نكته

سير أعلام النبلاءـ به نقل از حمزة بن يزيد حَضرَمى ـ: زنى را ديدم كه از زيباترين و خردمندترين زنان بود و به او «رَيّا» گفته مى شد و دايه يزيد بود. سنّش را صد سال مى گفتند. او گفت: مردى بر يزيد، وارد شد و گفت: بشارت بده كه خدا، تو را بر حسين، چيره كرد و سرش را آورده اند! سپس سر را در تَشتى نهادند و يزيد به غلام، فرمان داد كه رويش را بگشايد و هنگامى كه آن را ديد، صورتش را پوشانْد، چنان كه گويى بويى از آن، شنيده باشد. به او (رَيّا) گفتم: آيا يزيد با چوب دستى بر دندان هاى جلوى حسين كوبيد؟ گفت: آرى، به خدا سوگند. برخى از خانواده ما برايم گفته اند كه سرِ حسين عليه السلام را ديده اند كه سه روز در دمشق، نصب شده بود.

الكامل فى التاريخ:زنانِ حسين عليه السلام را بر يزيد، وارد كردند. سر، پيشِ روى يزيد بود. فاطمه و سَكينه، دختران حسين عليه السلام، گردن كشيدند تا سر را ببينند و يزيد هم سعى مى كرد كه سر را از آنان، پوشيده بدارد. هنگامى كه سر را ديدند، فرياد زدند و زنان يزيد هم شيوَنْ سر دادند و دختران معاويه هم فرياد برآوردند. فاطمه دختر حسين عليه السلام ـ كه بزرگ تر از سَكينه بود ـ گفت: اى يزيد! آيا دختران پيامبر خدا، اسير مى شوند؟!

الملهوف:زينب عليهاالسلام، هنگامى كه سر امام حسين عليه السلام را ديد، گريبان خويش را گرفت و آن را دريد. سپس با صدايى غم آلود كه دل ها را به درد مى آورْد، ندا داد: اى حسين! اى محبوب پيامبر خدا! اى پسر مكّه و مِنا! اى پسر فاطمه زهرا، سَرور زنان! اى پسر دختر مصطفى! راوى مى گويد: به خدا سوگند، هر كه را در مجلس حاضر بود، گريانْد و يزيد، ساكت بود.