عوامل ناخوشايندىِ بَدا

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: خداوند عز و جل مى‏فرمايد:. «اهل هيچ شهر و خانه‏اى، و هيچ مرد باديه‏نشينى نيست كه مرا آن چنان كه من دوست دارم، پيروى كند و سپس به صورتى كه من نمى‏پسنديدم، تبديل شود و از من نافرمانى كند، مگر اين كه من چيزهايى از رحمتم را كه دوست مى‏دارد، به چيزهايى از خشمم كه نمى‏پسندد، تغيير مى‏دهم».

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه حاكم ستم كند، بارانْ اندك مى‏شود، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند، دشمنى‏شان آشكار مى‏گردد و هر گاه گناهانْ پديدار شوند، زلزله رخ مى‏دهد، و هر گاه امر به معروف كم شود، حرامْ مباح مى‏گردد و اين، همان تبديل شدن [نعمت‏ها به نقمت‏ها]، سپس پشت كردن [دنيا]، و سپس نابود گشتن است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه زنا علنى گشت، مرگِ ناگهانى، بسيار مى‏گردد و هر گاه كم‏فروشى شد، خداوند به قحط و كمبود، گرفتارشان مى‏سازد و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند، زمين [نيز] بركت‏هايش را (اعم از: كشت و ميوه‏ها و معدن) باز مى‏دارد و هر گاه در داورى‏ها ستم نمودند، همديگر را بر ستم و تجاوز يارى مى‏رسانند و هر گاه پيمان‏ها را شكستند، خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره مى‏سازد و هر گاه قطع رحم نمودند، دارايى‏ها در دستان اشرار قرار مى‏گيرد و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند، خداوند، بَدانشان را بر ايشان چيره مى‏نمايد، آن گاه نيكانشان دعا مى‏كنند؛ ولى اجابت نمى‏شوند.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد، از آنها به خدا پناه بريد: هرگز در ميان قومى گناه، پديدار نگشت، كه آن را علنى كرده باشند، مگر اين كه در بين آنان طاعون و دردهايى كه در گذشتگانشان نبود، پديد آمد؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند، مگر اين كه به قحط و تنگ‏دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند، جز اين كه از باران آسمان، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند، باران نمى‏ديدند؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده‏اش را نشكستند، جز اين كه خداوند، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود، در اختيار گرفتند؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود، حكم نكردند، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه پنج چيز در ميان شما بود، با پنج چيز، هدف قرار مى‏گيريد: هر گاه ربا خورديد، به زمين، فرو برده مى‏شويد؛ و هر گاه در ميان شما زنا پديدار گشت، گرفتار مرگ مى‏شويد؛ و هر گاه حاكمان ستم كردند، حيوانات مى‏ميرند؛ و هر گاه اهل آيين (پيروان اديان آسمانى) مورد ستم قرار گرفتند، دولتْ نابود مى‏گردد؛ و هر گاه سنّت مرا رها كرديد، بدعت پديد مى‏آيد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: . هر گاه فرمان‏روايان ستم كردند، خشك‏سالى پديد مى‏آيد و هر گاه از پرداخت زكاتْ خوددارى شود، حيواناتْ نابود مى‏گردند و هر گاه زنا پديدار شود، فقر و تنگ‏دستى شايع مى‏گردد و هر گاه پيمان با اهل ذمّه شكسته شود، كافرانْ سلطه پيدا مى‏كنند.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ قومى پيمانشان را نشكستند، جز اين كه دشمنانشان بر آنان مسلّط شدند، و هيچ قومى ستم نكردند، جز اين كه كشتار در بينشان رواج يافت، و هيچ قومى از پرداخت زكات خوددارى نكردند، مگر اين كه از باران، محروم شدند، و گناه در ميان آنان، پديدار نگشت، مگر اين كه مرگ در بينشان گسترش يافت، و هيچ قومى در پيمانه و وزن كردن، كم نگذاشتند، جز اين كه به قحطى گرفتار آمدند.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه مسلمانان، دانشمندانشان را دشمن بدارند و ساختمان‏هاى بازارشان را بلند كنند [و مال‏اندوزى را بر ساير كارها ترجيح دهند]و بر پايه انباشت ثروت، ازدواج نمايند، خداوند عز و جلآنان را با چهار چيز، هدف قرار مى‏دهد: قحطى روزگار، ستم پادشاه، خيانت داوران، و يورش دشمن.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه اهل ذمّه مورد ستم قرار بگيرند، پيروزى از آنِ دشمن خواهد شد و هر گاه زنا رواج يابد، اسارت، بسيار مى‏گردد و هر گاه لواطْ گسترش يابد، خداوند عز و جل دست [رحمت] خود را از آفريدگان برمى‏دارد و ديگر برايش مهم نيست كه در كدام سرزمين، نابود مى‏شوند.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه به معامله عَينه ۳ مشغول شديد و دُم گاوان را گرفتيد ۴ و زراعت را خوش داشتيد، ولى جهاد را رها كرديد، خداوند، خوارى جداناپذيرى را بر شما چيره مى‏سازد، تا اين كه به دينتان باز گرديد.

امام على عليه ‏السلام: هر گاه زنا شايع گردد، مرگِ ناگهانى پديدار مى‏شود و هر گاه حاكم ستم كند، باران نمى‏بارد.

امام باقر عليه ‏السلام: هيچ سالى بارانش از سال ديگر كمتر نيست؛ ولى خداوند، آن را، چنان كه مى‏خواهد، قرار مى‏دهد. هر گاه قومى مرتكب گناه شوند، بارانى را كه برايشان مقدّر نموده، از آنان باز مى‏دارد.

امام صادق عليه ‏السلام: زندگى جانداران دريا، در گرو بارش باران است. هر گاه باران باز داشته شود، فساد در خشكى و دريا بروز مى‏كند و اين، هنگامى است كه گناهان و نافرمانى‏ها رواج يابند.

امام صادق عليه ‏السلام: هر گاه چهار چيز شايع شود، چهار چيز بروز مى‏كند: هر گاه زنا گسترش يابد، زلزله رخ دهد؛ و هر گاه ستم در داورى رواج يابد، باران بند مى‏آيد؛ هر گاه اهل ذمّه مورد ستم قرار گيرند، مشركان بر مسلمانان چيره مى‏گردند؛ و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى گردد، نيازها رو مى‏شوند.

امام رضا عليه ‏السلام: هر گاه فرمان‏روايان دروغ بگويند، باران باز داشته مى‏شود و هر گاه پادشاه ستم نمايد، دولتْ سست مى‏گردد و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى گردد، حيوانات مى‏ميرند.

الغيبة، طوسى ـ به نقل از ابو حمزه ـ : به امام باقر عليه ‏السلام گفتم: على عليه ‏السلام پيوسته مى‏فرمود: تا هفتاد سال، بلا خواهد بود و مى‏فرمود: كه پس از بلا، آسايش خواهد بود، در حالى كه سال هفتادم گذشت ولى ما آسايش را نديديم. امام باقر عليه ‏السلام فرمود: «اى ثابت! همانا خداى متعال اين كار را در سال هفتادم معيّن كرده بود. وقتى حسين عليه ‏السلام كشته شد، خشم خداوند بر زمينينان شدّت يافت و آن را تا صد و چهل سال به تأخير انداخت. آن‏گاه ما شما را [از رازى]خبردار نموديم و شما راز را فاش كرديد و پرده آن را كنار زديد. بدين خاطر، خداوند، آن را [دوباره] به تأخير انداخت و پس از آن، وقتى را براى آن نزد ما وقتى تعيين نكرد و «خدا آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى‏كند، و اصل كتاب، نزد اوست» ».

الغيبة، طوسى ـ به نقل از ابو بصير ـ : به او (امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام) گفتم: آيا براى اين بلا، نقطه پايانى تعيين شده است تا بدن‏هاى ما در آن به آسايش برسد؟ فرمود: «بله؛ ولى شما [رازِ آن را] پخش كرديد. بدين جهت، خداوند در وقتِ آن افزود».