حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام زين العابدين عليه السلام
الإمام السجّاد عليه السلامـ في حِرزٍ مُستَخرَجٍ مِن كِتابِ اللّهِ عز و جل، وهُوَ الحِرزُ الكامِلُ الَّذي يُقرَأُ كُلَّ صَباحٍ ومَساءٍ ـ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أكبَرُ، وأعَزُّ وأجَلُّ وأعظَمُ مِمّا أخافُ وأحذَرُ، أستَجيرُ بِاللّهِ، عَزَّ جارُ اللّهِ، وجَلَّ ثَناءُ اللّهِ، ولا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، وصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وسَلَّمَ كَثيرا.
اللّهُمَّ بِكَ اُعيذُ نَفسي وديني، وأهلي ومالي، ووُلدي ومَن يَعنيني أمرُهُ، اللّهُمَّ بِكَ أعوذُ، وبِكَ ألوذُ، وبِكَ أصولُ، وإيّاكَ أعبُدُ وإيَّاكَ أستَعينُ، وعَلَيكَ أتَوَكَّلُ، وأدرَأُ بِكَ في نَحرِ أعدائي، وأستَعينُ بِكَ عَلَيهِم، وأستَكفيكَهُم فَاكفِنيهِم بِما شِئتَ، وأنّى شِئتَ وكَيفَ شِئتَ، وحَيثُ شِئتَ، بِحَقِّكَ لا إلهَ إلّا أنتَ، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ «فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» ۱، «قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَـنًا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا بِـئايَـتِنَا أَنتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَــلِبُونَ» ۲، «قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِى مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَ أَرَى» ۳، «قَالَتْ إِنِّى أَعُوذُ بِالرَّحْمَـنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا» ۴، «اخْسَـئواْ فِيهَا وَ لَا تُكَلِّمُونِ» ۵.
اللّهُمَّ احرُسنا بِعَينِكَ الَّتي لا تَنامُ، وَاكنُفنا ۶ بِرُكنِكَ الَّذي لا يُرامُ، وأعِذنا بِسُلطانِكَ الَّذي لا يُضامُ، وَارحَمنا بِقُدرَتِكَ يا رَحمنُ، اللّهُمَّ لا تُهلِكنا وأنتَ حَسبُنا يا بَرُّ يا رَحمنُ.
اللّهُمَّ إنّي أصبَحتُ في حِماكَ الَّذي لا يُستَباحُ، وذِمَّتِكَ الَّتي لا تُخفَرُ ۷، وجِوارِكَ الَّذي لا يُضامُ، أسأَ لُكَ اللّهُمَّ بِقُدرَتِكَ وعِزَّتِكَ، أن تَجعَلَني في حِرزِكَ وجِوارِكَ، وأمنِكَ وعِياذِكَ، وعُدَّتِكَ ۸ وعَقدِكَ ۹، وحِفظِكَ وأمانِكَ، ومَنعِكَ الَّذي لا يُرامُ، وعِزِّكَ الَّذي لا يُستَطاعُ، مِن غَضَبِكَ وسوءِ عِقابِكَ، وسوءِ أحداثِ النَّهارِ، وطَوارِقِ اللَّيلِ، إلّا طارِقا يَطرُقُ بِخَيرٍ، يا رَحمنُ.
اللّهُمَّ يَدُكَ فَوقَ كُلِّ يَدٍ، وعِزَّتُكَ أعَزُّ مِن كُلِّ عِزَّةٍ، وقُوَّتُكَ أقوى مِن كُلِّ قُوَّةٍ، وسُلطانُكَ أجَلُّ وأمنَعُ مِن كُلِّ سُلطانٍ، أدرَأُ بِكَ في نُحورِ أعدائي، وأستَعينُ بِكَ عَلَيهِم، وأعوذُ بِكَ مِن شُرورِهِم، وألجَأُ إلَيكَ فيما أشفَقتُ عَلَيهِ مِنهُم، وصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وأجِرني مِنهُم يا أرحَمَ الرّاحِمينَ.
اُعيذُ نَفسي وأهلي ومالي ووُلدي وجَميعَ ما تَلحَقُهُ عِنايتي، وجَميعَ نِعَمِ اللّهِ عِندي، بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، بِاسمِ اللّهِ الَّذي خَضَعَت لَهُ الرِّقابُ، وبِاسمِ اللّهِ الَّذي خافَتهُ الصُّدورُ، وبِاسمِ اللّهِ الَّذي نَفَّسَ عَن داوود كُربَتَهُ، وبِاسمِ اللّهِ الَّذي وَجِلَت مِنهُ النُّفوسُ، وبِاسمِ اللّهِ الَّذي قالَ بِهِ لِلنّارِ كوني بَردا وسَلاما عَلى إبراهيمَ، «وَ أَرَادُواْ بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَـهُمُ الْأَخْسَرِينَ» ۱۰.
اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن أضغاثِ ۱۱ الأَحلامِ، وأن يَلعَبَ بِيَ الشَّيطانُ فِي اليَقَظَةِ وَالمَنامِ، بِاسمِ اللّهِ تَحَصَّنتُ بِالحَيِّ الَّذي لا يَموتُ، مِن شَرِّ ما أخافُ وأحذَرُ، ورَمَيتُ مَن يُريدُ بي سوءا أو مَكروها مِن بَينِ يَدَيَّ، بِ «لا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ العَلِيِّ العَظيمِ»، وأعوذُ بِاللّهِ مِن شَرِّكُم، وشَرُّكُم تَحتَ أقدامِكُم، وخَيرُكُم بَينَ أعيُنِكُم، واُعيذُ نَفسي وما أعطاني رَبّي، وما مَلَكَتهُ يَدي، وذَوي عِنايَتي، بِرُكنِ اللّهِ الأَشَدِّ، وكُلُّ أركانِ رَبّي شِدادٌ.
اللّهُمَّ تَوَسَّلتُ بِكَ إلَيكَ، وتَحَمَّلتُ بِكَ عَلَيكَ، فَإِنَّهُ لا يُنالُ ما عِندَكَ إلّا بِكَ، أسأَ لُكَ أن تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ، وأن تَكفِيَني شَرَّ ما أحذَرُ، وما لا يَبلُغُهُ حِذاري، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ، وهُوَ عَلَيكَ يَسيرٌ، جَبرائيلُ عَن يَميني، وميكائيلُ عَن شِمالي، وإسرافيلُ أمامي، ولا حَولَ ولا قُوَّةَ إلّا بِاللّهِ العَلِيِّ العَظيمِ. ۱۲
امام زين العابدين عليه السلامـ در حِرزى استخراج شده از كتاب خداوند عز و جل كه حرزى كامل است و هر صبح و شام، خوانده مى شود ـ: به نام خداى مهرگستر مهربان. خدا، بزرگ تر است. خدا، بزرگ تر است. خدا، بزرگ تر و نيرومندتر و شكوهمندتر و با عظمت تر است از آنچه مى ترسم و بيم دارم. به خدا پناه مى برم كه پناهنده به خدا، نيرومند است، و ثناى خدا، بِشكوه است، و معبودى جز خدا نيست. يگانه و بى انباز است، و درود خدا بر محمّد و خاندان او، و درود بسيار بر او باد!
بار خدايا! من خودم را و دينم را و همسرم (/ كسانم) را و اموالم را و فرزندانم را و هر آن كس را كه كارش به من مربوط مى شود، در پناه تو در مى آورم.
بار خدايا! به تو پناه مى برم، و به تو متوسّل مى شوم، و به يارى تو يورش مى برَم، و تو را مى پرستم و از تو يارى مى خواهم، و بر تو توكّل مى كنم، و به كمك تو دشمنانم را دفع مى كنم، و در برابر آنان، از تو يارى مى طلبم. پس به آنچه خواهى و هرگاه كه خواهى و هرگونه كه خواهى و هرجا كه خواهى، شرّ او را از من، دور گردان، به حقّ خودت كه معبودى جز تو نيست، و به راستى تو بر هر چيزى توانايى. «زودا كه خداوند، تو را در كارشان بسنده شود، و او شنوا و داناست!» . «گفت: بازوى تو را به برادرت، نيرو بخشيم و برايتان پيروزى اى مى نهيم. پس به سبب نشانه هايمان بر شما دست نمى يابند. شما دو تن و كسانى كه از شما پيروى كرده اند، چيره ايد» . «گفت: مترسيد كه من با شما دو تن هستم، مى شنوم و مى بينم» . «[مريم]گفت: من از تو به خداى مهربان، پناه مى برم، اگر پرهيزگار باشى» . «در آن (دوزخ) گم شويد و با من، سخن مگوييد» .
بار خدايا! ما را با چشمت كه هرگز نمى خوابد، پاسدارى كن و در پناه تكيه گاهت كه كسى نمى تواند بدان آسيب رساند، محافظت نما، و ما را در پناه پادشاهى ات كه هرگز گزندى بدان نمى رسد، در آور و به قدرتت بر ما رحم آور، اى مهربان! بار خدايا! ما را به هلاكت ميفكن كه تو ما را بسنده اى، اى نيكوكار، اى مهربان!.
بار خدايا! خود را در قُرُق و حريم تو كه روا شمرده نمى شود، و در زنهار تو كه شكسته نمى گردد، و در حمايت تو كه كس بدان تعدّى نمى تواند كرد، در آوردم. بار خدايا! به حقّ قدرت و عزّتت، از تو مى خواهم كه مرا از خشمت و كيفر سختت و رخدادهاى بد روز و پيشامدهاى شب، مگر پيشامدهاى نيك آن، در پاسداشت و حمايت خود و امنيّت و پناهت، و مراقبت و پيمانت، و نگهداشت و زنهارت، و دژ دست نايافتنى و قدرت چيره ناشدنى ات قرار دهى، اى مهربان!
بار خدايا! دست تو، بالاى هر دستى است و عزّت تو، برتر از هر عزّتى است و نيرويت، نيرومندتر از هر نيرويى است و سلطنتت، بشكوه تر و مستحكم تر از هر سلطنتى است. به يارى تو، دشمنانم را دفع مى كنم و در برابر آنان، از تو كمك مى جويم و از گزندهايشان، به تو پناه مى برم و در آنچه از ايشان بيمناكم، به تو پناه مى آورم. درود خدا بر محمّد و خاندان او باد! مرا از آنان (دشمنانم) در حمايت خويش گير، اى مهربان ترينِ مهربانان!
خودم را و همسرم را و اموالم را و فرزندانم را و همه آنچه را به من تعلّق دارد و همه نعمت هايى را كه خداوند به من عطا كرده است، در پناهِ «به نام خداى مهرگسترِ مهربان» در آوردم. به نام خدايى كه گردن ها در برابرش فرود آمده اند. به نام خدايى كه سينه ها از او هراسان اند. به نام خدايى كه از داوود، اندوهش را برطرف كرد. به نام خدايى كه جان ها از او ترسان اند. به نام خدايى كه به آن نام به آتش فرمود كه بر ابراهيم، سرد و بى گزند باش «و [نمروديان] خواستند به او نيرنگى بزنند، ولى ما آنها را زيانكارترين، قرار داديم» .
بار خدايا! از خواب هاى آشفته و از اين كه شيطان، در بيدارى و خواب مرا بازى دهد، به تو پناه مى برم. به نام خدا، خود را از گزند آنچه مى ترسم و بيمناكم، در سنگر آن زنده ناميرا در آوردم و آن را كه بخواهد از رو به رويم به من، بدى يا صدمه اى رساند، با تير «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العلىّ العظيم؛ هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به يارى خداى والا و بزرگ» هدف قرار دادم. از شرّ شما به خدا پناه مى برم. شرّتان، زيرگام هايتان و خيرتان، فرا چشمتان باد! خودم را و آنچه را كه پروردگارم به من عطا كرده است و آنچه را دستانم به دست آورده اند و كسانى را كه مورد عنايت من هستند، در پناه استوارترين رُكن خدا ـ كه همه اركان او استوار است ـ، در آوردم.
بار خدايا! تو، خود را وسيله خويش به درگاهت قرار مى دهم، و تو، خود را شفيع خويش در پيشگاهت مى آورم؛ زيرا به آنچه نزد توست، جز به وسيله تو نمى توان رسيد. از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان او درود فرستى و مرا از گزند آنچه انديشناكم و آنچه انديشناكى ام به آن نمى رسد، نگه دار، كه به راستى تو بر هر چيزى توانايى و آن، بر تو آسان است. جبرئيل عليه السلام در سمت راست من، ميكائيل عليه السلام در سمت چپ من و اسرافيل عليه السلام پيشِ روى من باد! هيچ نيرو و توانى نيست، مگر به يارى خداى والا و بزرگ.
۱.البقرة: 137.
۲.القصص: 35.
۳.طه: 46.
۴.مريم: 18.
۵.المؤمنون: 108.
۶.الكَنَفُ ـ بالتحريك ـ: الجانب والناحية، وهذا تمثيل لجعله تحت ظلّ رحمته (النهاية: ج 4 ص 205 «كنف»).
۷.أخفرتَ الرَّجلَ: إذا نقضتَ عهده وذمامه (النهاية: ج 2 ص 52 «خفر»).
۸.يقالُ: عِدادُهُ في بني فلان؛ أي يعدُّ منهم ومعهم، والعدّة: الجماعة، قلّت أو كثرت (تاج العروس: ج 5 ص 97 «عدد»).
۹.العَقْدُ ـ بفتح فسكون ـ: الضّمانُ والعهد (تاج العروس: ج 5 ص 115 «عقد»).
۱۰.الأنبياء: 70.
۱۱.ضغث: عمل مختلط غير خالص، ومنه قيل للأحلام الملتبسة أضغاث (النهاية: ج 3 ص 90 «ضغث»).
۱۲.مُهَج الدعوات: ص 24 ـ 27، بحار الأنوار: ج 86 ص 307 ـ 311 ح 63.