اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و مفهوم

تاريخ بغدادـ به نقل از ابو سعيد خُدرى، در باره اين سخن خداوند متعال: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر] بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ـ: پيامبر خدا على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام را گِرد آورد و سپس عبا را بر روى ايشان كشيد و فرمود: «اينان، اهل بيت من هستند. بار خدايا! هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملاً پاكشان گردان». امّ سلمه كه بر درِ خانه بود، گفت: اى پيامبر خدا! آيا من از ايشان نيستم؟ فرمود: «تو بر خير هستى» يا فرمود: «تو به سوى خير، روانى».

مجمع الزوائدـ به نقل از ابو برزه ـ: هفده ماه با پيامبر خدا نماز خواندم. ايشان، هر گاه از خانه خارج مى شد، بر درِ خانه فاطمه عليهاالسلام مى آمد و مى فرمود: «نماز! رحمت خدا بر شما باد! «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد» ».

سنن الترمذىـ به نقل از اَنَس ـ: پيامبر خدا، شش ماه، هر گاه براى نماز صبح بيرون مى آمد، به در خانه فاطمه عليهاالسلاممى رفت و مى فرمود: «نماز را دريابيد، اى اهل بيت! «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عامر بن سعد ـ: سعد گفت: بر پيامبر خدا وحى نازل شد و او على و فاطمه عليهماالسلامو دو فرزند آنها را زير جامه خود گرفت و گفت: «بار خدايا! اينان، خاندان و اهل بيت من هستند».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا حسن و حسين و على و فاطمه عليهم السلام را فرا خواند و جامه اى بر آنها گستراند. سپس گفت: «بار خدايا! اينان، اهل بيت و كسان من هستند. پس هر گونه پليدى را از آنها دور كن و كاملاً پاكشان گردان».

مسند أبى يعلىـ به نقل از واثلة بن اَسقَع ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را در سمت راست و فاطمه عليهاالسلامرا در سمت چپ و حسن و حسين عليهماالسلام را در برابر خود نشاند و جامه اى بر آنها پوشاند و گفت: «بار خدايا! اينان، اهل بيت من هستند و اهل بيت من، به سوى تو آمده اند، نه به سوى آتش».

امام حسن عليه السلامـ به هنگام شهادت امام على عليه السلام در خطبه اى پس از حمد و ثناى الهى ـ: منم فرزند مژده دهنده و بيم دهنده و فرزند كسى كه با اذن خدا به سوى او فرا مى خوانْد. منم فرزند آن چراغِ پرتوافشان. من از اهل بيتى هستم كه جبرئيل عليه السلام به سوى ما نازل مى شد و از نزد ما اوج مى گرفت. من از اهل بيتى هستم كه خداوند، هر گونه پليدى را از آنها دور كرده و كاملاً پاكشان گردانيده است.

امام حسين عليه السلامـ در ماجرايى ميان ايشان و مروان بن حكم ـ: از من دور شو كه تو پليدى و من از خاندانِ پاكى هستم كه خداوند، اين آيه را در حقّ ما نازل كرده است: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» .

تفسير الطبرىـ به نقل از ابو ديلم ـ: امام زين العابدين عليه السلام به مردى از شاميان فرمود: «آيا در سوره احزاب خوانده اى كه: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ؟». آن مرد گفت: آيا شما، هم ايشان هستيد؟ فرمود: «آرى».

تفسير القمّىـ به نقل از ابو جارود، درباره آيه: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ـ: امام باقر عليه السلام فرمود: «اين آيه در حقّ پيامبر خدا، على بن ابى طالب، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است.

امام صادق عليه السلامـ در حديثى طولانى ـ: مقصود از آيه: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ، على، حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام بودند. پيامبر خدا، آنها را در خانه امّ سلمه زير عبايى قرار داد و سپس فرمود: «بار خدايا! هر پيامبرى خانواده اى دارد و چيزى گران بها. اينان، اهل بيت و چيز گران بهاى من هستند». امّ سلمه گفت: آيا من از اهل بيت تو نيستم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «تو به سوى خيرى؛ ولى اهل بيت و چيز گران بهاى من، اينان اند».

الأمالى، صدوقـ به نقل از ريّان بن صلت ـ: امام رضا عليه السلام در مجلس مأمون در مرو، حاضر شد. گروهى از عراقيان و خراسانيان در مجلس او گِرد آمده بودند. مأمون پرسيد: عترت پاك، چه كسانى هستند؟ امام رضا عليه السلام فرمود: «كسانى كه خداوند در كتابش با: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» ، توصيفشان كرده است و همان كسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حقّشان فرمود: من در ميان شما دو چيز گران بها به يادگار مى گذارم: كتاب خدا و عترتم كه همان اهل بيت من اند. اين دو، هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند. بنگريد كه چگونه در اين دو، جانشينى من مى كنيد.».