حدیث دربارهانگشترش

دلائل الإمامة:وكانَ لَهُ [أيِ الإِمامِ الحُسَينِ عليه السلام]خاتَمانِ، فَصُّ أحَدِهِما عَقيقٌ نَقشُهُ: «إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ» . وعَلَى الخاتَمِ الَّذي اُخِذَ مِن يَدِهِ يَومَ قُتِلَ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ عُدَّةُ لِقاءِ اللّهِ»، مَن تَخَتَّمَ بِمِثلِهِما، كانا لَهُ حِرزا ۱ مِنَ الشَّيطانِ. ۲
دلائل الإمامة:امام حسين عليه السلام، دو انگشتر داشت. نگين يكى عقيق بود با اين نقش: «خداوند، كار خود را به انجام رساننده است» و بر انگشتر ديگرش ـ كه روز شهادتش از دستش بيرون آوردند ـ، چنين نوشته بود: «ذكر لا إله إلّا اللّه، ساز و برگِ ديدار با خداست». هر كس انگشترهايى مانند آن دو به دست كند، حِرزِ (نگه دارنده) او در برابر شيطان هستند.
۱.الحِرْز: الموضع الحصين (القاموس المحيط: ج 2 ص 172 «حرز»).
۲.دلائل الإمامة: ص 181.

احادیث دیگر این موضوع

۵
الأمالى، صدوقـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: انگشتر حسين بن على عليه السلام به چه كسى رسيد؟ و نيز به ايشان گفتم: شنيده ام كه در واقعه عاشورا، از انگشتش بيرون كشيده شده است. فرمود: «آن گونه كه گفته اند، نيست. حسين عليه السلام به فرزندش على بن الحسين عليه السلام، وصيّت كرد و انگشترش را در انگشت او نمود و كارش را به او واگذار كرد، همان گونه كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با امير مؤمنان على عليه السلام كرد و امير مؤمنان عليه السلام با حسن عليه السلام و حسن عليه السلام با حسين عليه السلام. سپس آن انگشتر، پس از پدرش، به پدرم و از او به من رسيد و اكنون، نزد من است و من هر جمعه، آن را به دست مى كنم و با آن، نماز مى خوانم». روز جمعه، در حالى كه امام صادق عليه السلام نماز مى خواند، بر او در آمدم. چون از نماز فارغ شد، دستش را به سوى من دراز كرد و انگشترى در انگشتش ديدم كه نقشش چنين بود: «ذكرِ لا إله إلّا اللّه، ساز و برگِ ديدار با خداست». سپس [امام عليه السلام] فرمود: «اين انگشتر جدّم ابو عبد اللّه حسين بن على عليه السلام است». ممكن است مراد روايت، نفى رُبودن انگشترى باشد كه از مواريث امامت است. نقل هايى نيز كه حاكى اند كه انگشت مبارك امام عليه السلام را به خاطر انگشتر، قطع كردند و آن را رُبودند (ر. ك: ج 7 ص 295 «بخش نهم / فصل يكم / تاراج كردن وسايل امام عليه السلام»)، شايد منظورشان انگشتر ديگرى باشد.