياراتـ به نقل از محمّد بن مسلم، از امام باقر عليه السلام ـ: حسينِ كربلا، به ستم و رنج و با لب تشنه و [دل پُر]اندوه، به شهادت رسيد، و بر خداوند عزّ و جلّ سزاست كه هيچ غم ديده رنج كشيده و گنهكار و اندوهناك و تشنه و بيمارى نزد او نمى آيد و خدا را نمى خواند و به وسيله [زيارت] حسين عليه السلام به خداوند عزّ و جلّ تقرّب نمى جويد، جز آن كه خداوند، گِره از گرفتارى اش مى گشايد و درخواستش را برآورد و گناهش را ببخشد و بر عمرش بيفزايد و روزى اش را گسترده كند. پس عبرت گيريد، اى ديده وران!
۱.اللَّهْفُ: الأسى والحُزن والغيظ (لسان العرب: ج 9 ص 321 «لهف»).
۲.كامل الزيارات: ص 313 ح 531، بحار الأنوار: ج 101 ص 46 ح 5.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كامل الزياراتـ به نقل از عبد اللّه بن عبد الرحمان اَصَم، از جدّش ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! حج، برتر است يا صدقه؟ فرمود: «[پاسخ] اين سؤال، نياز به سؤالى دارد. مال [و اندوخته ات] چه قدر است؟ مى توان با آن، حج گزارد؟ گفتم: نه. فرمود: «اگر مالى است كه براى حج، كافى است، صدقه با آن، برابر نيست و حج، برتر است، و اگر اندك است، صدقه، برتر است». گفتم: و جهاد، چه؟ فرمود: «جهاد در وقت خود، برترين چيزْ پس از واجبات است». همچنين فرمود: «و جهاد، جز همراه با امام، تحقّق نمى يابد». گفتم: و زيارت، چه؟ فرمود: «زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و زيارت اوصيا (امامان) و زيارت حمزه، و زيارت حسين عليه السلام در عراق». گفتم: پاداش زائر حسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «در رحمت، فرو مى رود و مستحقّ رضايت خدا مى شود و بدى، از او برگردانده مى شود و روزى، بر او باريده مى شود. فرشتگان، او را بدرقه مى كنند و نورى بر او پوشانده مى شود كه فرشتگان نگهبان، او را بِدان مى شناسند و بر هيچ يك از فرشتگانِ نگهبان نمى گذرد، جز آن كه برايش دعا مى كنند».
كامل الزياراتـ به نقل از جابر جُعفى، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام باز مى گشتى، منادى اى تو را ندا داد كه اگر صدايش را مى شنيدى، تمام عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى ماندى. او ندا داد: «اى بنده! خوشا به حالت! غنيمت بُردى و رَستى و گذشته ات، آمرزيده شد. عمل، از سر گير». و اگر در همان سال يا در همان شب و روز زيارت، بميرد، جز خدا، قبض روحش نمى كند و فرشتگان، همراه او مى آيند و برايش آمرزش مى طلبند و بر او، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد و فرشتگان مى گويند: اى خدا! اين، بنده توست و به نزد قبر فرزند پيامبرت صلى الله عليه و آله رفت و [اكنون]به خانه اش رسيده است. ما به كجا برويم؟ برايشان از آسمان، ندا مى آيد: «اى فرشتگان من! در درگاه بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و اين را تا روزى كه مى ميرد، جزو حَسَنات او بنويسيد». و آنان، پيوسته تا روز درگذشت، در درگاه او به تسبيح و تقديس خدا، مشغول هستند و آن را جزو حَسَنات او مى نويسند، و چون مى ميرد، در كفن و غسل و نماز بر او حضور مى يابند و مى گويند: پروردگار ما! ما را به درگاه بنده ات گماردى و در گذشت. [اكنون] كجا برويم؟ به ايشان ندا مى رسد: «اى فرشتگان من! نزد قبر بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و آن را تا روز قيامت، جزو حَسَنات او بنويسيد».