حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام زين العابدين عليه السلام

الإمام السجّاد عليه السلامـ مِن دُعائِهِ في يَومِ عَرَفَةَ ـ: أعِذني مِن شَماتَةِ الأَعداءِ، ومِن حُلولِ البَلاءِ، ومِنَ الذُّلِّ وَالعَناءِ، [و] ۱ تَغَمَّدني فيمَا اطَّلَعتَ عَلَيهِ مِنّي بِما يَتَغَمَّدُ بِهِ القادِرُ عَلَى البَطشِ لَولا حِلمُهُ، وَالآخِذُ عَلَى الجَريرَةِ ۲ لَولا أناتُهُ، وإذا أرَدتَ بِقَومٍ فِتنَةً أو سوءا فَنَجِّني مِنها لِواذا بِكَ، وإذ لَم تُقِمني مَقامَ فَضيحَةٍ في دُنياكَ، فَلا تُقِمني مِثلَهُ في آخِرَتِكَ. ۳
امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان در روز عرفه ـ: مرا از شماتت دشمنان، و از گرفتار آمدن در بلا، و از خوارى و رنج، در پناه خودبدار، و از خطاهاى من كه خود از آنها آگاهى، درگذر، چونان كسى كه مى تواند انتقام گيرد، امّا بردبارى اش مانع مى شود، و مى تواند بر گناه كيفر دهد، ليكن شكيبايى اش نمى گذارد. و هرگاه خواستى مردمى را عذاب كنى يا به آنها گزند رسانى، مرا كه به تو پناه جسته ام، از آن رهايى ده، همچنان كه در دنيايت، مرا در جايگاه رسوايان، بر پا نداشتى، در آخرتت نيز در مقام رسوايان بر پا مدار.
۱.أثبتنا ما بين المعقوفين من الإقبال ومصباح المتهجّد.
۲.الجَريرةُ: الجِناية والذنب (النهاية: ج 1 ص 258 «جرر»).
۳.الصحيفة السجّاديّة: ص 199 الدعاء 47، الإقبال: ج 2 ص 98، المصباح للكفعمي: ص 899.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان بعد از نماز شب ـ: بار خدايا! به تو پناه مى برم از آتشى كه با آن، بر كسى كه نافرمانى ات كند، درشتى نموده اى و آن را كه از خشنودى تو دورى گزيند، بِدان، تهديد كرده اى. از آتشى كه روشنايى آن، تاريكى است و آسان آن، دردناك است و دورش، نزديك؛ از آتشى كه زبانه هايش يكديگر را فرو مى خورند و بر يكديگر مى تازند؛ از آتشى كه استخوان ها را خاكستر مى كند و اهل خود را آب جوشان مى نوشانَد؛ از آتشى كه نه بر آن كه به او زارى كند، ابقا مى كند، و نه بر آن كه به او التماس نمايد، رحم مى آورد، و نه به آن كه در برابرش كُرنش كند و تسلميش شود، مى تواند تخفيف دهد؛ بلكه با ساكنان خود به سوزناك ترين عذابى كه نزد خويش از كيفر دردناك و مجازات هاى سخت دارد، برخورد مى كند. به تو پناه مى برم از كژدم هاى دوزخ كه دهان هاى خويش را گشوده اند، و از مارهاى آن كه نيش هايشان را به هم مى سايند، و از نوشيدنى آن كه احشا و امعاى ساكنانشان را تكّه تكّه مى كند و قلب هايشان را بر مى كَنَد! از تو مى خواهم مرا به راهى ببرى كه از اين آتش، دور گرداند و از آن، بر كنار دارد.