حدیث دربارهلباسش

الكافي عن جعفر بن عيسى:كَتَبتُ إلى أبِي الحَسَنِ الرِّضا عليه السلام، أسأَلُهُ عَنِ الدَّوابِّ الَّتي يُعمَلُ الخَزُّ مِن وَبَرِها، أسِباعٌ هِيَ؟ فَكَتَبَ عليه السلام: لَبِسَ الخَزَّ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام، ومِن بَعدِهِ جَدّي عليه السلام. ۱

الكافىـ به نقل از جعفر بن عيسى ـ: به امام رضا عليه السلام نامه نوشتم و پرسيدم: آيا جنبندگانى كه از موى آنها خَز تهيّه مى كنند، درنده هستند؟ امام عليه السلام در پاسخ نوشت: حسين بن على عليه السلام و پس از او جدّم [امام صادق] عليه السلام نيز خَز پوشيدند. ۲

۱.الكافي: ج 6 ص 452 ح 8.

۲.استدلال امام عليه السلام مبتنى بر اين مسئله است كه نماز گزاردن با لباس بافته شده از اَجزاى حيوان درنده، صحيح نيست و چون دو امام با خز نماز خوانده اند، پس، خز، از اجزاى حيوان درنده نيست. م

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام شمایل لباسش

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از جابر، از امام باقر عليه السلام ـ: حسين بن على عليه السلام كشته شد، در حالى كه رَدايى سياه و بافته از خَز خز، حيوانى شبيه سَمور است كه پوست آن، لطيف و نرم است و از اين رو براى لباس، مناسب است. به لباس حاصل از آن نيز خز مى گويند. بر او بود.

الكافىـ به نقل از يوسف بن ابراهيم، از امام صادق عليه السلام ـ: حسين عليه السلام، در حالى كشته شد كه رَدايى بافته از خز بر او بود.

المعجم الكبيرـ به نقل از محمّد بن حسن ـ: حسين عليه السلام، روز عاشوراى سال 61 هجرى در صحراى طفّ كربلا، شهيد شد، در حالى كه رَداى سياهِ بافته از خز به تن داشت، پنجاه و شش ساله بود و مويش را سياه رنگ كرده بود.

الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة)ـ به نقل از عَيزار بن حُرَيث ـ: حسين بن على عليه السلام را ديدم كه رَدايى حاشيه دار از خَز داشت و موى سر و محاسنش را با حنا و كَتَم، سياه رنگ كرده بود.

المصنّف، ابن ابى شيبهـ به نقل از عيزار بن حريث ـ: حسين بن على عليه السلام را ديدم، در حالى كه رَدايى از خز داشت . در المعجم الكبير، خز با صفت «سرخ رنگ» آمده؛ امّا بقيه اين حديث، نيامده است. و مويش را با حنا و كَتَم، سياه رنگ نموده بود.

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو عكاشه هَمْدانى ـ: حسين عليه السلام را در روز شهادتش ديدم، در حالى كه قبايى از ديبا به تن داشت.

المعجم الكبيرـ به نقل از ليث ـ: خيّاطى كه براى حسين بن على عليه السلام پيراهنى دوخته بود، به من گفت: به حسين عليه السلام گفتم: آن را تا روى پا بياورم؟ فرمود: «نه». گفتم: آيا آن را پايين تر از قوزك پا بياورم؟ فرمود: «آنچه پايين تر از قوزك بيايد، در آتش است». به قرينه احاديث ديگر، كنايه از پوشيدن لباس بلند براى تبختر و فخرفروشى است.

المعجم الكبيرـ به نقل از مستقيم بن عبد الملك ـ: حسن و حسين عليهماالسلام را ديدم كه جوراب هايى بافته از خز، پوشيده بودند و آن دو را ديدم كه بر مَركب هاى تجارى سوار مى شوند.