حدیث دربارهبركات كلّى زيارت امام حسين عليه السلام

كامل الزيارات عن عبداللّه بن عبدالرحمن الأصم عن جدّه:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ! أيُّما أفضَلُ الحَجُّ أوِ الصَّدَقَةُ؟ قالَ: هذِهِ مَسأَلَةٌ في مَسأَلَةٍ، قالَ: كَمِ المالُ؟ يَكونُ ما يَحمِلُ صاحِبَهُ إلَى الحَجُّ؟ قالَ: قُلتُ: لا، قالَ: إذا كانَ مالاً يَحمِلُ إلَى الحَجِّ فَالصَّدَقَةُ لا تَعدِلُ الحَجَّ، الحَجُّ أفضَلُ، وإن كانَت لا يَكونُ إلَا القَليلَ، فَالصَّدَقَةُ. قُلتُ: فَالجِهادُ؟ قالَ: الجِهادُ أفضَلُ الأَشياءِ بَعدَ الفَرائِضِ في وَقتِ الجِهادِ، وقالَ: ولا جِهادَ إلّا مَعَ الإِمامِ. قُلتُ: فَالزِّيارَةُ؟ قالَ: زِيارَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وزِيارَةُ الأَوصِياءِ، وزِيارَةُ حَمزَةَ، وبِالعِراقِ زِيارَةُ الحُسَينِ عليه السلام. قُلتُ: فَما لِمَن زارَ الحُسَينَ عليه السلام؟ قالَ: يَخوضُ فِي الرَّحمَةِ، ويَستَوجِبُ الرِّضى، ويُصرَفُ عَنهُ السّوءُ، ويُدَرُّ عَلَيهِ الرِّزقُ، وتُشَيِّعُهُ المَلائِكَةُ، ويُلبَسُ نورا تَعرِفُهُ بِهِ الحَفَظَةُ، فَلا يَمُرُّ بِأَحَدٍ مِنَ الحَفَظَةِ إلّا دَعا لَهُ. ۱
كامل الزياراتـ به نقل از عبد اللّه بن عبد الرحمان اَصَم، از جدّش ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! حج، برتر است يا صدقه؟ فرمود: «[پاسخ] اين سؤال، نياز به سؤالى دارد. مال [و اندوخته ات] چه قدر است؟ مى توان با آن، حج گزارد؟ گفتم: نه. فرمود: «اگر مالى است كه براى حج، كافى است، صدقه با آن، برابر نيست و حج، برتر است، و اگر اندك است، صدقه، برتر است». گفتم: و جهاد، چه؟ فرمود: «جهاد در وقت خود، برترين چيزْ پس از واجبات است». همچنين فرمود: «و جهاد، جز همراه با امام، تحقّق نمى يابد». گفتم: و زيارت، چه؟ فرمود: «زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و زيارت اوصيا (امامان) و زيارت حمزه، و زيارت حسين عليه السلام در عراق». گفتم: پاداش زائر حسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «در رحمت، فرو مى رود و مستحقّ رضايت خدا مى شود و بدى، از او برگردانده مى شود و روزى، بر او باريده مى شود. فرشتگان، او را بدرقه مى كنند و نورى بر او پوشانده مى شود كه فرشتگان نگهبان، او را بِدان مى شناسند و بر هيچ يك از فرشتگانِ نگهبان نمى گذرد، جز آن كه برايش دعا مى كنند».
۱.كامل الزيارات: ص 552 ح 841، بحار الأنوار: ج 99 ص 10 ح 28 نقلاً عن الفضائل عن حديرة.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كامل الزياراتـ به نقل از جابر جُعفى، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام باز مى گشتى، منادى اى تو را ندا داد كه اگر صدايش را مى شنيدى، تمام عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى ماندى. او ندا داد: «اى بنده! خوشا به حالت! غنيمت بُردى و رَستى و گذشته ات، آمرزيده شد. عمل، از سر گير». و اگر در همان سال يا در همان شب و روز زيارت، بميرد، جز خدا، قبض روحش نمى كند و فرشتگان، همراه او مى آيند و برايش آمرزش مى طلبند و بر او، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد و فرشتگان مى گويند: اى خدا! اين، بنده توست و به نزد قبر فرزند پيامبرت صلى الله عليه و آله رفت و [اكنون]به خانه اش رسيده است. ما به كجا برويم؟ برايشان از آسمان، ندا مى آيد: «اى فرشتگان من! در درگاه بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و اين را تا روزى كه مى ميرد، جزو حَسَنات او بنويسيد». و آنان، پيوسته تا روز درگذشت، در درگاه او به تسبيح و تقديس خدا، مشغول هستند و آن را جزو حَسَنات او مى نويسند، و چون مى ميرد، در كفن و غسل و نماز بر او حضور مى يابند و مى گويند: پروردگار ما! ما را به درگاه بنده ات گماردى و در گذشت. [اكنون] كجا برويم؟ به ايشان ندا مى رسد: «اى فرشتگان من! نزد قبر بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و آن را تا روز قيامت، جزو حَسَنات او بنويسيد».