حدیث دربارهآنچه در قبر از آن سؤال مى شود
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إذا ماتَ المؤمنُ شَيَّعَهُ سَبعونَ ألفَ ملَكٍ إلى قَبرِهِ، فإذا اُدخِلَ قَبرَهُ أتاهُ مُنكرٌ و نَكيرٌ فَيُقعِدانِهِ و يَقولانِ لَهُ: مَن رَبُّكَ؟ و ما دِينُكَ؟ و مَن نَبيُّكَ؟ فيقولُ: ربّي اللّهُ، و محمّدٌ نَبيِّي، و الإسلامُ دِيني، فَيَفسَحانِ لَهُ في قَبرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ، و يَأتيانِهِ بالطَّعامِ مِن الجَنَّةِ و يُدخِلانِ علَيهِ الرَّوحَ و الرَّيحانَ. ۱
امام صادق عليه السلام:هر گاه مؤمن بميرد، هفتاد هزار فرشته او را تا گورش تشييع كنند و چون در گور نهاده شود، منكر و نكير نزدش آيند و او را بنشانند و پرسند: پروردگارت كيست؟ دينت چيست؟ پيامبرت كيست؟ و او پاسخ دهد: پروردگارم اللّه است و پيامبرم محمّد و دينم اسلام. پس، آن دو فرشته قبر او را تا جايى كه چشمش كار مى كند برايش فراخ گردانند و از بهشت برايش غذا آورند و او را خوش و خرّم گردانند.
۱.الأمالي للصدوق: 365/455.