حدیث دربارهبركات كلّى زيارت امام حسين عليه السلام

فضل زيارة الحسين عليه السلام عن أبي حمزة عن أبي جعفر الباقر عليه السلامـ لَمّا تَلا قَولَهُ تَعالى: «إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ» ۱ ـ: الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام مِنهُم، ووَاللّهِ، إنَّ بُكاكُم عَلَيهِ، وحَديثَكُم بِما جَرى عَلَيهِ، وزِيارَتَكُم قَبرَهُ نُصرَةٌ لَكُم فِي الدُّنيا، فَأَبشِروا فَإِنَّكُم مَعَهُ في جِوارِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله. ۲
فضل زيارة الحسين عليه السلامـ به نقل از ابو حمزه، از امام باقر عليه السلام، هنگامى كه اين سخن خداى متعال را تلاوت كرد كه: «ما فرستادگانمان و مؤمنان را در زندگى دنيا، و نيز روز بر خاستن گواهان، يارى مى دهيم» ـ: حسين بن على عليه السلام، جزو ايشان است. به خدا سوگند، گريه تان بر او، و بازگويىِ ماجراهاى رفته بر وى و زيارت قبرش، يارى شما در دنياست! پس مژده تان باد كه شما با او، در كنار پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستيد.
۱.غافر: 51.
۲.فضل زيارة الحسين عليه السلام: ص 48 ح 25.

احادیث دیگر این موضوع

۸
كامل الزياراتـ به نقل از عبد اللّه بن عبد الرحمان اَصَم، از جدّش ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! حج، برتر است يا صدقه؟ فرمود: «[پاسخ] اين سؤال، نياز به سؤالى دارد. مال [و اندوخته ات] چه قدر است؟ مى توان با آن، حج گزارد؟ گفتم: نه. فرمود: «اگر مالى است كه براى حج، كافى است، صدقه با آن، برابر نيست و حج، برتر است، و اگر اندك است، صدقه، برتر است». گفتم: و جهاد، چه؟ فرمود: «جهاد در وقت خود، برترين چيزْ پس از واجبات است». همچنين فرمود: «و جهاد، جز همراه با امام، تحقّق نمى يابد». گفتم: و زيارت، چه؟ فرمود: «زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و زيارت اوصيا (امامان) و زيارت حمزه، و زيارت حسين عليه السلام در عراق». گفتم: پاداش زائر حسين عليه السلام چيست؟ فرمود: «در رحمت، فرو مى رود و مستحقّ رضايت خدا مى شود و بدى، از او برگردانده مى شود و روزى، بر او باريده مى شود. فرشتگان، او را بدرقه مى كنند و نورى بر او پوشانده مى شود كه فرشتگان نگهبان، او را بِدان مى شناسند و بر هيچ يك از فرشتگانِ نگهبان نمى گذرد، جز آن كه برايش دعا مى كنند».
كامل الزياراتـ به نقل از جابر جُعفى، از امام صادق عليه السلام ـ: هنگامى كه از نزد قبر حسين عليه السلام باز مى گشتى، منادى اى تو را ندا داد كه اگر صدايش را مى شنيدى، تمام عمرت را نزد قبر حسين عليه السلام مى ماندى. او ندا داد: «اى بنده! خوشا به حالت! غنيمت بُردى و رَستى و گذشته ات، آمرزيده شد. عمل، از سر گير». و اگر در همان سال يا در همان شب و روز زيارت، بميرد، جز خدا، قبض روحش نمى كند و فرشتگان، همراه او مى آيند و برايش آمرزش مى طلبند و بر او، درود مى فرستند تا به خانه اش برسد و فرشتگان مى گويند: اى خدا! اين، بنده توست و به نزد قبر فرزند پيامبرت صلى الله عليه و آله رفت و [اكنون]به خانه اش رسيده است. ما به كجا برويم؟ برايشان از آسمان، ندا مى آيد: «اى فرشتگان من! در درگاه بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و اين را تا روزى كه مى ميرد، جزو حَسَنات او بنويسيد». و آنان، پيوسته تا روز درگذشت، در درگاه او به تسبيح و تقديس خدا، مشغول هستند و آن را جزو حَسَنات او مى نويسند، و چون مى ميرد، در كفن و غسل و نماز بر او حضور مى يابند و مى گويند: پروردگار ما! ما را به درگاه بنده ات گماردى و در گذشت. [اكنون] كجا برويم؟ به ايشان ندا مى رسد: «اى فرشتگان من! نزد قبر بنده ام بِايستيد و تسبيح و تقديس گوييد و آن را تا روز قيامت، جزو حَسَنات او بنويسيد».